MidnightCruiser

Stilte (2)

2012-01-04T13:04:00.000+01:00

Ik ben gelovig, maar voel me niet verbonden aan een religie, rituelen of boude uitspraken. Ik bengel ergens tussen een God, karma en een structuur in het universum, hoe onnozel het ook moge klinken. Dat gaat vaak gepaard met heel veel logisch denken en die logica duurt wel vaker een tijdje vooraleer ze duidelijk wordt. Maar vandaag zie ik die niet. En wat vreemder is: het enige wat ik voel is schaamte.

Ik geneer me omdat hij een talent had om te schrijven, een soort schwung waarbij hij altijd de juiste vragen leek te stellen in een interview dat als het ware op een blad werd gegoten. Ik geneer me omdat hij er niet moeilijk van deed. Omdat hij geen stukken al eens durfde uit te stellen of te zuchten als hij er eens een pak achter de kiezen moest zien te krijgen.
Ik geneer me omdat hij niet te lui was om uit zijn zetel te komen voor alweer een feestje, zelf vrienden opbelde en daarbij werkelijk met iedereen een pint kon drinken.
Ik geneer me omdat hij niet te lui was om zijn overgewicht aan te pakken, gezonder te gaan eten en na een zware avond of feestdag een kilometer of acht door de straten van ons dorp te lopen.
Ik geneer me omdat hij zijn verbouwingen doorstond met de glimlach, stof at als ontbijt en niets hem te veel was in het huishouden. En weer zonder klagen.
Ik geneer me omdat hij toch zijn verantwoordelijkheden oppakte en voor een kind koos, zonder als een achteloze aap elke vijf voeten naar zijn bankrekening te kijken, maar zijn hart volgde.
Ik geneer me omdat hij elke nacht opstond voor een moeilijk slapende zoon, terwijl ik steen en been klaagde en zowat onnozel werd na enkele dagen gejank en geplas van een puppy.
Ik geneer me omdat je hem nooit teneergeslagen zag en altijd het positieve in alles en iedereen zag, al was dat niet altijd even vanzelfsprekend, zonder dat daarbij het sarcasme zijn humeur overnam.

Ik geneer me, omdat ik me afvraag waarom een mens als hij het niet verdient om verder te leven en ik wel. Niet dat ik mezelf noodzakelijk zo’n slecht mens vind, maar het doet me wel twijfelen aan zaken die ik twee dagen geleden nog zo vanzelfsprekend vond. Ik heb mensen gekend die gestorven zijn in een verkeersongeval, aan ziektes, kanker, ouderdom en zelfs eentje die gewurgd is. En hoewel hun dood altijd een geweldige impact hadden, kon je het ergens nog plaatsen of begrijpen in die logica die niet altijd even logisch is. Maar een goed mens met talent, een toekomst en een zoontje van twee jaar… dat kan er maar niet in.

Stilte

2012-01-03T13:51:00.000+01:00

Geen nieuwjaarswensen, geen lachende gezichten. Enkel pijn, ongeloof en verschrikking van zij die het bericht nog niet hoorden. Deze week maken we een krant met alleen maar zwarte pagina’s. Alle woorden erop zijn alleen maar leeg en hol. We zijn geraakt in het hart van de redactie. Een slag in onze ribben, die ons op onze benen doet wankelen.

Wie er niet meer is, wordt meestal opgehemeld. In zijn geval is dat niet mogelijk. Het was nu eenmaal een crème van een kerel. Hij was bijzonder getalenteerd en dat wisten we allemaal, van collega's tot lezers. Zijn teksten waren altijd de perfecte mix van genialiteit en eenvoud. Hij speelde ermee en schudde de vlotste woordspelingen uit zijn mouw. Een tekst van hem ging niet vervelen. Een moment met hem ook niet. Hij was een feestbeest pur sang en in het dorp waar wij wonen, was er niemand die hem niét kende. Feestjes en Michael, dat ging gewoon geweldig goed samen. Maar hij was ook een familieman en omringde zich graag met vrienden en mensen die hij graag had. Dat was duidelijk op zijn trouwfeest. Dingen die ze allebei lekker vonden, muziek die ze allebei graag hoorden en kleren waarin ze zich gemakkelijk voelden. Geen poespas of grote woorden. Genialiteit en eenvoud. Alweer.

Klagen deed hij zelden. Slapeloze nachten door zijn zoontje, helse verbouwingen en ondertussen maandenlang inspringen voor een zieke collega. Hij verloor er zijn glimlach niet om. Meer nog. Zijn grijns kent iedereen. Ik steek niet weg dat ik naar hem opkeek. Als ze allemaal waren zoals hem, dan kwam ik gratis werken. Dat méénde ik. Ik heb het hem zelf ooit nog gezegd. En daar ben ik -nuja- blij om.

Het nieuws is ingeslagen als een bom. Niemand durft te denken aan zijn vrouw of zijn zoontje. Volgende maand moet hij twee kaarsjes uitblazen. Alleen. Geen toeters of bellen. Geen papa op zijn feestje. De plek in de zetel blijft voor altijd onaangeroerd. De stilte in huis zal oorverdovend worden. Feestjes in het dorp krijgen een wrange nasmaak. Op momenten als nu zijn er geen zekerheden en is alles relatief. Hoe begint een mens aan zo'n rouwproces? Ik heb geen idee. Een mens kan alleen maar hulpeloos toekijken. Het is te vroeg om dankbaar te zijn om zoveel genialiteit en eenvoud. En toch...

Begin

2012-01-01T22:16:00.000+01:00

In een roes van amper een handvol uurtjes slapen, aangevuld met twee aperitiefbezoeken, een middagmaal, ijstaart, gewone taart, koffie en dan nog een sessie verse wafels, slaat de vermoeidheid toe. Het laatste blok hout smeult na in de open haard, de desserts raken stilaan verteerd. 't Zijn vreemde dagen, denk ik dan. Wat vieren we nu eigenlijk? Een nieuw jaar, een nieuw cijfer op de kalender? Wat als we elke maand zo'n feestje zouden houden als de maand om is, met aftellen en al. Zouden we dat allemaal doen?

Voor avonden als gisteren... met plezier. Daar kunnen geen nietszeggende boodschappen op kerstkaartjes of standaard wensen via sms, mail of Facebook aan tippen.

Ik heb geen voornemens voor dit jaar. Ik zou er wel kunnen maken, al zou ik de moed al kwijt raken als ik denk wat er beter kan. Aan mezelf dan met wat meer lef, geduld en reltiveringsvermogen, want elke week wordt duidelijk hoe veel geluk we hebben. Met zo'n familie, met zo'n straffe broers of heerlijke vrienden. 't Feit dat -laat ons eerlijk zijn- we geen boterham minder eten ondanks de crisis is nog een grotere cadeau de dag van vandaag. 't Feit dat we gezond zijn. 't Feit dat we kunnen sparen, al zullen we nooit rijk worden.

Ik hoop voor mezelf dat ik dit jaar mij niet druk (of toch minder) maak in first-world-problems en dat ik elke dag mag wakker worden met het gevoel dat je met een lege portefeuille toch de rijkste mens ter wereld kan zijn. And yes, daar is geen letter van geloven.

Ongewoontes

2011-11-09T11:19:00.002+01:00

Deze blogmadam placeerde een tijdje geleden persoonlijke vreemde gewoontes, waarbij een ander mens waarschijnlijk zijn wenkbrauwen eens bij fronst. Maar –of we het nu willen toegeven of niet- we hebben allemaal wel een vijs los. Of vijf, zoals bij mij. Here goes.

1. Ik ben sinds kort weer compleet into Lego. En ik ben 28, begot! De regenachtige zomer bracht heel wat childhood memories naar boven, waardoor ik in een zotte vlaag een doos met lego kocht. En daarna er zo verknocht aan geraakte, dat ik er kocht via Amazon, waardoor ik zo blij als een kind vliegtuigen, boten en huisjes volgens de plannetjes in elkaar bokste. Waarna ik ze ongetwijfeld weer zal afbreken en dan compleet joelend eigen creaties in elkaar zal boksen. Als de mijne mij niet zou tegenhouden, ik kocht de halve speelgoedwinkel leeg. Die wenkbrauw mag weer naar beneden, dank u.

2. Echt bijgelovig kan je me niet noemen, maar ik heb wel op zekere hoogte (haha…) enkele rituelen waar ik niet graag van af stap. Eéntje daarvan, doe ik steevast als ik op het vliegtuig stap. Om de één of andere reden moet ik met mijn linkerhand het vliegtuig aanraken als ik er op stap. Een domme gewoonte, die ik doe om me op een bizarre manier van te verzekeren dat alles vlot zal verlopen. Eén keer heb ik het met mijn rechterhand geforceerd en dat bleek de flight from hell, toen we verzeild raakten in een geweldig onweer midden de Atlantische Oceaan, met luchtzakken à volonté als gevolg, waarna de airhostessen iedereen aanmaanden te blijven zitten. Dik tegen de zin van een groep orthodoxe Joden, die constant op en af rondliepen én een ruziemakende passagier, die net niet gearresteerd werd.

