Sequelitis - 2010-2011

’t Was al een tijdje geleden dat we wat facts and rumors op een rijtje zetten wat sequels betreft. Here goes:

- The A-Team
De opnames zijn nog bezig, maar hiernaast ziet ge al een eerste officiële foto. Van links naar rechts Bradley Cooper (The Hangover) als Face, Quinton ‘Rampage’ Jackson (een ultimate fighterkampioen) als B.A., Sharlto Copley (District 9) als Murdock en Liam Neeson als Hannibal. Voor de vrouwelijke touch zorgt Jessica Biel.

- Mad Max 4
Zonder Mel Gibson, mét Charlize Theron. De opnames zijn deels gestart, al zijn enkel de auto’s en de locaties bekend. De hoofdrol wordt naar alle waarschijnlijkheid gespeeld door Sam Worthington, die eerder al Schwarzenegger verving in Terminator: Salvation. Als het aanslaat, ligt er al een contract klaar voor nummer 5 én 6.

- Jurassic Park IV
Het script is klaar, Jeff Goldblum staat te popelen om terug te keren, maar het is nog wachten op een definitieve go van de studio en een regisseur om de film in te blikken.

- X-Men: First Class
Een spin-off (weeral?) van de X-Menfilms waarbij een klas van superhelden wordt belicht. Teenage crap dus.

- Spider-Man 4
De casting gaat binnenkort van start. Volgens geruchten zou Rachel McAdams The Black Cat gaan spelen, terwijl er nog een mannelijke lead moet gevonden worden voor de villain van dienst: The Green Lizzard. Opnames starten in maart.

- Scream 4
Regisseur Kevin Williamson is terug van de partij, alsook Neve Campbell, Courteney Cox en David Arquette. Het verhaal zou zich vandaag de dag afspelen en zou ondermeer draaien rond een bevriende groep jonge mensen. Met die groep zou er dan een vijfde en zesde deel gedraaid worden.

Verder in de pipelines: De remake van Conan (geen Schwarzenegger, wel voorlopige contacten met Dolph Lundgren), Smokin’ Aces 2 (straight to DVD met Vinnie Jones en Tom Berenger), Ghost Rider 2 (na de flop de semi-remake mét alweer Nicolas Cage), The Boondock Saints II (volgend jaar bij ons op DVD), Who Framed Roger Rabbit 2 en Puss in Boots (spin-off van Shrek, eind 2011 in de bios).

't Is zover

Zaterdagavond nestelden we ons na een dag sleuren, opruimen en kuisen voor het eerst 'officieel' in de zetel met een lekkere dikke pizza. Nu, veel tijd hebben we nog niet gespendeerd in huis, want zondagmorgen ging het al opnieuw richting ouderlijk huis voor klaaskoeken met verse chocomelk, waarna we met de hele menage naar Bellewaerde trokken. Na een tussenstop in een gezellig restaurantje, ploften we ons zondagavond nog maar es uitgeteld in de zetel. Gisterenavond was het niet anders. Door 11 november schuift de deadline een dagje vooruit, waardoor ik mijn babyfoto's op een bureaudag moest afwerken. Daarna ging het nog rechtstreeks richting minivoetbal. Eenmaal thuis mijn babyfoto's erdoor gejaagd en om 23.30u zat ik eindelijk opnieuw in de zetel. Morgenochtend er opnieuw om 7u uit en dat op een -nouja- feestdag. Wie zegt dat verhuizen niet vermoeiend is? En dat terwijl er nog geen enkele doos uitgepakt is. *lacht groen*

Nieuws via mail:

Heden is aan onze liefde ontvallen:

Goudvis BERT

Bokaalgenoot van Tom en Romy
Bestuurslid van Duikersclub de paling, lid van WWF.
Geboren te Zoomart op 15 juli van de jaren stillekes en zachtjes ingeslapen in het rust- en verzorgingsbokaal te Aalter, 02 november 2009, gesterkt door de dierenzalving.

We danken onze lieve Heer voor zijn leven in de gebedswake, waatoe u vriendelijk wordt uitgenodigd, zondagmiddag 8 november 2009 om 12.00 uur op de Splash in Bellwaerde Park.

De verrijzenisliturgie zal reeds in intieme kring gevierd, op het toilet in Aalter.

Er is jammer genoeg geen gelegenheid om Bert een laatste groet te brengen, wegens al heengezwommen naar het eeuwige leven.

Rouwadres: Mergelput xx, 9880 Aalter.

