Vermist

Graag vragen wij even uw aandacht voor volgend opsporingsbericht. In de nacht van zaterdag 26 op zondag 27 mei verdween omstreeks 4.25u de 24-jarige Ricky D. in Staden. Volgens zijn vriendin Bea Tch. werd de jongeman ontvoerd. Een omstaander slaagde er nog net een wazige foto van de kidnapping te nemen. Daarop is duidelijk te zien hoe het slachtoffer tegen zijn zin wordt meegenomen. De ontvoerders gingen daarbij bijzonder brutaal te werk.

Van Ricky D. ontbreekt momenteel elk spoor. Op het moment van de verdwijning droeg de jongeman een driekwartsbroek, een wit petje en een zwart t-shirt met geel opschrift en was hij in een beschonken staat. Op de foto is te zien dat er van zijn garderobe en manhood niet veel meer overblijft, dus is het niet uitgesloten dat het slachtoffer ondertussen van kleren moest wisselen of ergens in een bos naakt is vastgebonden. Zijn vriendin zoekt momenteel troost in de armen van Jizzle, één van zijn beste vrienden. Vast staat dat het om een onrustwekkende verdwijning gaat. De politie vraagt getuigen zich aan te melden bij het dichtstbijzijnde politiebureau.

Kara-is-oké

Zondagavond, nadat we de nacht ervoor bijzonder laat vroeg in ons bed beland waren, ging het nog richting een dichtbijzijnde bowling, alwaar een collega van de broer en mijn lief in zijn vrije uurtjes DJ van dienst is. Met een handvol collega's van de andere afdeling werd er eerst een uurtje of twee gebowld (yeey! blacklightbowlen!) om daarna dichter bij de discobar aan te schuiven.

Karaoke is iets dat ik ken uit programma's als Jambers, waarbij dikke oude wijven volledig in het zwart gekleed Willy Sommers staan na te janken. Niet meteen mijn ding dus. Ik had geen zin om mij één wortel te drinken, dus hielden we het maar bij fruitsap. Edoch, veel konden we niet afgaan want er zat niet bijster veel volk (zo'n man of 15) die daar bovendien wel eens regelmatig komt. Lees: die al wat gejank kunnen verdragen.
Het eerste nummer werd vrolijk ingezwierd door een licht mentaal/fysiek gehandicapte gast. Ik heb geen probleem met zo'n mensen al kon hij wel meevallen opvallen ambetant doen de meisjes lastig vallen pokke-ergerlijk uit de hoek komen. Enfin, hij breakte meer dan dat hij dancete en was hij wat verder handtastelijk geweest, dan had hij ongetwijfeld wat meer kunnen breaken. Nu, bij mij en Eline hield hij alvast zijn handen thuis, zodat we op ons beurt de tijd hadden om ons beste zangtalent uit de mouw te toveren.

Het begon met vijf behaarde Britney Spearsen die met hun beste basstemmen 'Baby One More Time' door de micro keelden. Met muzikale intermezzo's van de meisjes (oma's aan de top! I'm so excited!) en de halve cd van Preuteleute (die collega Debbie geschokt en verbijsterd aan tafel hield) zongen we nog 'Het is een nacht' en besloten we een stuk na middernacht met een heerlijke versie van 'Annabel' waarbij de versterker het even begaf en het publiek schreeuwde om meer en verder de DJ toezong met "Amateur! Het wordt niets met jou, amateur!".
Nuja, het moet gezegd dat het wel heel leuk was en dat mijn karaokedoop meteen een goeie was. Marginaal? Minder dan dat ik dacht, toch. Eigenlijk is karaoke het perfecte excuus om je eens goed te laten gaan, luidop mee te zingen en een originele manier om je lief/vriendin/vrouw weer zoveel redenen te geven waarom ze ooit verliefd op je is geworden...
Ahja, dat de foto's wazig zijn? Collega's lezen immers ook wel eens mee, al zijn er scherpere foto's natuurlijk altijd op aanvraag te verkrijgen natuurlijk!

Finale: Lost seizoen 3

Het is verdomde moeilijk om een recensie te maken van het derde seizoen van Lost. Aan het einde van het tweede seizoen, in Live Together, Die Alone, werden Jack, Kate en Sawyer meegenomen door The Others. Naar waar? Iedereen had er het raden naar. De beruchte hatch was ontploft en het was onduidelijk of Charlie, Mr. Eko en Locke de ontploffing hadden overleefd. Ook Desmond leek het hoekje om. Seizoen 3 startte fenomenaal en vanaf dan denderde het verhaal in een rotvaart vooruit. Bij sommige afleveringen schoot het verhaal weinig op, maar dat werd ruimschoots goed gemaakt door de actiescènes en de romantische sets. Bij momenten was de spanning serieus te snijden. De makers, Lindelof en Cuse, beloofden veel goeds en ze hielden zich eraan.