3. Ik heb nochtans geen vliegangst, dank u wel. Maar wel hoogtevrees. ’t Is te zeggen: als kind had ik al schrik van grote hoogtes, maar de laatste jaren heb ik geleerd dat het eigenlijk angst om te vallen is, jawel. Zet mij ergens op grote hoogte, maar een afscherming tot aan mijn borst en ik heb gene schrik. Maar lager dan dat… ho maar. De gedachte dat ik ergens in een afgrond kan vallen… gruwel. Het is zelfs zo erg gesteld dat ik in de bioscoop geen scène kan zien waarbij iemand van een dak afspringt, of ik moet absoluut wegkijken. Hell, ik word zelfs écht niet goed van de gedachte alleen al. Foto’s van afgronden zijn ook al goed voor een halve paniekaanval.

4. Vreemd genoeg heb ik dan weer helemaal geen schrik van het einde van de wereld. Pardon? Ik droom regelmatig dat ik opeens middenin een halve apocalyps beland, waarbij de beste dromen die van tsunami’s zijn. Vluchten in een appartement, waar het water aan een hels tempo stijgt of tegen het gebouw dreunt… ik leef onbewust helemaal op in mijn slaap. Zoveel zelfs dat ik met een geweldig aanvoelende en spannende adrenalinestoot wakker wordt.

5. En met het risico dat ze me nu helemaal in ’t zothuis steken… Muziek ontspant altijd, maar in echt stressvolle tijden, zoals de examens vroeger, raak ik echt ontspannen en rustig van een vergeten Thunderdome-cd. Niet dat ik een gabber was of vandaag regelmatig naar hardcore luister, maar op een bizarre manier word ik daar helemaal rustig van. En na een luisterbeurt of twee in de auto kan ik er weer zes maanden tegen.

't Ergste vanal is dat ik nog een tweetal zo'n lijstjes zou kunnen maken, maar we doen het de mensheid maar niet aan, zekerst?

Aanrader: Terra Nova

2011-10-06T08:00:00.001+02:00

Het nieuwe tv-seizoen is op gang geschoten in de VS. Interessante nieuwkomer is daarbij Terra Nova, een nieuwe sci-fi-reeks van producer Steven Spielberg. De reeks werd een tijdlang online gehypet, maar een grote marketingcampagne bleef uit nadat Falling Skies flopte. Falling Skies draaide rond een groep mensen die de invasie van buitenaardse wezens probeert te overleven in een postapocalyptische wereld. De reeks met Noah Wyle in de hoofdrol bleek niet sterk genoeg en te oppervlakkig om veel kijkcijfers te lokken. Critici en tv-kijkers zijn dan wél weer tevreden met Terra Nova, dankzij de originele plot en de diepgang van de personages.

Terra Nova speelt zich af in 2149, een tijd waar we het milieu finaal om zeep helpen geholpen. Er groeit geen beplanting meer en de luchtkwaliteit is ronduit gevaarlijk. Om de overpopulatie tegen te gaan, mag je volgens de wet niet meer dan twee kinderen op de wereld zetten. Het tij lijkt te keren als wetenschappers een gat in het tijdsstelsel ontdekken, waardoor ze 85 miljoen jaar terug in de tijd kunnen reizen naar een onbezoedelde en onbewoonde aarde. Het gaat echter om een alternatieve tijdslijn, waardoor er geen gevaar is om de evolutie van de aarde of de mens in gevaar te brengen. Eenmaal je er bent, kan je ook niet terug.

In de pilootaflevering leren we de familie Shannon kennen. Vader Jim is een politieagent die achter de tralies belandt als blijkt dat zijn gezin drie kinderen heeft. Zijn vrouw, een belangrijke arts en wetenschapper, krijgt de kans om de overstap naar Terra Nova te maken. Samen smeden ze een illegaal plan om toch als volledig gezin de overstap te kunnen maken. Eenmaal dat gelukt is, komen ze terecht in een uitgebreid dorp in het midden van de jungle, waar dinosaurussen en andere prehistorische dieren de plak zwaaien. Aan het hoofd van het dorp staat Commander Taylor, een soort generaal, die de vrede moet bewaren in het dorp, de gevaren van buitenaf moet zien af te weren én af te rekenen heeft met de mysterieuze Sixers, een groep die zich afgescheiden heeft en het bewind wil overnemen. Vader Jim krijgt de kans om geen afvallige meer te zijn en moet direct alles op alles zetten als zijn zoon met een groep jonge mensen in de problemen raakt outside the fences.

De pilot van anderhalf uur kostte door de moeilijke omstandigheden en het bouwen van 250 (!) sets bijna 20 miljoen dollar. De komende afleveringen kosten elk zo'n 4 miljoen dollar. Fox wil daarmee de leegte opvullen van Lost en bestelde zelfs meteen een compleet seizoen van 13 afleveringen. Erg duur, maar erg ambitieus dus. En het moet gezegd: het resultaat mag gezien zijn. Akkoord, de CGI van de dinosaurussen kan niet tippen aan die uit Jurassic Park, maar de makers leveren toch knap werk af. Een reeks met veel potentieel en mogelijkheden. Benieuwd of ze de standaard hoog kunnen houden... Bij ons zou de reeks te zien zijn op betaalzender BeTV, al programmeert VTM de reeks voor dit najaar.

Geen superbekend volk in de hoofdcast, met uitzondering van Jason O'Mare (die vader Jim Shannon speelt). Hij speelde enkele bijrolletjes in series als Band of Brothers, CSI: Miami, Criminal Minds, Men in Trees, Grey's Anatomy en Life on Mars. Stephen Lang is de bekendste kop. Hij speelde een gelijkaardige rol in zo'n omgeving als de wraakzuchtige kolonel in Avatar. Verder was hij ook te zien in Gettysburg, The Men Who Stare at Goats en Conan the Barbarian.

(D)Oh no!

2011-10-05T12:01:00.003+02:00

't Is duidelijk crisis. En dat voelen ze zelfs bij vaste televisiewaarden als The Simpons. De zes stemacteurs - Dan Castellaneta, Julie Kavner, Yeardley Smith, Hank Azaria en Harry Shearer - weigeren een loonsvermindering van 45 procent. Als ze blijven weigeren, zou dat volgens televisienetwerk Fox wel eens het definitieve einde van The Simpsons kunnen betekenen. Fox rolt natuurlijk opnieuw met de spierballen. Enkele jaren geleden deden ze dat ook toen de stemacteurs opslag vroegen. Toen dreigde Fox om andere mensen in dienst te nemen met een gelijkaardige stem. Maar dat viel niet in goede aarde bij de grote fanbase en uiteindelijk zwichtte de zender. Het valt nu af te wachten of ze dat opnieuw zullen doen.

Want The Simpsons hebben na 23 jaar niet alleen aan creativiteit ingeboet, maar ook aan kijkcijfers. Fox beweert dat ze niet verder kunnen werken onder het huidige financiële model en hoopt naar eigen zeggen een akkoord te vinden met de voice cast. Volgens geruchten stelden die een loonsvermindering van 30 procent voor, maar dat zou volgens Fox niet genoeg zijn. Momenteel verdienen de stemacteurs 8 miljoen dollar voor nog geen half jaar werk. Ze hebben lange tijd een deel van de indrukwekkende merchandisingkoek opgeëist, maar dat werd steeds geweigerd. Vorige week werd het 23ste seizoen begonnen en kort na Nieuwjaar is er al de 500ste aflevering. Dat maakt van The Simpsons één van de langstlopende én succesvolste televisieseries ooit.

Momenteel zit ook Dexter in hetzelfde schuitje. Zijn contract loopt na dit seizoen af, maar de start van seizoen 6 brak in de States records. Showtime bood dan ook hoofdrolspeler Michael C. Hall 20 miljoen voor twee extra seizoenen, maar zijn vraagprijs is 24 miljoen... ook afwachten, dus.