DIT BERICHT GELDT ALS ENIGE KENNISGEVING.


Maar tevens ook goed nieuws:

Bij ons is het feest
want de Wies is naar Tom&Co geweest
En wat dacht je dat hij meebracht
een broertje voor Tom en Romy,
dat hadden wij nooit verwacht
Vanaf vandaag mag iedereen weten
dat hij Bertje gaat heten!

SMS

Datum: 1 nov 2009 02:31.
Afzender: jongste broer.
Bericht: Stapje aant zetten?

Datum: 1 nov 2009 02:38.
Afzender: ik.
Bericht: Fuck you, ant slapen. Een aanrader.

Once you go black...

Niet dat Hollywood rascistisch was in de jaren '70, maar de zwarte generatie werd lange tijd als een minderwaardig filmpubliek beschouwd. Tot de producenten merkten dat enkele films en reeksen waanzinnig populair waren en het cultgenre ook door blanken werd gesmaakt, zoals de bekende serie Shaft en de dito films. Michael Jai White wilde opnieuw zo'n film draaien, als eerbetoon én als spoof. Het resultaat is Black Dynamite, een geniale persiflage op Blaxploitation (de seventies films voor het zwarte volk). Michael Jai White kennen we nog uit Spawn en een rits bijrollen zoals in The Dark Knight. Hij is haast onherkenbaar als Black Dynamite, wiens broer vermoord werd door The Man. De actieheld trekt dan ook ten strijde en wil het drugs- en alcoholimperium van The Man aan banden leggen. Wie de trailer bekijkt, merkt ook Arsenio Hall op (de kompaan van Eddie Murphy in Coming to America) die voor het eerst weer in een film verschijnt sinds Harlem Nights, nu 20 jaar oud. Maar genoeg gezeverd! De trailer is over-the-top, flashy retro en vooral ge-wel-dig cool. Opgelet, 't is wel een red band, dus een tikkeltje NSFW.

Watch Black Dynamite Red Band Trailer - MovieWeb

The Heartbreak Dick

Zaterdagavond zag ik The Heartbreak Kid. Waw, denkt u, komt meneer hier amper nog op zijn eigen blog en begint 'em al te lullen als ware dit zijn kleuterdagboek... Indeedie, maar toch vroeg ik me af of niemand anders het al opgemerkt heeft? Wat? Wel, een dikke tien jaar terug, hadden we hét clichébeeld van de afgelopen filmjaren: Cameron Diaz met een kuif te wijten aan sperma/gel/flauwe grap. Vooruitstrevend? Niet zozeer. Nadien kregen we nog een pak komedies te verwerken die het moesten hebben van flauwe situatiehumor, Jim Carrey, een verkleedde Eddie Murphy of vergezochte plots. Enkele jaren geleden dook opeens een compleet ander genre op. Gedaan met rond de pot te draaien. Nee, gewoon boenk erop.

The 40 Year Old Virgin was daarin wat de voorloper. Laat ons een kat een hete poes noemen, dachten ze in Hollywood en al snel verscheen Knocked Up, Superbad, I Love You Man, Forgetting Sarah Marshall,...
Akkoord, films als Grandma's Boy komen uit dezelfde stal en worden niet echt gepromoot als gezinsfilms, maar Forgetting Sarah Marshall en The Heartbreak Kid zagen er in de promofilmpkes toch relatief braaf en cliché uit. Enfin, niet dat wij schrikken van een blote tet of twee, maar soms laten we ze wel erg weinig aan de verbeelding over. In de trailer van The Heartbreak Kid bijvoorbeeld, beperkt het bloot zich tot de blote rug van de hoofdrolspeelster, die even daarvoor in bed in Stiller's tepel knijpt. Een serieus verschil met een scène in de film waarbij de vrouw in kwestie meneer Ben Stiller wil redden van een kwallebeet, hem op de grond duwt, haar broek afsteekt, haar fleurige bush -inclusief piercing- flasht en vrolijk op zijn rug plast. Het bewuste beeld vind je door --hier-- te klikken (nfsw!)

Niet dat we heiliger willen zijn dan de paus, maar het vuilbekkerij-gehalte, het aantal f*ck's, bitches en shit's en de weinig aan de verbeelding overlatende beelden zijn opmerkelijk. En toch is er niemand -zelfs niet in het preutse Amerika- die er zwaar aanstoot aan neemt. Ik ook niet, want bij wijlen zijn de films geweldig, maar ik vind het nogal onnozel dat pure ventenhumor steeds meer gecatalogeerd wordt als romantische komedies (lees: voor het hele gezin). Dan zijn ze verwonderd dat de tieners van tegenwoordig het over domme fuckin' bitches hebben in plaats van ambetante klasgenoten. Of ligt het enkel aan Amerikaanse clips met rapmuziek?