Nochtans waren de kritieken niet mals. Veel kijkers haakten af na het tweede seizoen. Niemand had zin om nog een seizoen te volgen waarbij de acteurs in de jungle de ene hatch na de andere vonden. Om dan nog maar te zwijgen over die langdradige flashbacks, zeg! Zoveel mysteries, maar geen enkel antwoord, het was ronduit frustrerend. Maar in seizoen 3 krijgen we heel wat antwoorden, de een al geloofwaardiger dan de ander.

Waarom zit Locke in een rolstoel? Is er een verband met The Others en het Dharma initiative? Waarom werden net Jack, Sawyer en Kate ontvoerd? Waar dient die kabel voor op het strand? Dat niet alles wordt opgelost is maar normaal. Het is en blijft televisie. Jack Bauer rolt ook geen terroristennetwerk op in twee afleveringen. En Michael Scofield dan? Ik dacht ook niet dat hij in vier episodes uit zijn cel kon ontsnappen... Akkoord, we weten nu nog niet helemaal tot op het bot hoe de vork in de steel zit, maar de kijker krijgt al een aardig idee.

Bovendien vallen er onwaarschijnlijk veel doden en vloeit er ook in de finale aardig wat bloed. De critici zijn alvast weer overtuigd (dixit Newsweek: But as a former “Lost” pessimist, I’m asking you to try to get back on board. If you started watching and checked out, catch up). Het grootste misverstand, dat de schrijvers zelf geen idee hebben waar het verhaal naartoe leidt, blijft dikke zever. Ze weten het nét wel en elke verhaallijn, hoe klein ook, draagt er een steentje aan bij. Er zijn nog 48 afleveringen te gaan en die hebben elk ook een betekenis.

Enfin, de finale was het hoogtepunt van een boeiend seizoen -zoniet, jawel, het beste- dat hopelijk ook hier heel wat mensen aan de buis gekluisterd kan houden. Het is jammer dat VT4 pas in september, een jaar na de flater met de laatste 6 afleveringen, seizoen 3 zal uitzenden. In de US is het wachten tot 2008. De finale van seizoen 3 eindigde natuurlijk met een cliffhanger van jewelste, zelden gezien op tv. Het is een half jaar wachten op meer mysteries en antwoorden, maar ik geloof dat de doorsnee fan toch weer een tijdje kan broeden op nieuwe theorieën. De mijne hou ik wijselijk voor mezelf. :-)

Interview

Voor één keer zat ik gisteren aan de andere kant van de pen. De jongste dochter van vrienden van mijn ouders belden me vorige week op met de vraag of ik wilde meewerken aan een schoolproject. Blijkbaar moesten ze met hun groepje een reportage maken à la Koppen en wilden ze het over journalistiek doen.
-Awel ja, waarom niet?
-We gaan het wel filmen.
-Fuck.

Enfin, we kennen die gasten al jaren en bovendien is ze samen met haar zus verantwoordelijk voor de goede zorgen van Turbo, in een vorig leven onze huisschildpad. Gisteren werd ik er dus verwacht op hun gezellig ingerichte zolderkamer. Tien minuten later werd ik door vier meiskes het vuur aan de schenen gelegd. Geen erg, want het viel goed mee. We hadden al eens de vragen overlopen en het bleken allemaal sympathieke madammen te zijn. Een uurtje later (inclusief bezoek aan de schildpad) was ik er al weer vanaf. Het eindresultaat moeten ze binnen twee weken indienen en dan mag ik een kopietje ophalen van het interview. Ik ben alvast curieus... En neeje, ik gooi het niet op uw tube!

VM vs GG

Hoewel sommige posts het tegendeel laten uitschijnen, ben ik helemaal geen televisiefreak. The Simpsons, 24, Prison Break, Heroes en Lost zijn de enige zaken die ik momenteel volg en het feit dat ik ze via het internet bekijk, is gewoon wegens praktische ingesteldheid. De misses kijkt wel eens mee, maar verder heeft ze zelf twee favorieten. Gilmore Girls (rechts) gaat over een moeder en dochter die constant leuteren over school, venten en rommelmarkten. Het feit dat ze daarbij scriptgewijs te snel op elkaar inspelen, kan me niet echt boeien. Een andere -ietwat stoerdere- chickserie is dan weer Veronica Mars, die ze leerde kennen via haar beste vriendin. Daar heb ik al helemaal geen aflevering van kunnen uitkijken, but hey, elk zijn smaak, zeker? In elk geval, beide series zijn vorige week in Amerika stopgezet, Veronica Mars na 3 seizoen en Gilmore Girls na 7. Niettemin hadden ze allebei een grote schare fans en zijn de series best wel een aanrader, voor de vrouwelijke wederhelften onder ons toch. Trouwe fans hoeven niet te wanhopen, want er blijkt nu van beide series een film op stapel te staan. Concrete plannen zijn er nog niet, maar genoeg om fans hoop te doen krijgen.
Klets, linkjes. Veronica Mars-film? en Gilmore Girls-film?