Disney DrieDeet

2011-10-04T23:21:00.001+02:00

Vanaf vandaag, 5 oktober, kan je terecht in de bioscoop voor een rerelease van The Lion King, maar dan in de herwerkte 3D-versie. Een klassieker omzetten in tijden dat 3D steeds meer verguisd raakt, is op zijn minst wel gedurfd te noemen. Niettemin bleek het een schot in de roos, want niet alleen waren critici lovend over de 3D-effecten, maar vond het publiek het ook geweldig. De film werd in de VS, naar aanleiding van de release van de Diamond Edition-dvd op Blu-Ray en 3D Blu-Ray, in de bioscoopzalen heruitgebracht en de film haalde onverhoopt de eerste plaats. Meer nog, ze haalden bijna het dubbele qua opbrengsten op als voorzien. Ondertussen bracht de film in twee weken tijd bijna 80 miljoen dollar op. En het ziet er naar uit dat Disney de smaak te pakken heeft, want zopas maakte Disney bekend dat ze vier andere klassiekers ook in 3D gaan herwerken. Het gaat om:

- Belle en het Beest: 13 januari 2012

- Finding Nemo: 14 september 2012

- Monsters Inc: 18 januari 2013 (slim gezien, omdat op 21 juni 2013 de prequel Monsters University verschijnt)

- De KLeine Zeemeermin: 13 september 2012

Mini-strip

2011-09-28T12:56:00.003+02:00

Games, films, muziek, strips… alles wat met entertainment te maken heeft, wordt doorspekt van remakes, soloprojecten, vervolgen of spin-offs. Vooral in de stripwereld willen de uitgeverijen de jonge generatie warm maken voor de klassieke strips, die bij de oudere generatie stof vergaren in de kast. De Kleine Robbe was een eerste succesvolle voorbeeld (al in 1990!) en enkele jaren geleden kwam ook Klein Suske & Wiske uit, met wisselend succes. Binnenkort mogen we echter een nieuwe reeks jeugdige spin-offs verwachten in stripland. Een overzicht:

1. Kid Lucky

De huidige tekenaar van Lucky Lucke, Achdé, waagt zich aan dit nieuw project. Nuja, nieuw… het idee was er al enkele jaren en de spin-off verscheen al –met goedkeuring van de originele tekenaar Morris- in 1995.

2. Gastoon

In deze nieuwe reeks volgen we de avonturen van het neefje van Guust Flater. Die ondeugende kinderlijkheid van Flater himself sluit eigenlijk naadloos aan bij het personage van Guust. De reeks wordt gemaakt door Yann en Jean Léturgie. De twee kregen in de Franse stripwereld al bakken kritiek over zich met verwijten als platte commercie, maar André Franquin, de geestelijke vader van Flater, was nog voor zijn dood te vinden voor een dergelijke reeks.

3. Dommeltje

Ook Dommeltje, het kleine neefje van Dommel, blijft trouw aan zijn roots. Na de dood van Dupa werd het tekenwerk verdergezet door Pierre Aucaigne en Michelle Rodrigue, die nu ook voor de spin-off instaan. Dit jaar verschijnt een tweede album in de reeks.

4. Marsu Kids

Didier Conrad neemt dan weer de Marsupilami onder handen. Het zwartgele beest uit Robbedoes & Kwabbernoot dat nadien ook een eigen reeks kreeg, zal draaien rond de kleintje Marsu’s. Er zijn voorlopig drie albums gepland. Volgend jaar komt er ook een volwaardige Franse film uit over het beestje.

5. Klein Billie en Bollie

Het is nog niet duidelijk of dit iets meer wordt, maar eind dit jaar brengt Dargaud twee voorleesboekjes uit dat de titel P'tit Boule & Bill kreeg, waarbij de twee vriendjes nog jonger zijn. De boekjes werden getekend door de Spanjaard José-Luis Munuera, die Robbedoes 47 tot en met 50 tekende. Eind dit jaar komt ook het dertigste album van Billie en Bollie uit, het vierde van Laurent Verron, die met een haast identieke tekenstijl het levenswerk van Roba verderzet.

Vrijdagse Vergetelheden (3) – Return of the Mack

2011-09-23T11:10:00.000+02:00

Mark Morrison – Return of the Mack

Deze plaat uit 1996 is naar mijn normen een geweldige plaat om op een zomerse avond rond te rijden. Return of the Mack scoorde goed in Europa en ook in de VS, alhoewel hij toendertijd in de cel zat. Hij zat daar overigens wel vaker door ruzies in clubs en de politie. Hij was bovendien niet van de slimste, want toen hij zich in de rechtbank moest verantwoorden voor wapenbezit, zat hij op het vliegtuig richting Barbados. Later werd hij veroordeeld tot community service voor een nieuwe fikse ruzie in een bar, waarbij zelfs een dode viel, maar hij liet echter een lookalike het vuile werk opknappen terwijl hij zelf op tournee trok.

Morrison bleef uiteindelijk ontsporen. Hij werd gearresteerd om te rijden zonder rijbewijs en later ook voor vermeende diefstal en kidnapping. Zelfs zijn voorlopige vrijlating was niet onbesproken, want hij had daarvoor een politieagent omgekocht. Twee jaar geleden vloog hij nog maar eens in de cel nadat hij iemand aanviel in Londen. Mark Morrison maakt nog steeds muziek (recent nog met ex-gevangene DMX de plaat *kuch* Innocent Man), maar zou nooit meer tippen aan Return of the Mack, na Le Freak van Chic, de tweede best verkopende plaat ooit voor muziekstudio Warner/Atlantic. De plaat werd recent nog herwerkt door Snoop Dogg en Iyaz.

Vrijdagse Vergetelheden (2) – Escape

2011-09-16T12:00:00.001+02:00

Rupert Holmes – Escape (The Pina Colada Song)

Heerlijke plaat uit 1979, al gaat de tekst over een man en een vrouw die uitgekeken zijn op elkaar en zonder het te weten van elkaar een zoekertje plaatsen voor een nieuw lief. Maar dan reageren ze op elkaars zoekertje… Het refrein ging oorspronkelijk zo: ‘if you like Humphrey Bogart…’, maar Rupert Holmes besloot vijf minuten voor de opnames om het te veranderen in de eerste exotische cocktail die hij zich voor de geest kon halen. Ironisch genoeg was hij geen grote fan van een Pina en vond hij het naar eigen zeggen smaken als een antilaxeermiddel. Hoewel het nummer zijn carrière lanceerde, nadat hij vier albums eerder ontdekt werd door Barbara Streisand, heeft hij sindsdien altijd moeite gehad om serieus genomen te worden als ondermeer professioneel musicalauteur en muzikant. Hij is vandaag 64 jaar en werkt nog steeds achter de schermen als muzikant en liedjesschrijver.

In the army (2)

2011-09-13T18:46:00.000+02:00

Gisterenavond stonden we opnieuw in de luchthaven van Melsbroek, om Eline's broer uit te wuiven voor een nieuwe missie van vier maanden in Afghanistan. Als alles goed gaat, keert hij drie jaar na zijn vorig vertrek terug. Opnieuw veelal dezelfde taferelen. Rondhossende kinderen die het aanzien als een veredelde daguitstap en druk in de weer zijn met de nieuwste mediagadgets, jonge moeders die net voor het vertrek hun tranen verbijten en ze opnieuw de vrije loop laten als het grote toestel in de dikke grijze massa wolken verdwijnt... Het had iets triests, maar triestig was het niet. Velen gaan voor technische ondersteuning en blijven ver weg van het front, al is het absoluut niet zonder gevaar. Maar een mens kan hier ook overhoop gereden worden, om het zo cru te stellen. Niettemin was het ongetwijfeld met een wrang gevoel dat hij vertrok, want sinds een viertal maanden is hij de trotse vader van een zoontje. Ongetwijfeld zal hij de komende maanden, ondanks Skype en andere communicatietoestanden, nog een paar keer een flink klopke krijgen, volgens mij. Zeker met de eindejaarsfeesten zal het niet makkelijk zijn. Maar hij heeft er bewust voor gekozen. Want de knaap is nog veel te klein om het te beseffen en financieel wordt het alvast niet slechter... Toen zijn vader het vliegtuig opstapte, was hij alvast in dromenland. Onwetendheid en die heerlijke kinderlijke naïeviteit waren nog nooit zo tastbaar.

Scarface (1983) - The world is yours!

2011-09-06T13:09:00.004+02:00

"You wanna play rough? Ok. Say hello to my little friend!"

Een tijdje geleden kwam ik in de nachtelijke uren al zappend terecht op Scarface, de legendarische Brian De Palma-film uit 1983 met een subliem geschifte Al Pacino als de ultieme gangster Tony Montana. Het ding leek wel gefilmd in een nachtelijk steegje met een handycam en de korrelige structuur was een hd-kanaal onwaardig. Wat een geweldige verademing om dan ook te lezen dat er eerstdaags een geremasterde Blu-Rayversie verschijnt. Het verschil is dan ook op zijn zachtst gezegd indrukwekkend. Vanaf nu spat de arrogantie van één van de meest invloedrijke gangsterfilms ooit van het scherm.