Einde in zicht (2)

Verlof heet het dan. Akkoord, er was een militair defilé, bijhorende militaire politie-begeleiding, een bezoek aan een brouwerij met bijhorend etentje, een minivoetbalwedstrijd met bijhorende plannen voor bizarre pyamaparty's, maar er was ook parket lakken, gasmannen ambeteren, meubels laten leveren, wat schilderen, stoelen en tafels in elkaar flansen, ikea-aankopen doen, hout splijten, bomen omzagen... Als ik het zo es nalees, klinkt het best vrolijk, geestig bijna of *opgelet! gebruik van afgrijselijk woord* romantisch. Dacht ik ook, tot ik merkte dat mijn geduld evenredig is met mijn bankrekening en dat het gemekker/gezaag/gemoei dan weer evenredig is met mijn groeiende ergernis aan de term 'ik-wil-me-niet-moeien-maar-zou-je-niet-beter...', inclusief gefronsde wenkbrauw. Dan is een mens ineens een freak of nature omdat het niet begint te kriebelen om samen te wonen.

'Komaan, elke avond gezellig met je lief voor de buis!'
--> Euhm... neeje. Ze werkt tot 22.30u dus zit een mens daar de ganse avond wat schoon te wezen.
'Ge moet dat toch missen, nu?'
-->'Ja, vooral omdat we de laatste vier jaar dat aparte-avondentempo niet gewoon zijn. Ik kwijn weg van de melancholie.'
'Je wil er toch je eigen plekje van maken?'
-->Eenmaal alle nonchalant afgewerkte zaken van de vorige eigenaars een beetje proper zijn, moet ge dat nog maar es vragen.
'Verwarming, water en elektriciteit. Meer hebben jullie toch niet nodig?'
--> Tuurlijk, verhuizen we ons boeltje in één weekend of in die drie resterende congéweken. Oh wait, die zijn er niet. En het feit dat ik me geen dag of -godbetert- een weekend kan herinneren waarbij ik niet eens vanalles moet regelen, helpt ook al veel. Vermeldde ik al dat egoïsme een luxe is voor iemand die altijd met iedereen rekening wil houden?
'Eindelijk, alle vrijheid!'
--> Alsof er nu opeens niemand een opmerking zal maken als er vijftien paar sokken naast je bed liggen, je je twee dagen niet scheert of je voor 2u je bed niet ziet.
'Alles bepalen op je eigen tempo.'
--> Op het tempo van je bankrekening, that's the way freedom rolls.
'Eindelijk op je eigen poten.'
--> Nog een geluk dat ik geweldig kan koken en handig ben als geen ander. Of wacht...

Einde in zicht

't Zijn zotte maanden geweest. Er zijn momenten dat ik 'toch maar eens die barbecue in gang moet steken' en dan realiseer dat het al bijna fokking oktober is. Momenten waarop ik denk dat de meubels pas over een maand of twee geleverd worden en dat de kalender mij het volgende moment uitlacht met een deadline of duusd. Veel zaken zitten in de finale fase voor de moment, maar ze komen ineens allemaal samen. Zo wordt het een (weliswaar haalbare) mini-race tegen de tijd om de living te schilderen voordat de meubels volgende week geleverd worden. We geraken er wel en dat is dan weer voornamelijk te danken aan twee handige schoonouders én twee erg hulpvaardige broers. De keuken is quasi klaar en het resultaat mag gezien zijn, vind ik:

Een duidelijke verhuisdeadline hebben we niet (meer), al wil ik alle details en pruts zo snel mogelijk achter de rug hebben. Ik ben immers niet van plan erg hurry hurry te verhuizen. Dat er altijd zaken kunnen gedaan worden eens je erin woont, klopt misschien. Maar door het laatste halfjaar geen één weekend vrij te hebben, is de goeste meer dan ooit groot om het eerste samenwoonweekend geen fluit te doen. Hell, tot het einde van de komende winter wil ik me géén zorgen maken over buizen, kasten, te zetten plintjes of af te werken schilderwerk. Ondertussen wil ik slaap inhalen, boeken lezen, films bekijken, PS3'en én ongegeneerd leegaarden. Nog efkes...