Of het nu gedaan gaat zijn met lullen over tv-series? Bijna, de review van Lost is in de maak... :)

Weekend

Het was een kalme vrijdagavond en ik ben er niet rouwig om. Vanavond staat immers een etentje op stapel voor een jarige oma en daarna gaat het richting Staden voor een fuif. Zondag zou het weer kalm moeten zijn, maar 's avonds worden we blijkbaar nog op een bowling-avond verwacht. Het leven kabbelt rustig verder en ik zit maar op mijn roeibootje rond mij te kijken...

"You've got work to do"

Motistochvozottekomen! De finale van Lost seizoen 3 staat online, maar het tweede deel ligt er al weer af... Nog een chance dat ik straks nog een interview gepland heb, zodat het straks misschien weer up and running is. Een spoilervrij reviewke (al gebeurt er wel érg veel) komt nog wel online. Of zoals bij breaking news: dadelijk meer...

Update: De review komt er nog niet direct op, maar wat-een-finale! Ik ben geen televisie- of seriefreak, maar dit was ronduit één van de beste dingen die ik ooit op tv zag en dat méén ik! Schitterend!

Kamieltje

Jawadde, we hebben nog eens vroeg gedaan deze week (lees: We zijn es thuis voor woensdagavond 22u). Tijd om rustig nog een warm avondmaal naar binnen te werken, terwijl Man Bijt Hond op staat. Man, er zijn maar weinig reportages die zo in het hart van Vlaanderen gaan filmen als in dat programma. Zo komt Kamagurka met zijn quad in Boeschepe, waar hij botst op een oud koppel dat een nooit gehoord Frans/West-Vlaams dialect spreekt. Boven zit hun 44-jarige gehandicapte zoon accordeonplaatjes te draaien waarbij plaatjes als Eviva Espagna de hele buurt vullen.

Of wat dacht je van een dorpje verderop, waar hij een stokoud peeke ontmoet dat geen pint kan gaan drinken omdat het café overvol zit. Dan maar een ander café opzoeken waar hij ronduit over zijn leven vertelt.
Ja, menjir, mijn vrouwe en ik adn een eel gelukkig leevn. Ot liefde ipt jirste gezicht wa? Eigenlijk is zezie mie gepakt. Ze kwam ip ne dag binnen en zei: Kamieltje, zoew wieder ni tegare ne kji trouwen?

De man zei het op een onbeschrijflijk lieve manier, dat ik de reportage erna nog zat te glimlachen. De eenvoud der mensen? Er is niks mooiers, meneer.

Finale: Heroes

In Vlaanderen hebben we nog drie afleveringen te gaan, inclusief de finale. Voldoet die aan de verwachtingen? Natuurlijk! Critici zullen opperen dat sommige stukken al te voorspelbaar zijn (hey, we wisten toch al 20 afleveringen dat het op een ultieme confrontatie zou eindigen?) en dat een twijfelachtige afloop wat al te gemakkelijk is.

Tuurlijk vallen er doden en tuurlijk is het onduidelijk wie er nu echt zal sterven of niet, maar feit is dat de finale zinderend spannend is en het seizoen mooi afsluit. Over de hele lijn was het eerste seizoen van Heroes puur entertainment en dat blijft zo tot in de laatste minuut. Realistisch is het voor geen meter, maar niemand kan beweren dat de verhaallijn structureel niet goed in elkaar zit. De finale eindigt trouwens met een vooruitblik op seizoen 2. De eerste twee minuten van Heroes: Generations doen ons alvast likkebaarden naar meer.

In het tweede seizoen springen we -hop- vier maanden in de toekomst. Er wordt duidelijk wie we wel en niet terugzien. Ik ga niks verklappen, maar er valt mee te leven. Van de overige Heroes kampt er ééntje met geheugenverlies en nog ééntje heeft een drankprobleem. Ohja, de situatie van Hiro zal 6 afleveringen lang dezelfde blijven.

Wanneer het boeltje in België weer op de buis komt, is nog lang niet duidelijk. Wel wordt de DVD (in de USA) gelanceerd op 28 augustus. Vast staat dat de Amerikanen zich vanaf 24 september (exact een jaar na de lancering van seizoen 1) zich opnieuw mogen verwachten aan een spannend seizoen. Daarna komen er nog 6 afleveringen onder de noemer Heroes: Origin, waar we meer zullen te weten komen over de oorsprong van dit genetisch kwaad. Ik ben benieuwd...

Finale: The Simpsons

Vierhonderd afleveringen lullen die gasten van The Simpsons al vol. Vierhonderd! Willen we ze allemaal in één ruk bekijken, dan zitten we zes dagen aan de buis gekluisterd, zonder stoppen en zonder slapen. Daarna word je gek, denk ik. Anyhowz, Homer en co hebben er ondertussen al 18 (!) seizoenen opzitten en zijn daarmee de langstlopende animatieserie ooit. Toegegeven, er zijn afleveringen waarbij je zit te geeuwen en die niet zo bijster grappig zijn, maar dat wordt ruimschoots goedgemaakt door andere episodes (meestal van de eerste seizoenen) die bij mij en mijn vrienden een onsterfelijke status hebben bereikt.