Scarface (1983) vertelt het verhaal van Tony Montana, een ambitieuze Cubaanse immigrant op zoek naar een beter leven in Miami. De marginale jobs, het uitzichtloze bestaan en zijn grote mond zorgt ervoor dat hij enigszins geïsoleerd én gedesillusioneerd raakt. Hij kan echter een pak poen verdienen aan een deal, maar die loopt faliekant af. Terwijl hij en zijn kompaan vluchten met het geld, raakt hij steeds dieper betrokken in het misdaadmilieu. Zeker als hij verliefd wordt op Elvira, het liefje van zijn baas. Tony heeft niet alleen geld, maar ook bloed geroken, en begint een weergaloos gangsterimperium waarbij hij niets of niemand ontziet…

Weinigen weten dat Scarface een remake is van een gangsterfilm uit 1932. Zowel de opnames als de release waren behoorlijk controversieel. Met een tempo van 1,32 fucks per minuut en expliciet geweld, wilde de Motion Picture Association of America de film oorspronkelijk alleen maar releasen voor volwassenen. Dik tegen de zin natuurlijk van De Palma, die na twee cuts nog geen toestemming kreeg. Samen met de studiobazen kon hij hen echter overtuigen om de film wél aan een breed publiek te tonen, omdat het een realistisch beeld schetste van drugs- en gangstermilieus.

De MPAA gaf uiteindelijk toe, waardoor De Palma pushte om de eerste ruwe versie te releasen. De studio weigerde dat dan weer, maar omdat ze het verschil niet kenden tussen de eerste en derde versie, stuurde De Palma de originele versie door. De Palma gaf de moedwillige misleiding pas toe nadat de film al verdeeld was op video. De film scoorde niet in de zalen, maar kreeg door de jaren heen een cultstatus door de grote bejubeling van grote regisseurs als Steven Spielberg. Die laatste hielp zelfs een handje bij het draaien van de finale scène. Ook het hiphop-milieu maakte van de film een begrip in Hollywood.

Scarface verschijnt op 8/9 op Blu-Ray. Er is ook een Scarface Sigarbox met een dubbeldisc en losse foto's, maar daarvoor betaal je al snel 15 euro extra.

Vrijdagse Vergetelheden (1) – We Don’t Have To…

2011-09-02T09:31:00.000+02:00

Een nieuwe lente… euhm, herfst, een nief rubrieksken zoals beloofd! Voortaan gaan we elke vrijdag een videoke posten uit vervlogen tijden. Van bekende meezingers tot one hit wonders… een mens kijkt (of luistert) vaak helemaal anders aan tegen een plaat als ‘em de achtergrond ervan kent. Wist je bijvoorbeeld dat het bekende Jessie van Joshua Kadison geschreven werd voor zijn ex-liefje Sarah Jessica Parker? Of dat ‘He’s a maniac, maniac that’s for sure. He will kill your cat and nail him to the door’ de originele tekst was van Michael Sembelo? Enfin, we beginnen met deze plaat. Klik, luister en leest ondertussen, vriendjes en vriendinnetjes...

Jermaine Stewart – We Don’t Have To Take Our Clothes Off

Jermaine Stewart lijkt het omgekeerde van Tracy Chapman: je denkt een vrouw te horen en dan blijkt het verdikke een man te zijn! Jermaine startte als dancer en later bekking vogel bij Culture Club, vooraleer hij zelf de kans kreeg om een eigen nummer te maken. De plaat werd gereleased in 1986, toen er allerlei wilde verhalen de ronde deden over aids. Met de plaat wilde Stewart oproepen tot meer bescheidenheid op gebied van seks, maar ook onbewust op drank en drugs. Ironisch genoeg stierf Stewart in 1997 aan leverkanker… een gevolg van zijn HIV-besmetting. Hij werd slechts 39 jaar. Hoewel hij een vijftal albums uitbracht, kwam zijn carrière nooit helemaal van de grond. Zijn liedjes werden wel nog gebruikt in Miami Vice en Weekend at Bernie’s. Deze plaat belandde dit jaar weer in de download top 40 in het Verenigd Koninkrijk nadat ze opdook in een Engelse kledijreclame. Altijd fijn om terug te horen!

Back in buuziness

2011-09-01T23:43:00.000+02:00

1 september betekent voor heel wat kinderen een nieuwe frisse start, inclusief moi dus. Omdat ik vind dat het blogconcept nog lang niet dood is en het al een tijdje kriebelt om mijn mening te spuien, is MidnightCruiser vanaf heden weer alive en kicktekjidoar! Ik nam mezelf half en half voor om voortaan elke (week)dag wat te bloggen, maar ik ben benieuwd of ik het zolang zal volhouden als Lilith. Facebook is immers veel te geestig voor snelle quotes of onnozele foto’s. In elk geval: ik heb voor de veiligheid al enkele blogposts op de schappen staan én een idee voor een nief rubrieksken. Dus bij deze welkom (terug). Voor de nieuwkomers: verwacht u aan veel film, entertainmentnieuws, domme ankedotes, bizarre weetjes en af en toe persoonlijk gezwans. Hoeraatjes, zeg!

Opening Disney Store Antwerpen

2011-05-05T14:45:00.004+02:00

Vanmorgen werd om 11 uur de eerste officiële Disney-winkel in de Benelux geopend. Het nieuwe filliaal, dat gevestigd is op de Meir, kreeg dinsdagavond al pers en BV's over de vloer. Komende zaterdag 7 mei staan er nog heel wat activiteiten op het programma met ondermeer optredens op de Antwerpse Groenplaats. De geduldige aanwezigen werden vanmorgen beloond met vlagjes en Mickey-oortjes. Opvallend veel volwassenen en enkele diehard Disney-fans, die -eenmaal in de winkel- zich letterlijk en figuurlijk vergaapten aan de magie van Disney.

Exclusieve merchandise

Stipt om 11 uur ging de deur feestelijk open. Mickey Mouse, Minnie Mouse en Fleur, de jonge winnares van Disney Channel, mochten de deur plechtig openen met een gigantische sleutel. Elke dag zou er een gelijkaardig ritueel plaatssvinden om de deuren te openen. Er is zelfs een sluitingsceremonie, waardoor je zeker de winkel met een smile op je smoel verlaat.

De winkel op de Meir presenteert exclusieve merchandise-artikelen van Disney én brengt de populairste personages en verhalen tot leven. Over 1.000 m² en twee verdiepingen vind je allerlei knuffels, dvd's, gadgets en kleertjes voor jong en euhm, minder jong. Fans van Toy Story, Cars, de Disney-prinsessen en zelfs Spider-Man kunnen zich helemaal uitleven in aparte rekken. Een aantal standen kregen een speels karakter mee, met boodschappen en zelfs doorkruipmogelijkheden. Opvallend ook veel oog voor detail, want zelfs de blauwe trappen kregen een glinsterend tintje aangemeten. Een knappe winkel, inderdaad, maar wie ooit in de Disney Store in New York is geweest, weet pas écht hoe verfijnd die heerlijke commercie van Disney kan zijn.

Interactieve magie

Disney trekt voor hun nieuwe generatie Disney Stores duidelijk de interactieve kaart. Op de bovenverdieping werd immers een kleine bioscoop geïnstalleerd waar de kinderen filmfragmenten kunnen kiezen en er animatie voorzien wordt. Op die manier is er ook ruimte voor allerlei feestjes. Verder is er een soort van magische interactieve spiegel waarmee de kleine prinsesjes een tijdje zoet zijn. Ook op de houten bomen in de wandelgangetjes worden er fragmenten geprojecteerd.

Opvallend veel Engelstalige medewerkers, die volgens de verantwoordelijken voorbereid zijn om zo de instroom aan buitenlandse toeristen te verwerken. Heel wat Disney-afgevaardigden ook en niets dan blije gezichten. De opening zelf verliep geordend en bijzonder strak. Enig minpunt is dat moeders met buggy's veel plaats dreigen in te nemen, maar da's eigenlijk in elke winkel zo. Er zou ook een lift voorzien zijn, maar die was vandaag nog niet actief.

Komende zaterdag wordt er opnieuw heel wat volk verwacht. Het feestweekend wordt dan ook op gang getrokken met optredens van Brahim en Disney Channel-presentatoren Dean en Sita op de Groenplaats. Ook Mickey en Minnie zijn van de partij.

De Disney Store vind je op de Meir 41 in Antwerpen en is zes dagen op zeven open. Ga zeker eens een kijkje nemen! 't Is dik de moeite!

http://www.disney.be/

Met dank aan Disney voor enkele foto's.

Bioscoop écht bij je thuis?

