Edison: Morgan Freeman

"Ik dacht: wie schreef deze rommel?"

Morgan Freeman is binnenkort 70 maar weet van geen ophouden. Als een van de meest gerespecteerde acteurs uit Hollywood, kreeg hij vorig jaar nog een oscar voor beste bijrol in Million Dollar Baby. In zijn nieuwste prent werkt hij samen met Justin Timberlake en LL Cool J. “Ik geef geen zier wat de buitenwereld van ze vindt.”

Momenteel is hij te zien in An Unfinished Life, maar binnenkort speelt hij ook in de politiethriller Edison. Daarin speelt hij een kalme maar gedreven hoofdredacteur, die zijn jongste journalist (Justin Timberlake) moet beschermen tegen een corrupte politie-afdeling én tegen zichzelf…

Morgan Freeman straalt gezag en kalmte uit maar ondanks zijn serieuze rollen, schuilt er in de man heel wat humor en zelfrelativering. Op de set van Edison kon hij erg goed overweg met Justin Timberlake. “Qua karakter schelen we niet zoveel. Dat schept een band.”

Justin en LL Cool J. Het is eens iets anders…
Wel, om eerlijk te zijn, ik had nog nooit van één van hen gehoord. Jij? (lacht) De meeste scènes die ik had waren met Justin en dat viel echt heel goed mee. In het begin was hij nogal onder de indruk en dat vond ik best wel grappig.

Hij heeft dan ook een pak minder ervaring.
Ik kende hem niet alleen, ik wilde ook bijna de film niet doen. Toen ze mij vertelden dat Justin mijn tegenspeler zou zijn, wist ik niet eens over wie ze het hadden. Ze legden mij uit dat hij een bekende popzanger was en heel veel ambitie had. Ik vroeg de regisseur: “Justin wie? Konden jullie geen acteur vinden?” Uiteindelijk kon hij regisseur David Burke me toch overtuigen.
Ik moet toegeven, ik was heel erg onder de indruk van Justin. Maar ik weet niet zeker als dat was omdat hij er zo goed uit zag. (lacht).

Jullie konden blijkbaar goed overweg met elkaar.
Nee hoor, dat was gewoon geacteerd. (lacht) Nee, het klikte erg goed met Justin.

Komt dat hij ook opgegroeid is in Memphis?
Euhm… ik denk het wel. Hij is wie hij is. Net als ik, hecht hij belang aan bepaalde belangrijke waarden en dat is typerend voor die streek. Qua karakter verschillen we niet zoveel. Dat schept een band.

De cast van de film is nogal jong.
Ja, dat klopt, maar je kan en mag daar niemand op beoordelen. Ik geef geen zier voor wie ze zijn voor de buitenwereld. Als ze succes hebben, dan hebben ze dat aan zichzelf te danken. Je leert enkel hun kwaliteiten als acteur kennen en dat is heel belangrijk.
Als acteur moet je sowieso de ander steunen. Vertrouwen is heel belangrijk en vaak een hele uitdaging. Wat je leert van elkaar, is dat je op elkaar kan rekenen. Dat is het belangrijkste. Je steunt elkaar en het werkt ook. Het gaat niet om: hoe ver kan ik je drijven als medespeler maar wel om: hoe ver kunnen we het samen doen? Ofwel komen we er samen ofwel niet. Het is ook een heel verschil met theater, daar heb je veel meer voorbereiding. Hier krijg je het script in je handen geduwd en moet je veel meer op elkaar afgestemd zijn.

Je doet zelfs een korte dansscène in de film…
Ja, ik moet toegeven dat Justin me wel wat tips gaf. Volgens hem kan ik goed dansen ook, maar ik geloof hem niet. (lacht). Eigenlijk is dansen het ritme van acteren. No kidding.

Wat sprak je zo aan in deze film?
Het eerste wat ik zei toen ik het script gelezen had, was: “Wie schreef deze rommel?” (barst uit in lachen) Nee, wat me beviel, was dat regisseur David Burke slim genoeg was om het verhaal wat te laten zinken. Ik neem niet zomaar iedere rol aan maar ik vond het best boeiend om een eigenwijs en eenzaam type te spelen. Het was al een tijd geleden dat ik iemand speelde die volledig opgebrand is. (grijnst)

Iets wat je zelf nog lang niet bent…
Inderdaad. Mijn leven draait rond films maar ik probeer me ook altijd in te zetten voor allerlei goede doelen. Toen ik de beelden van de orkaan Katrina had gezien, heb ik onmiddellijk met enkele mensen gebeld. Samen met Charity Folks en het Rode Kruis hebben we een online veiling georganiseerd. Daar hebben we ongelooflijk veel respons op gekregen. Zo schonken heel wat artiesten heel wat materiaal weg.
Zo gaf ons iemand een splinternieuwe Bentley, ter waarde van 250.000 dollar. Hier en daar kregen we ook een Harley Davidson, het was echt fenomenaal. Dat is een grote motivatie om door te doen met wat ik doe. Ik heb er nog altijd evenveel plezier in als vroeger.

© Bert VdB - 18 september 2005