Onder fans werd bijzonder veel poeha gemaakt over de vierhonderdste aflevering, die volledig in het teken van 24, die andere Fox-hit, zou staan. Kiefer Sutherland sprak al een stemmetje in voor aflevering 5 van het 18de seizoen, maar deze keer kroop hij in zijn overbekende rol van Jack Bauer. 24 Minutes is een vreemde combinatie op het eerste zicht, maar het team van Matt Groening zorgde voor vlot 'camerawerk' en de bekende 24-kaders.

Dat het deze keer geen terroristen of moslims zijn, maar bully's met een stinkbom kunnen we ook ergens mee leven. Jack Bauer wordt hier en daar echter wat bij de haren gegrepen en dat is best jammer. Ik had graag Jack en Homer Simpson samen een missie zien afwerken. Niettemin een onderhoudende aflevering, zoals we er wel meer kennen.

Technisch gezien werd nummer 399, You Kent Always Say What You Want, uitgezonden als vierhonderdste aflevering, maar de makers besloten 24 Minutes, waar de fans écht zaten op te wachten, als allerlaatste uit te zenden. The Simpsons eindigen zelden een seizoen met een climax en ook nu is dat weer zo. Seizoen 19 mogen we in september verwachten, al krijgen we ondertussen wel de film voorgeschoteld. Woohoow!

Finaleweek

De zomermaanden komen er weer aan en dus kan half Vlaanderen zich weer dik kijken met eindeloze herhalingen van FC De Kampioenen, Witse of nog erger: Spoed. Voor tv-kijkers (lees: internetgapers) als mezelf wordt het dan weer windstil. Seizoen 3 van Prison Break wordt slechts verwacht eind augustus en ook Heroes en Lost naderen de finale. Tijd voor reviewtjes dus!

De eerste in rij wordt The Simpsons, op de hielen gezeten door Heroes en Lost. Twee finales heb ik al achter de kiezen en vindt u hier deze week terug, maar het spannendste wordt gehouden tot donderdagmiddag. Hoewel ik angstvallig spoilers probeer te vermijden, kan ik nu al haast ruiken dat het een bijzonder tragische finale wordt... Fans van Gilmore Girls en Veronica Mars (lees: Eline en Romina) moeten dan weer helemaal op hun honger blijven zitten, want de reeksen zijn de afgelopen weken allebei stopgezet. We houden één minuutje stilte. Klaar? Ik dacht het ook.

Stamp in de ballen

Al een dikke week wil ik hier twee dikke postjes op kletsen omtrent vorig weekend (lees: het weekend er nóg es voor), maar ik ben zo slim geweest om mijn kodak bij Eline te laten liggen. Net als twee vensterkaders eigenlijk, al zijn die niet voor mij bestemd. Heb de afgelopen week immers al genoeg gezwoegd om mijn kamer wat ordentelijker te krijgen (en ’t is nog niet gedaan!). Enfin, voorts zal ik ook weinig tot geen aandacht besteden aan het feit dat ik zaterdagmiddag toch niet werd opgeroepen voor dag 4 in de verbouwingswerken zu casa Elina.

Haar buur uit de nood helpen ’s avonds zat er wel nog in. De traiteur in kwestie had opeens een hand of vier tekort. Rond ten elven toch maar van Veldegem naar huis getuft om ons nog snel in een ander pakkie te hijsen en aan het station nog een goeie frisse Rodenbach (of 5) in ons toupegat te gieten. Al was het maar om die stamp in mijn ballen van broerlief en plein café door te spoelen. Grapjes uithalen die opeens pijnlijk worden, u kent het wel. Drank? Dat is de duivel, meneer!

Rambo IV

Deze week is de langverwachte teaser trailer gelanceerd van de vierde Rambofilm. Zelfs kutwijn wordt beter met de jaren, dus gaat Stalen Stallone na Rocky VI er ook nu weer keihard tegenaan. Nuja, dat zou je gaan denken maar John Rambo zelf heeft er niet te veel zin in. Het is goed wonen in Bangkok en de afzondering doet hem deugd. In Birma worden er echter mensen aan de lopende band afgeslacht, dik tegen de zin van een humanitaire missie op doortocht. Wat kan mij dat verdommen?, denkt Sly. En gelijk heeft ie, 25 jaar na zijn gevecht in First Blood is hij er niet jonger op geworden en is hij het moorden wat moe. Dat hij nog een goed hart heeft bewijst hij nog maar eens als de humanitaire missie wordt gegijzeld. Wat volgt is een gevecht in de jungle, waar hij als vanouds weer flink tekeer gaat.

Check zeker eens de trailer, want zijn fighting skills bewijst hij door allereerst een chink flink de nek over te snijden en vervolgens zijn collega met een mitraillette op korte afstand tot americain préparé te schieten. Niet echt voor gevoelige kindermaagjes, maar lachen gegarandeerd, echt waar! Met working titles à la End of Peace, Holy War, In the Serpent’s Eye, Pearl of the Cobra belooft deze film ook weer zwaar over the top te gaan, maar dat kan ons eerlijk gezegd weinig schelen. Oorspronkelijk (in 2002) wilde hij Osama Bin Laden gaan afrossen in Afghanistan, maar met dit thema keert hij terug naar zijn roots en daar ben ik blij om. Ongetwijfeld zal hij ook nu weer verrassen. Rocky Balboa kon zelfs de critici bekoren en met wat geluk valt den dezen ook goed mee. John Rambo komt bij ons in de zalen in de zomer van 2008.