2011-05-03T22:53:00.000+02:00

Vorige week werd een nieuwe Video On Demand-service gelanceerd in de VS, dat de kijkers in staat stelt om nieuwe film van Warner Bros, Sony, Universal en 20th Century Fox thuis te bekijken, slechts 60 dagen na de officiële bioscooprelease. Voortaan kunnen nieuwe films dus vrij snel bekeken worden bij je thuis. Omdat de grote flatscreens steeds meer een vaste waarde worden in het doorsnee gezin, breng je met zo’n nieuwe dienst de bioscoop pas écht in huis. Voor zo’n film betaal je gemakkelijk 30 dollar. Veel geld dus voor wie graag alleen naar de bioscoop gaat, maar voor een gezin met twee kinderen is dat prijskaartje meer dan het overwegen waard.

Bovenstaande maatregel is natuurlijk in het verkeerde keelgat geschoten bij regisseurs in Hollywood. Een gemiddelde Hollywoodfilm speelt meer dan 4 maand (oftewel 132 dagen) in de Amerikaanse bioscoop, wat dus betekent dat je technisch gezien na twee maanden niet meer naar de bioscoop hoeft om een film te zien. Zo’n 23 bekende regisseurs waaronder Michael Bay, Guillermo del Toro, Roland Emmerich, Peter Jackson, Todd Philips, Brett Ratner, Gore Verbinski, Robert Zemeckis en Robert Rodriguez hebben hun ongenoegen geuit in een open brief aan Hollywood. Bioscooprecettes zorgen wereldwijd voor maar liefst 32 miljard dollar inkomsten per jaar, waarvan ze dus een deel zien verdwijnen als de VOD-service effectief zou aanslaan bij het grote publiek. In de brief maken de regisseurs en producenten zich zorgen om het voortbestaan van het huidige financiële model. Vooral omdat de laatste jaren gebleken is dat bestelde films thuis goedkoper zijn geworden. Wat als de prijs van 30 dollar op termijn zakt naar 10 dollar? Dan dreigt de financiële kant van het filmmaken ineen te stuiken, met een creatieve crisis als gevolg. Kleinere bioscopen of films waarbij een creatief risico wordt genomen, dreigen zo te verzanden. En dan hebben we het nog niet eens over piraterij, waardoor het nog makkelijker wordt om een film, eenmaal digitaal binnengetrokken, te verspreiden via het net. De regisseurs vragen in de open brief tenslotte dat de filmstudio’s actie ondernemen en voorzichtig omspringen met dergelijke diensten.

Het wordt koffiedik kijken hoe het verder zal evolueren. Het bioscoopbezoek zit nog steeds in de lift en het ziet er niet naar uit dat die markt meteen in elkaar zal stuiken. Meer nog: tien jaar geleden werd er geëxperimenteeerd met Pay-Per-View, maar dat stierf een stille dood door de stijgende verkoop van DVD’s die steeds goedkoper werden. Wordt ongetwijfeld vervolgd…

Bezoek

2011-05-02T22:08:00.001+02:00

We drinken thee. Ze babbelt over koetjes, kalfjes en collega's. Ik onderbreek haar. Vraag haar botweg of ze altijd blond is geweest. Nee, toch? Ze lacht, alsof ze het net ook voor het eerst opmerkt. Babyhaar vindt ze zelf. Nog te zacht om weer te kleuren. Verdoft. Ik zeg dat ik al gehoord had van krullen, maar veranderen van kleur? Dat was nieuw. De donkere restjes thee plakken aan de tas, die er oud uitziet en toch nieuw is. Ze zit in een knalgroene zitzak, voor de imposante collectie cd's. Van haar man. Het gerenoveerde herenhuis is een pareltje. In de hoek van de kamer staat een kleine kartonnen doos met ruw uitgeknipte mensjes in een bosachtige achtergrond, alsof er tien kilo verf en minstens evenveel kinderlijke onschuld in ontploft is.

Ze vertelt rustig verder, kijkt af en toe nog weg als het persoonlijk wordt. Maar haar wilskracht is een blok beton. Als ze op de weegschaal staat, dan zorgt haar karakter alleen al ervoor dat het wijzertje tilt slaat. Op een slechte dag weegt ze niks. Ze is nog steeds mager. Wat verdikt, zegt ze zelf. Ik ben een vent, ik zie zo'n dingen pas na twintig kilo. Ik vraag haar of ze anders tegenover het leven staat nu. Een onnozele vraag, bedenk ik terwijl ik ze stel. Ze twijfelt, lijkt zichzelf die vraag nog eens opnieuw te stellen. Ik durf positiever zijn, zegt ze ironisch genoeg niet zonder schroom. We eten appelcake. Zelden zoveel rust in zo'n ziek lijf gezien. We blijven niet zo heel lang. Binnenkort is ze terug, zal het lijken alsof ze nooit is weggeweest. Of de angst en de twijfel zich in haar gemoed nestelt, zullen we niet weten. Maar ik duim geweldig hard dat ze er minstens nog evenveel jaar mag bijdoen en dat de ziekte, in tegenstelling tot haar moed, nooit meer terug mag komen.

Disney-DVD: Rapunzel / Tangled

2011-03-27T16:43:00.011+02:00

Walt Disney Animation Studios brengt de 50ste Disney-klassieker (*) eerstdaags uit op dvd en Blu-ray. Hun laatste film, The Princess and The Frog, was ondanks een pak goeie kritieken, geen overweldigend succes. De film wilde naar eigen zeggen terugkeren naar Disney's originele roots, maar het liep al spaak met het plot (link). De eerste handgetekende Disney-film sinds Home on the Range was een knappe verwezenlijking, maar kon de hoge verwachtingen aan de bioscoopkassa's niet inlossen. Disney besloot voor de 50ste film opnieuw gebruik te maken van CGI, maar ze wilden ook absoluut de gewaardeerde schilderijachtige tekenstijl behouden.

Geslaagde symbiose

Animation supervisor Glen Keane verzamelde daarop 50 Disney-animators (klassieke en CGI-artiesten) tijdens een seminarie om het beste van twee werelden te verkrijgen. Zo werd bij wijze van voorbeeld het originele beeld van het huisje van Sneeuwwitje opgebouwd in CGI en opnieuw bewerkt zodat het overkwam als een klassiek beeld. Het verhaal van Rapunzel, de jonge vrouw met het eindeloze gouden haar opgesloten in een hoge toren, de eerste computergerendeerde prinsessenfilm van Disney. Om het meisjesachtige van de prinsessenfilm wat bij te schaven (lees: ook mannelijke kijkers aantrekken), kreeg tegenspeler Flynn Rider een iets groter en avontuurlijker aandeel en werd de titel van de film gewijzigd van Rapunzel in Tangled. (**)

Ontsnapping

In Tangled maken we kennis met de knappe Rapunzel, die als baby ontvoerd werd uit het koninklijk paleis. De betoverde Rapunzel heeft naast een gouden hart en een kameleon als vriendje, een ongelooflijk lange bos haar. Terwijl het koninkrijk wanhopig op zoek is naar prinses Rapunzel, leeft ze een isolaat bestaan in een hoge verborgen toren. Ze snakt naar avontuur en is ervan overtuigd dat haar leven eenmaal zal beginnen als ze uit de toren ontsnapt. Daarvoor krijgt ze hulp uit onverwachte hoek: de knappe en beruchte dief Flynn Rider komt in de toren terecht en de twee beginnen aan een avontuur vol verrassende wendingen.

Eigen haar is goud waard

Tangled/Rapunzel doet exact wat er van een Disney-film verwacht wordt: een universeel sprookje omvormen tot een familiefilm dat geen moment verveelt. Het resultaat mag dan ook gezien zijn: Disney bewijst bijna 75 (!) jaar na hun eerste klassieker Sneeuwwitje dat ze nog even grensverleggend zijn. Het indrukwekkende kleurenpalet, de fijne stijl en het ongeziene gevoel voor detail getuigen van puur vakmanschap. De kleuren spatten bij momenten van het scherm. Hoewel de eerste tekenfilms van Walt Disney qua techniek in het niets verzinken met de technologie van vandaag, is de magie tijdloos gebleven. Ook de grappige randfiguren Maximus en Pascal zorgen ervoor dat deze musicalkomedie jong en oud zal bekoren.

Extra's

De Blu-ray van Rapunzel/Tangled is meer dan de moeite in huis te halen. In het combopack zit ook een gewone dvd, voor als de kinderen in de auto willen meekijken. Uiteraard is de film gewoon op dvd te verkrijgen. De extra's zijn jammer genoeg wat magertjes, met enkele leuke previews (Lion King op Blu-ray!) en een korte blik achter de schermen. Een aparte blik op de figuren en het computerwerk mocht wat uitgebreider zijn dan de korte samenvatting door de twee hoofdrolspelers, Mandy Moore en Zachary Levi.

Aanrader

Tangled is meteen de duurste animatiefilm uit de Disney-studios, de langste (na Fantasia) en bracht dan ook flink wat geld in het laatje. In het rijtje (en los van partner Pixar) bracht enkel The Lion King meer op. Hoewel de figuren nogal letterlijk plastisch overkomen, zijn de prachtige omgevingen schitterend in beeld gebracht en zorgt het verhaal en de fijne humor ervoor dat dit één van de mooiste romantische animatiekomedies van de laatste jaren is. Knap werk!

(*) op de Bluray/dvd-versie staat het getal 54, omdat Walt Disney Benelux een andere lijst bijhoudt.

(**) op de Belgische markt werd de titel Rapunzel echter behouden.

Mockbusters: trash 2.0

2011-03-24T14:47:00.001+01:00

Ik twijfel nog steeds of dit serieus bedoeld is voor een niche-publiek of gewoon een gimmick voor de doorsnee kijker. In elk geval: wie dacht dat Piranha 3D (2010) behoorlijk fout was, mag zich alvast schrap zetten. De Amerikaanse zender Sci-Fi maakt films over monsterachtige wezens aan de lopende band. Ze hebben allemaal hetzelfde gemeen: veel goedkoop geschreeuw, een voormalige B-acteur wiens carrière nooit van de grond kwam, géén plot, lachwekkende special effects en als het kan gratuit bloot. De films zijn vaak een vette knipoog naar films als Godzilla, vandaar de naam mockbuster.

1. Sharktopus

Owla, beginnen we hier met een serieus monster! Een genetisch gemanipuleerd beest, half-haai, half-octopus, ontsnapt en maakt een strand in Mexico onveilig.

Hoofdrol: Eric Roberts (The Expendables, Heroes, The Dark Knight)
Meest absurde scène: de haai die als het ware rondloopt op tentakels en zich zo over land beweegt.

2. Ice Spiders

In een afgelegen gebied ontsnappen er uit een lab groteske genetisch gemanipuleerde spinnen.

Hoofdrol: Vanessa Williams (Melrose Place, Candyman, New Jack City)

Meest absurde scène: haar kompaan die in een cocon opgesloten is en haar vertelt te vluchten, zonder ook maar een streep paniek op zijn gezicht.

3. Mega Shark versus Giant Octopus

Een pareltje! De opwarming van de aarde zorgt ervoor dat de miljoenen jaren vastgevroren superhaai en superoctopus zich kunnen bevrijden en naar de Amerikaanse westkust afzakken.

Hoofdrol: Lorenzo Lamas (The Bold and the Beautiful, Renegade)
Meest absurde scène: de superhaai die een stuk uit de Golden Gate Bridge bijt en wat later ook een vliegtuig uit de lucht hapt.
!! Deze film kreeg overigens nog een vervolg met Mega Shark vs Crocosaurus, waarbij de gigantische haai een nieuwe strijd aangaat met een ontwaakte megakrokodil. Jaleel White (Steve Urkel) speelt een militair die de twee probeert tegen te houden...

4. Mega Python vs. Gatoroid

Een groep dierenactivisten zorgen ongewild voor een reptielenoorlog als een groep gigantische python een groep groteske krokodillen naar het leven staart.
Hoofdrol: Tiffany en Deborah Gibson, twee derderangs zangeresjes.

Meest absurde scène: de twee zangeresjes die elkaar in een strak jurkje te lijf gaan omdat ze 'vriendjes' zijn met een reptiel.

5. Mega Piranha

Een stroom gigantische piranhas ontsnapt uit de Amazone en gaat vers voer zoeken in Florida.

Hoofdrol: Paul Logan (Days of our Lives)

Meest absurde scène: de piranha's die kilometers ver vliegen en in hun vlucht naar mensen binnenhappen.

Nieuw: Disney Store Antwerpen!

2011-03-21T19:02:00.002+01:00

Belgische Disney-fans mogen donderdag 5 mei met een vette rode stift omcirkelen op hun kalender. Dan is er immers de opening van de langverwachte Disney Store. De eerste officiële that is, want je hebt ook een niet-officiële winkel in Gent en Hasselt.

Mickey en co krijgen hun nieuw onderkomen op de Meir 41, waar tot voor kort de kledingszaak ZaZa en daarvoor Claudia Sträter zat. Het pand op de hoek van de Meir en de Lange Klarenstraat werd begin 1983 beschermd als monument. Het gebouw is zo'n 100 jaar oud en is opgetrokken in een prachtige art nouveaustijl. De geplande Disney Store is het eerste filiaal in de Benelux. In Europa zijn er voorlopig slechts vijf winkels: in Frankrijk, Spanje, Groot-Brittannië, Italië en Portugal. De winkel in Madrid is de recentste. De winkel in Antwerpen zal volgens hetzelfde concept ontworpen worden.

De winkel zal zo'n 1.000 m² groot zijn, verdeeld over twee verdiepingen bezaaid met niet alleen Disney-producten, maar met imposante beelden van personages en een heus prinsessenkasteel. Er wordt ook een Disney Store Theatre voorzien, waarop kunnen kinderen op een groot scherm naar videoclips kijken. Net als de andere Stores zal ook deze winkel doorspekt zijn van interactieve entertainment voor jong en oud.

Ook geestig: door een dagelijks openingsritueel opent er telkens één kind de winkel met behulp van een grote sleutel en een superslot. In de Antwerpse store speelt de Disney Story Theatre een belangrijke rol.

Voor wie gek is van Disney én nog werk zoekt in het Antwerpse: de Disney Store zoekt nog dynamische en actieve verkoopsassistenten. Geïnteresseerden kunnen hun CV mailen naar Castsearch@disney.be.

Retro: Mighty Morphin' Power Rangers

2011-03-08T12:15:00.001+01:00

Wie vandaag terugblikt, zal merken hoe geweldig fout het allemaal was, maar in mijn prepuberteitjaren waren The Power Rangers machtige televies. Een jeugdzonde, jawel: het stickerboek, sleutelhangers vanop de kermis (zelfs al waren ze fake) en natuurlijk ook de film. Al bleek dat er in de bioscoop opeens andere personages opdraafden in die foute outfits… Ver zou een mens het niet moeten zoeken, want na die leuke drie seizoenen werd de reeks compleet uitgeperst. De Mighty Morphin' sneuvelde en er werden (dank u wikipedia) aanhangsels als Zeo, Turbo, In Space, Lost Galaxy, Lightspeed Rescue, Time Force, Ninja Storm en nog 8 anderen aan toegevoegd. Met die veranderingen werden ook steeds nieuwe acteurs in dienst genomen, maar het succes van de oorspronkelijke reeks werd nooit herhaald. Maar wat is er van die acteurs geworden vandaag?

David Yost aka Billy aka The Blue Ranger:

Hij deed nog dienst in de opvolgende reeks, maar moest zijn rangerkostuum aan de haak hangen voor een rolletje als adviseur. Technisch gezien was hij de hoofdrolspeler, want hij had als enige een rol in elke aflevering van de originele series. Hij haakte af, zo bleek later, omdat hij herhaaldelijk door collega’s en producers gepest werd door zijn geaardheid. Na de reeks probeerde hij zijn homoseksualiteit te ‘genezen’, maar dat bezorgde hem enkel maar een nervous breakdown. Na enkele kleine rolletjes stortte hij zich op het toneel en productiewerk voor verschillende tv-zenders.

Amy Jo Johnson aka Kimberley aka The Pink Ranger:

Amy werd bedankt voor bewezen diensten, maar was bijzonder populair bij het jonge publiek. Haar rollen bleven echter beperkt tot enkele televisiefilms, tot ze aan de slag kon in de successerie Felicity. Ook daarna bleef een degelijk Hollywoodscript uit. In 2008 werd ze mama en verzilverde ze een rol in Flashpoint, een actieserie rond een SWAT-team, dat ook bij ons een tijdlang te zien was. Vandaag doet ze nog steeds mee, maar ze heeft ook nog steeds enkele televisiefilms op stapel staan.

Austin St. John aka Jason aka The Red Ranger:

Jason had de leidende rol binnen de groep. Hij kon in de vervolgreeks aan de slag als de Gouden Ranger, maar stapte halfweg op omwille van financiële meningsverschillen. Zes jaar later had hij wel nog een gastrol in een recentere Rangersreeks, maar zijn carrière kwam helemaal niet meer van de grond. Vandaag is Austin een pak kilo’s rijker maar geeft hij nog steeds les in martial arts. Hij is tegenwoordig ambulancier en brandweerman.