De teaser vindt ge hierzo: Traaaaiiiiiller

Staking

De boze facteurs van Gent hebben hun weg gevonden naar tinternet. Postjes lopen hier dagenlange vertraging op en een aantal ideetjes raken niet op tijd afgeleverd. Maar gene paniek, mensen. Tstaat allemaal schoon in containers te wachten en het kan niet lang meer duren allemaal...

Steendood

Zo voel ik me momenteel. Het is vrijdagavond en ik hang in de touwen. Drie dagen aan een stuk heb ik een dak en bijbehorende muren afgebroken. Aanhangwagens volgesjouwd en weer leeggemaakt. Het was lastig maar o zo leuk. And hey, een mens moet wat over hebben voor zijn toekomstige schoonouders, of zoiet. Hoewel ik nauwelijks nog bakstenen kan zien, ben ik al blij dat ik -mezelf kennende- weer geen toeren heb uitgestoken. En goed, een mens heeft eens deugd van klop- en slagwerk waarbij je weer een liter of vijf leegaardszwjit wegwerkt.

En laat mij nu gerust, tis Lost aflevering 21 op den internettelevies...

Mijn lief en ik

Het is 3,5 jaar goed gegaan.
We hebben veel gelachen.
Veel dingen meegemaakt.
Altijd onszelf geweest.
We waren er voor elkaar.
Dag en nacht.
We zijn op reis geweest.
Hebben mooie dingen gezien.
Hadden nog zoveel plannen.
Zoveel moois in zicht.
Maar...
Onze relatie wordt bedreigd.
Er breken donkere tijden aan.

Want...
Laura Lynn is weer vrijgezel!

Blogspotter

Het is nu ondertussen al anderhalf jaar dat ik blog. Er kruipt veel minder tijd in dan mensen wel denken en het verveelt nooit. Ik lees regelmatig andere blogs die verhaaltechnisch een pak sterker zijn en waarvan ik me afvraag hoe ze bepaalde zinnen uit hun mouw kunnen toveren.

Toch ben ik tevreden over mijn eigen bescheiden blog. Zolang ik en vooral ik er zelf plezier aan beleef, doe ik ermee door. Een .be-adres staat nog op mijn verlangslijstje, maar ik heb geen idee hoe je aan zoiets begint.

Comments en complimentjes vind ik natuurlijk flatterend en ik kan dan ook niet nalaten om hierbij het stukje dat collega FJA schreef, bij te kletsen. Het vat erg goed samen over wat deze blog allemaal gaat. Zo goed zelfs dat ik het zelf niet beter zou kunnen omschrijven.

Er is nog heel veel dat ik op deze webpagina zou kunnen zetten, maar sommige dingen zouden nu eenmaal niet helemaal gepast zijn. Over sommige mensen zou ik grote stukken kunnen schrijven, simpelweg omdat ze het verdienen, maar ik moet hun privacy respecteren. Ik zou hier regelmatig kunnen lullen hoe belangrijk ik vriendschap, liefde en familiebanden wel vind, maar ik vind het nuttiger om dat persoonlijk te tonen dan hier wat te zitten zwetsen. Dus, tot de volgende dan maar!

Baaldag

Door de rare weken met dito feestdagen schuift de productie een dagje vooruit, dus zitten we voor één keer op maandag hier al te blinken. Ik heb niks tegen maandagen, maar vandaag is het echt een baaldag met een negatief beeld over alles. Mezelf, het werk, de toekomst en mijn bezigheden. Van het nieuws word ik zowaar nog mottiger, van het gejank van Paris Hilton tot de gatlelijke winnares van het eurovisiekutfestival.
Eén lichtpuntje: woensdag en donderdag, afhankelijk van het weer, staan er afbraakwerken op stapel bij Eline's thuis. Een dak en een muur moet eraan geloven, tot mijn groot plezier. Hopelijk komt de goesting eerder terug dan woensdag...

Tussendoor

Het was een weekend van ontdekkingen. Van podiumtalenten tot meubelmakers, het zat er weer allemaal in. Toch heb ik nog veel werk voor de boeg op verschillende vlakken. Bovendien waait het in mijne kop en gaat de storm maar niet liggen. Wind komt van alle kanten en vaak van voor, maar ik bied koppig weerstand.

Akkefietjes, leuke vooruitzichten en kleine zorgen stapelen zich op. Het wordt tijd dat de wind gaat liggen en ik een hele zomer lang alleen maar de zon voel. Klagen en zagen kan ik altijd later doen, nu is het tijd om langzaam maar zeker in gang te schieten...

Interessant

Vanavond een klein vergaderingsje gehad op café voor een kaarting met de minivoetbal binnenkort. Het zullen waarschijnlijk washandjes worden... Morgen staat deel 1 van het grote mestactieplan op stapel. De aankoop van een extra opbergmeubelke moet redding brengen. En om de zever af te sluiten: Ralph Lauren met Blue stinkt! Ik ruik verdomme al de halve avond meiklokjes of mugitten...

Preview: Ratatouille

Het valt af te wachten of kinderen wereldwijd deze zomer om een potje gestoofde groenten zullen vragen, maar zeker is wel dat de film Ratatouille bij velen in de smaak zal vallen. Hoewel Pixar sinds vorig jaar aandelengewijs een deel is geworden van de Walt Disney Company, krijgt de animatiestudio nog opvallend veel vrijheid. Na het gigantische succes van Finding Nemo en The Incredibles, scoorde Pixar iets minder -maar nog steeds erg goed- met Cars, dat vooral weer op kinderen gericht was. Deze keer volgen we het verhaal van rat dat droomt van een leven als kok in een Frans restaurant.

Remy, een rat uit Parijs, heeft genoeg van vuilbakrestjes en kweekt een grote liefde voor lekker eten in een Frans klasserestaurant. Daar botst hij op Linguini, een onhandige knul, die er instaat voor de hygiëne in de keuken. Net als de rat Remy is hij geen graag geziene gast en kan hij als garbage boy op bijzonder weinig respect rekenen. Bij toeval leren de twee elkaar kennen en worden ze bondgenoten door dik en dun.

Al snel blijkt dat alles niet van een leien dakje verloopt. Remy kan moeilijk rekenen op de steun van zijn familie en Linguini van zijn kant, probeert het hart te veroveren van Colette, een knappe kokkin. Alsof het nog niet erg genoeg is worden de twee angstvallig in het oog gehouden door de wantrouwige chef-kok Skinner. Hoeft het gezegd dat hun situatie tot enkele spannende en grappige toestanden leidt?

Ook deze keer heeft Pixar kosten noch moeite gespaard om een klassebak van een animatiefilm te brengen. Brad Bird, de man achter The Incredibles, staat ook deze keer weer aan de kookpotten en brouwt een uniek gerecht, met alle kruiden als humor, liefde, vriendschap en spanning.

De studio lanceerde als voorgerecht bovendien een 9 minuten durende fragment uit de film. Van de prachtig georchestreerde ontsnappingsscène tot de ontroerende romantiek van Parijs, de film ziet er compleet af uit. De details zijn spectaculair en het verhaal meer dan hartverwarmend. Meer dan een aanrader!

Het menu wordt bij ons geserveerd vanaf 1 augustus.

Gezonde tip

- Drink elke dag twee liter water.

De ballen! Een mens wil dan eens gezond doen en brengt een fles van anderhalve liter mee naar het werk... Maar niks is pokke-ergerlijker dan om het kwartier naar het toilet te moeten hollen met een volle blaas. Zat er een wc-madam, ik was verdorie al mijn klutters kwijt...

-1.000 knotsen (deel 2)

Vanmorgen nog een telefoontje gekregen van de agente in kwestie. Jammer genoeg hakkelde ze haar tekstje af in mijn voicemail. Stijfjes allemaal en een excuus kwam er maar niet uit, maar met een "U heeft gelijk" was ik al weer content si!

(W)arm eten

Gisterenmiddag had ik een interview in een bistro op de grote markt. U weet wel, van dat soort waar ouw meetjes graag hun koffietje komen drinken. Niet groot ook, dus de gezelligheid en de hygiëne leek er het allerbelangrijkste. Bij het binnenkomen viel één persoon mij op. Met mijn ooghoeken zag ik hoe een ongeschoren man gretig een bord friet met preparé en groentjes naar binnenwerkte. "Zielig eigenlijk", wist de eigenares. "Hij komt hier elke middag pas om 14.30u eten omdat niemand naast hem wil zitten. Nochtans is het een doodfraaie mens en valt hij niemand lastig." Welgemeend vriendelijk was dat, want aan de man te zien, zouden heel wat eigenaars de sukkelaar buitenkijken. "Hij is hier altijd welkom." Schoon toch?

-1.000 knotsen

Is wat er afgaat van het vorige bedrag. Deze middag werd ik op de bon geslingerd, sprong ik er weer af en vroeg ik uitleg aan de ijverige hulpagente. Blauwe zone, meneer. In de hele straat mag niet geparkeerd worden zonder blauwe kaart. Omdat het de eerste keer was dat ik er stond, heb ik maar wijselijk gezwegen. Ik meende mij echter te herinneren dat in de straat, pal tegenover de redactie, een speciale regeling werd getroffen. Wie de éénrichtingsstraat inrijdt, kan de auto links parkeren in de nodige vakjes of de auto rechts parkeren. Parkeer je hem rechts dan ben je een bewoner en moet je een blauwe kaart kunnen voorleggen. Links parkeren? No problem. Tot vanmiddag blijkbaar.