Thuy Trang aka Trini aka The Yellow Ranger:

De Vietnamese Thuy stapte samen met Austin uit de reeks en versierde nog een klein rolletje in The Crow: City of Angels en Spy Hard. In 2001 raakte ze betrokken bij een ongeval, waarbij haar vriendin de controle over het stuur verloor en van de weg afraakte. De chauffeur, voor wie Thuy een tijd later bruidsmeisje zou zijn, is tot op de dag van vandaag volledig verlamd. Thuy overleed aan haar verwondingen. Het was onduidelijk of ze haar gordel droeg.

Walter Jones aka Zack aka The Black Ranger:

Walter werd ook halfweg het tweede seizoen ontslagen, ook al vanwege financiële discussies. Hij vertolkte daarna een pak gastrolletjes in series als Step by Step, Family Matters, Buffy, NYPD Blue, CSI en The Shield. In 1999 en 2002 keerde hij nog even terug naar de Power Rangers, maar enkel om zijn stem te verlenen aan enkele vijanden. Dat ging hem overigens goed af en momenteel doet hij regelmatig zo’n voice-overs, enkele commercials en piepkleine rolletjes in onbenullige films.

Jason David Frank aka Tommy aka The Green/White Ranger:

Hoewel hij er het laatst bij kwam, bleef Jason het langst op de set van de Power Rangers. Hij draafde op in de vervolgreeksen Zeo en Turbo. In 2004 deed hij opnieuw mee als de Black DinoThunder Ranger. Tussendoor ontwikkelde hij een eigen karatesoort en specialiseerde hij zich in Mixed Martial Arts, wat sterk lijkt op ultimate fighting. Vandaag is hij daar nog steeds in actief en is hij bekend om zijn spierbundels, tatoeages en agressieve gevechtstechnieken.

Loft in de VS?

2011-02-24T14:04:00.001+01:00

Na de toch wel bijzondere succesvolle Nederlandse remake van de meest bekeken Vlaamse film ooit, zit er nu ook een Amerikaanse versie aan te komen. Regisseur Erik Van Looy was nauw betrokken bij het filmproject bij de noorderburen, maar liet de regie over aan de Nederlandse Antoinette Beumer. Van Looy gaf eerder al mee dat er interesse van de VS. Daar hadden ze de sympathieke Antwerpenaar al in het oog sinds De Zaak Alzheimer. De plannen voor die remake raakten toen niet van de grond en Van Looy miste de kans om een film met Keanu Reeves te regisseren. Achteraf gezien was dat geen slechte keuze geweest, want de film Street Kings (2008) flopte geweldig aan de bioscoopkassa's.

Volgens het magazine Variety, dat gemaakt wordt in de onderbuik van Hollywood en over heel wat insidersinfo beschikt, zou Van Looy zelf de Amerikaanse versie gaan regisseren. Het script van Bart De Pauw zou herschreven worden door Wesley Strick, die de screenplay deed voor Cape Fear, maar ook misbaksels als Doom en de remake van A Nightmare on Elm Street op zijn cv heeft staan. Twee acteurs zouden al betrokken zijn in gesprekken voor Loft, namelijk Patrick Wilson en James Marsden. Wiendadde?

Patrick Wilson zit nog maar tien jaar in het vak, maar heeft toch al enkele films op zijn conto staan. The Phantom of the Opera, Hard Candy, Little Children en Running With Scissors kregen bijvoorbeeld bakken goeie kritiek, maar waren niet bepaald blockbustermateriaal. In 2008 stond hij lijnrecht tegenover Samuel L. Jackson in Lakeview Terrace en draafde hij op in Watchmen, de supergehypete film van Zack Snyder (300). Vorige zomer had hij nog een rolletje in de remake van The A-Team en de romcom The Switch met Jennifer Aniston. Binnenkor is Wilson bij ons nog te zien in Morning Glory, naast Harrison Ford, Rachel McAdams, Jeff Goldblum en Diane Keaton.

James Marsden is nochtans even oud als Wilson, maar zit al sinds 1993 in de business. Toch zou hij pas doorbreken in 2000 toen hij Scott Summers aka Cyclops vertolkte in X-Men. De kleine tv-rolletjes die hij tot dan had gedaan, leverden hem een bijrol op in de successerie Ally McBeal. Na Zoolander, met Ben Stiller, mocht hij opdraven in X-Men 2 en uiteindelijk ook in het derde deel. Zijn charmante looks leverden hem uiteindelijk ook een rolletje op in The Notebook, Hairspray, Enchanted en 27 Dresses. Met Pasen is hij te zien in Hop, een animatiefilm rond een rebelse paashaas-in-wording uit dezelfde (stinkende) stal als Alvin and the Chipmunks.

De productie van de Amerikaanse remake zou, als alles goed gaat, deze lente nog kunnen plaatsvinden. Wordt ongetwijfeld vervolgd...

Veel luxe

2011-02-21T20:42:00.002+01:00

Ik heb zo'n zinsverbijsteringen wel meer, maar die zondagmorgen speelde het idee een paar keer -zonder dat daar ook maar aanleiding toe was- van buitengesloten te worden in ons eigen huis en wat ik daaraan zou kunnen doen. Ik heb het zo keihard gejinxt dat het geen naam had, want die bewuste zondag trok mijn lief de deur toe en zat de sleutel nog er vanbinnen op. Vooraleer een slotenmaker te bellen, besloot ik de enige denkbare toegang te forceren. Het huis dat we kochten vertoonde enkele mankementjes, waaronder een kapot Velux-slot. Een handdoek in het tochtgat en afdekken met een extra doek tegen de warmte/koude wegens een kapot scherm, leek ons een goeie voorlopige oplossing. Aangezien de Velux (in de gang boven overigens) binnen enkele maanden vervangen zou worden, besloten we het raam maar te forceren. Ladder tegen de keuken, op het dak gekropen en vanuit de dakgoot met een koevoet het vensterslot proberen te kraken… ’t Was een schoon zicht. Lief op de ladder, met wind en een rok. Het leek wel een goedkope sketch, alleen was het na een tijdje steeds minder grappig.

Ik stond daar al een kwartier geweldig te sukkelen en hoopte van harte dat geen van de buren buiten zou komen, toen ik een vroenk te veel gaf en het glas van 1,30 meter op 1,30 meter het begaf en met een geweldig rotlawaai naar beneden stuikte. Er zat dan maar niets op dan de rest van het glas uit te kloppen en zo naar binnen te klauteren. Enfin, dankzij een handige broer werd het diezelfde avond nog netjes afgedekt met een plank, maar ’t is nu wat meer sukkelen dan ervoor. Veluxman -de jongere versie die 300 euro minder vroeg- kon echter niet onmiddellijk komen, waardoor we op erg winderige dagen het in ons bed horen waaien. Maar de Velux wordt nu sneller dan voorzien hersteld en achteraf is dat wel een geestig verhaal, denk ik zo dan. Een duur verhaal, maar een mens kan niet alles hebben in het leven, hé.

Asociale media (2)

2011-02-18T13:13:00.001+01:00

Sinds zondag heeft Vlaanderen er een nieuwe hype bij. Althans, als we de media mogen geloven. De eerste aflevering van De Ronde zag er inderdaad veelbelovend uit, maar de gecreëerde hypes achteraf hoeven voor mij helemaal niet. Op Het Nieuwsblad.be bijvoorbeeld hadden ze het afgelopen week serieus zitten.

Maandag: West-Vlaamse vip nu al de ster van 'De Ronde'.
Volgens de online versie van de krant lijkt het nu al een onmogelijke zaak dat de shitload aan Vlaamse getalenteerde acteurs en actrices het nevenpersonage van Dieter De Leus een topprestatie gaan neerzetten.

Maandag: Ons tv-rapport
Ohlala, 10/10, en wat een grondige analyse: "Zowat élke Vlaamse acteur met een beetje talent doet mee; Jan Decleir kon zich niet vrijmaken omdat hij het te druk had met het uitschijten van kuchende toeschouwers in het theater." Netjes.

Maandag: De Ronde: schitterend of afschuwelijk?
En ze krijgen er maar niet genoeg van. Een gulden middenweg is er niet eens. Je vond het ofwel erg slecht of bangelijk goed. Niemand geeft er een fuck om, maar toch wordt de mening van de doorsnee Vlaming gevraagd.

Dinsdag: 1,9 miljoen kijkers en toch veel kritiek voor 'De Ronde'
Vergeet BHV of de N-VA, in de boventitel van het stukje staat: 'Fictiereeks verdeelt Vlaanderen'. En in de tekst: 'Het is altijd prettig om 's morgens bij de koffie de reacties op een nieuw tv-programma te zien verdampen.' Serieus, reacties die verdampen? De rest van het artikel probeert een verklaring te zoeken waarom de mensen het slecht zouden kunnen vinden. Logisch redeneren, anyone?