Enfin, de collega's begrepen er al evenmin wat van. Omdat ik deze middag het stad in moest voor een interview, sprong ik maar binnen bij de politie, uw en mijn vriend. Die gaven mij al snel gelijk en zouden de agente in kwestie om tekst en uitleg vragen. No hard feelings. Ik was ongetwijfeld niet de enige want enkele collega's hadden ook prijs. Hun bonnetjes werden na een oproep verzameld en gaan morgenmiddag onverbiddelijk de bus op. Tenzij iemand 4x 25 euro wil betalen om de staatskas te betalen... Niemand?

6.000 knotsen

Is wat mijn autooke de afgelopen dagen al gekost heeft. Veel kon het er zelf niet aan doen, maar toch heb ik al enkele keren mijn kas opgevreten en eens goed willen vloeken. Eéééééééééén armzalig minuutje zat er tussen het wegrijden en de boete die mejuffer de agente kwistig ronddeelde. Het verdict: 25 euro. Dat maakt met de rekening van mijn banden een leuk bedragje van 150 euro. Waarom ik zo pissed ben? Het gedacht dat ik voor dat geld een reeksje interviews mag schrijven à la "Jongen met boertige kutouders imiteert Elvis." Een mens weet weer voor wat gewerkt? Mijn ballen, ja!

Zeikquels

Nee, we hebben het deze keer niet over de komende zomer die overstelpt wordt met sequels als Shrek 3, Ocean's 13, Are We Done Yet?, The Bourne Ultimatum, Evan Almighty, Fantastic Four 2, Die Hard 4.0, 28 Weeks Later, The Hills Have Eyes 2, Hostel 2 en last but not least Pirates of the Caribbean 3.

Vervolgfilms op kaskrakers brengen altijd het nodige geld in het laatje, maar dat komt wel heel vaak ten koste van de inhoud. Wie dacht na deze zomer weer gerust naar originele films te gaan kijken, mag het vergeten. Sony Pictures bijvoorbeeld, heeft al bevestigd dat er nog 3, jawel drié, Spider-Manfilms gemaakt zullen worden.
Verder in het rijtje voor de komende jaren, wacht ons nog een pak ander brol:

- Daddy Day Camp (met Cuba Gooding Jr. godbetert!)
- The Punisher 2 (gelukkig wél met Thomas Jane)
- Alone in the Dark 2 (was die al niet rotslecht genoeg?)
- Beverly Hills Cop 4 (in het rijtje hoe-verneuk-ik-een-film)
- The Brazilian Job (mini's in Rio De Janeiro, amai)
- Escape From New York (hoe-verneuk-ik-een-film, part 2)
- Little Fockers (aargh! Een mini-Ben Stiller!)
- Super-Man 5 (oh the drama!)
- Toy Story 3 (wie ligt daar nog wakker van?)
- The Fast and The Furious 4 (wordt aan gewerkt)
- The Departed 2 (wellicht volgt er dan nog ééntje)
- Underworld 3 (een prequel, begot!)
- Shrek 4 (green, mean and as never seen)
- Resident Evil 5 (wie houdt de tel bij?)
- Cabin Fever 2 (*zucht)
- Alien vs. Predator 2 (af-schuw-elijk)
- The Eye 3 (heeft iemand wel 2 gezien?)
- Austin Powers 4 (nu is het genoeg)

Het is duidelijk, zeker? Vervolgbrol blijft nog een tijdje onze bioscoopzalen vervuilen. Dan hebben we het nog niet eens over de vele gamesverfilmingen, heldenfilms (Wonder Woman, Flash...) of afgeleide films (Magneto, Puss in Boots...). Eén ding is zeker, Hollywood raakt langzaam maar zeker verzadigd en afgekloofd. Jammer...

Band voor het leven

Mijn achterband was eergisteren serieus onderuit gezakt en vanmiddag zag het rubber er al helemaal niet goed meer uit. Op zijn laatste krachten dan maar richting garaag getufd, alwaar de garagist een gaatje vaststelde en de band na 20.000 kilometer onder mijn hoede overleden verklaarde.

Geen lucht meer, onherstelbare wonde, enfin, u kent de diagnose ook wel. Resultaat? Rondtoeren met de reserveband en twee nieuwe banden mogen bestellen... Een mens weet weeral waarvoor hij gaat werken, si!

Found

Het kriebelde al dagenlang bij de fans, want rond deze tijd zouden makers Lindelof en Cuse de einddatum van Lost bekendmaken. De officiële aankondiging werd vandaag de wereld ingestuurd en concreet komt het erop neer dat na het derde seizoen er nog drie zullen volgen. Niettemin gaat het om 48 afleveringen, wat er dus op neerkomt dat ze per seizoen slechts 16 in plaats van 24 zullen maken. Dat is dus in principe hetzelfde als twee seizoenen volgens de huidige indeling. Geen pauzes meer bovendien, wat een slimme zet is als je de kijkcijfers van zo'n series bekijkt.

De einddatum werd bekend gemaakt omdat de kijkers niet zouden afhaken. De vrees bij critici is immers groot dat de schrijvers zelf niet weten welke richting het verhaal uitgaat. Het script met tal van gebeurtenissen staat echter al langer vast, maar Lindelof en Cuse willen het boeltje niet meer rekken dan nodig. Miereneukers zal het niet ontgaan zijn dat de kijkcijfers in Amerika geminderd zijn tot gemiddeld 15 miljoen, maar Lost is wel de onbetwiste nummer één op vlak van opnemen op DVD, heruitzendingen via internet en iTunesdownloads.

Woensdag krijgen we aflevering 20 voorgeschoteld. Dat betekent dat we nog drie te gaan hebben voor het einde van het seizoen. Ik kijk er verdikke naar uit!

Kalm

Het was een rustig kabbelend weekend waarbij ik:
- een rustig benefiet mocht meemaken
- voor het eerst weer verlangde naar warm weer
- genoot van die eerste regengeur
- witte chocolade-ijs mocht proeven in Bruhhe
- getuige was van een luidruchtige caféruzie bij de buren
- met een zak chips Children of Men bekeken heb
- blij was met enkele rustige dagen

Party @ work

Gisterenavond vond er een bescheiden *kuch* feestje plaats naar aanleiding van het 60-jarig bestaan van ons blad. Veel bekend volk uit de buurt. Zoveel zelfs, dat als de zaal was ingestort, we nauwelijks nog aanknooppunten zouden hebben om onze gazet wekelijks te vullen. Enfin, het was een gezellige en mooi verzorgde receptie waarbij het bij momenten flink tochtte, want een aantal collega's waren flink in de wind gezet. Zelf schakelde ik op tijd over naar fruitsap en colazevers, zodat ik nuchter genoeg was om nog een deftige conversatie te voeren én naar huis te rijden. Ondanks mijn afgrijselijke socializing skills konden we toch een potje lullen en heb ik bij momenten flink wat afgelachen. Voor herhaling vatbaar, dus!

Marge Gamer

Scène in afl. 17 van seizoen 18: Homer vlucht in zijn nakie over de haag.

- Ned Flanders: Homer, you've met my parents.
- Homer: Not naked I haven't!

Spider-Man 3

Sinds filmfans vijf jaar geleden wereldwijd in de touwen hingen, is de hetze rond Spider-Man nooit echt geluwd. In tegenstelling tot heel wat andere sequels, was ook de tweede film verrassend goed en flitsend mooi gemaakt. Hoe kon het ook anders dat deze derde in de reeks, mede dankzij een goed geoliede marketingmachine, al een kassucces is nog voor hij in de Amerikaanse zalen te zien is. Alles in Spider-Man 3 is beter, sneller en groter.

Alsof het nog niet erg genoeg is dat zijn beste vriend wraak wil voor de dood van zijn vader, kampt Peter Parker nog met een gigantisch zandmonster en een vreemd kwaadaardig goedje dat hem wil lokken naar the dark side. Het zijn drukke tijden voor Spidey, want naast fighting crime moet hij ook nog zijn liefje tevreden houden en oude demonen uit het verleden de wereld uit helpen. In tegenstelling tot Doc Ock uit Spidey 2 heeft Peter dus handen tekort.

De film duurt net geen twee en een half uur en dat lijkt bij momenten nog te weinig. Het is een klein wonder hoe Sam Riami de –toch wel veel- verschillende verhaallijnen naadloos aan elkaar kan rijgen. Bij momenten wordt er echter te veel van de hak op de tak gesprongen en worden sommige zaken slordig afgewerkt. But hey, ons hoor je niet klagen. Zelfs de voorspelbaarheid en de veelvuldig aanwezige meligheid konden ons nog bekoren. De film neemt zichzelf ook niet al te vaak zo serieus, zodat de humoristische kwinkslag hier en daar niet overbodig is. Peter Parker blijft dan ook een nerd eerste klasse, die zijn hele leefwereld op enkele dagen tijd ziet afbrokkelen.

Opvallend is ook dat er veel plaats is voor jong talent, zodat zowel James Franco, een haast onherkenbare Bryce Dallas Howard, een serieuze Topher Grace en de schitterende karakterkop van een Thomas Haden Church die bij wijlen allemaal een sterk stukje acteren. Een flinke pluim ook voor de mannen van de special effects, die haast op geen foutjes te betrappen zijn. Het oogt allemaal bijzonder spectaculair en indrukwekkend. Een vierde deel hoeft voor ons part niet meer, omdat het dan misschien te veel van het goede zou zijn. Maar deze derde episode is een aanrader, al moet je niet meer verwachten dan een good old fashioned popcorn action movie.

Kortom: het was aangenaam, het was fijn en meer moet een summerblockbuster niet zijn!

Tussen 2 werkdagen:

heb ik twee interviews afgewerkt,
heb ik vanaf 9u 's avonds wat gewinkeld,
heb ik vuurwerk mogen aanschouwen,
heb ik twee keer op een terras vertoeft,
heb ik op een dak gezeten,
heb ik aan de barbecue gestaan,
heb ik op een jaarmarkt rondgekuierd,
heb ik een bioscoop bezocht,
en heb ik...
het idee dat ik een week in verlof ben geweest.