Dinsdag: Word fan op Facebook van 'Da meen dje nie'.
Ja, lap, HNB gaat es crossmediaal doen. 'Om niets te missen van alle weetjes rond de serie lanceren we de Facebookpagina. Word lid!' *zucht*

Donderdag: 'Da meen dje ni' is overal.
Vergeet de regeringscrisis: hierover moéten we het over hebben met z'n allen. 'Onsterfelijke oneliner!' 'Zelfs Peter -ik ben homo, maar ik weet het zelf nog niet- Vandeveire heeft het opgepikt!' 'Komt het nog terug?'
Enfin, met het Facebookprofiel speelt HNB handig in op de moderne media, maar is dit soort nieuwsvervuiling niet een beetje van het goede te veel aan het worden?

Asociale media (1)

2011-02-18T07:49:00.002+01:00

Ik merkte een tijdje geleden dat heel wat collega’s aan het twitteren geslagen is. Zelf heb ik ook een twitteraccount, inderdaad, maar dat neemt momenteel alleen maar ruimte in temidden het internetuniversum. In mijn job begeef ik mij elke week in het centrum van regiojournalistiek, een boeiend en vooral plaatselijk gegeven. Mensen vernemen niet alleen nieuws via onze krant, maar sinds een tijdje (vijf jaar na het eigenlijk al moest) ook via een eigen website. Het concept van Facebook is daarbij een geestig neveneffect, dat hooguit een blik achter de schermen biedt. Meerverkoop? Geen krant.

Facebook is mijns inziens geestig speelgoed. Je kan er foto’s, geestige (en soms ook eens onnuttige) info en grappige commentaren op kwijt. Voor mensen met een druk leven is het wel geestig om op de hoogte te worden gehouden van andermans bezigheden, zonder daarvoor altijd es te moeten bellen of af te spreken. Net daarin ligt ook het gevaar, dat mensen het valse gevoel krijgen van verbonden te zijn en dat hun sociaal leven stilaan virtueel dreigt te worden. Zo erger ik mij dood aan mensen die al maandenlang niets van zich laten horen en die je de kans geeft om eens af te spreken en dat verzuimen, maar wel doodleuk kunnen reageren om de vijf voeten. Vind ik leuk? Een toef op uw bakkes, ja!

Enfin, veel mogelijkheden dat wel, maar ik zie steeds minder het nut van een virtuele dienst als Twitter. Het zijn als het ware sms’en naar het internet zelve, maar vaak staat daar heel wat oeverloze brol in. Natuurlijk is het handig om te weten dat een zwaar ongeval de E40 verspert, net als je die richting uitmoet. Maar gsm’en achter het stuur is verboden én je krijgt de info al via de radio of tegenwoordig zelfs de GPS. “is aan het werk”, “verveelt zich”, “woont een lezing bij”. Dat is toch info waar je niets mee vooruit geholpen bent? Zo’n dienst kan nog enigszins nuttig zijn als werkelijk iedereen een smartphone heeft én een internetverbinding. Op papier klinkt dat makkelijk, maar de internettarieven zijn in België pokkeduur. En hoeveel mensen kent u –die niét tussen 15 en 45 jaar zijn- die snel en handig overweg kunnen met een smartphone of er één hebben? Juist, ja. Veel nut lijkt het mij niet te hebben, als je constant naar je mobieltje moet kijken om net dat ene bericht op de 100 tweets eruit te halen dat misschien nuttig kan zijn. Het grote voordeel is natuurlijk wel, dat mensen sneller en gemakkelijker te vinden zijn, maar als je echt iemand dringend nodig hebt, neem je toch gewoon je telefoon. Een leuke tip voor iemand? Stuur het dan rechtstreeks naar die persoon.

Wat Twitter overigens kan betekenen voor regiojournalistiek? Dat vraag ik me eerlijk gezegd ook af. De doorsnee Vlaming heeft tijdens het werk amper toegang tot internet, laat staan dat ze specifiek gaan rommelen in een shitload aan tweets… Als het brandt in een wijk verderop of een ongeval plaatsvond in de straat, dan wil ik dat ’s avonds horen of lezen, wanneer het mij uitkomt. Als ik even niet genoeg heb aan mijn eigen privé-leven of werk, dan wil ik best wel eens snuisteren in het nieuwsaanbod, maar dan het liefst in een overzichtelijk jasje als een nieuwswebsite. Blogs over huisdieren of sportuitslagen op zaterdagavond hoef ik er allerminst te lezen en zowel tijd, budget als energie zou volgens mij beter in efficiëntere zaken worden geïnvesteerd.

Nieuwsgierig ben ik best wel, maar overtuigd? Om Twitter regelmatig te gaan gebruiken, moet de wereld nog meer gedigitaliseerd worden en wat mij betreft hoeft dat niet persé.

De sterren van morgen... vandaag.

2011-02-11T22:59:00.002+01:00

Er staat al een tijdje een generatie jonge acteurs te popelen om gemeengoed in Hollywood te worden. Dit zijn vijf namen die tot grote sterren kunnen uitgroeien.

1. Amanda Seyfried

Amanda (25) was al model op haar elfde en was als tiener gepassioneerd door Broadway en gek van Leonardo DiCaprio. Ze deed audities voor enkele tv-series en mocht daarna meteen opdraven in Mean Girls, een chickfilm met Lindsay Lohan. Haar rol ging niet onopgemerkt voorbij. Ze dook op in House M.D. en werd een populair personage in Veronica Mars. Haar grote doorbraak kwam er echter met Mamma Mia!, de Abba-film die wereldwijd een flinke hit werd. Daarna speelde ze mee in films als Jennifer's Body, Chloe, Dear John en Letters to Juliet. Binnenkort is ze te zien in Red Riding Hood, een no-nonsense verfilming van het verhaal van Roodkapje. Eind dit jaar zou ze ook moeten te zien zijn in de sci-fi thriller Now, naast Justin Timberlake.

2. Andrew Garfield

Andrew (27) verhuisde op zijn vierde van de States naar Groot-Brittannië, waar hij in het theatermilieu hoge ogen gooide en zo uiteindelijk naar de VS terugkeerde. Hij speelde enkele kleine weinig betekenende rolletjes en werd pas opgemerkt in Lions for Lambs. Een tijd later mocht hij meespelen in The Imaginarium of Doctor Parnassus. Zijn bijrol in Never Let Me Go (met Keira Knightley) verbleekte in vergelijking met de rol van Eduardo Saverin in de bekroonde film The Social Network. Nog voor de film uitkwam had Garfield al dé rol van zijn jonge leven op zak, namelijk die van Peter Parker in de reboot van Spider-Man, die volgend jaar in de bioscoop verschijnt.

3. Chloe Moretz

Chloe (14) is de jongste van het gezelschap. Brak door met een rolletje in The Amityville Horror, een film waarvoor ze cynisch genoeg te jong was om in de bioscoop te gaan zien. Een jaar later speelde ze in Big Momma's House 2. Naast een rits onbekende kleinschalige producties dook ze ook op in Desperate Housewives en The Eye met Jessica Alba. Door enkele stemmetjes in te spreken voor Winnie The Pooh mocht ze ook de stem van Penny in Bolt inspreken. Het grote publiek leerde Chloe echter kennen dankzij Kick-Ass, waarin ze de grofgebekte tiener Mindy Macready speelde. Onlangs was ze nog te zien in de remake Let Me In. Voor 2011 heeft ze maar liefst 7 rollen klaarliggen, waar ze aan de zijde van heel wat bekende Hollywoodacteurs mag acteren. Volgend jaar zou ze ook weer van de partij zijn voor Kick-Ass 2.

4. Jesse Eisenberg

Jesse (27) heeft Poolse roots maar groeide op in New York City. Hij vertolkte enkele kleine rolletjes vooraleer hij mocht opdraven in Shyamalan's The Village in 2004. Naast enkele onbekende films had hij een bijrol in The Hunting Party (met Richard Gere) en zijn eerste hoofdrol in Adventureland, een absurde komedie met Kirsten Stewart en Ryan Reynolds. In datzelfde jaar ontdekte hij Zombieland, de geflipte zombiefilm met Woody Harrelson. Jesse zou nog enkele onbenullige rolletjes spelen, maar werd helemaal tot het sterrendom geschoten met zijn hoofdrol in The Social Network, als de stuntelige maar briljante Mark Zuckerberg. Dit jaar speelt hij nog de hoofdrol in weinig spraakmakende films maar spreekt hij de stem in van de nu al populaire animatiefilm Rio.

5. Emma Stone

Emma (22) trok op haar vijftiende naar Hollywood, nadat ze eerder al vaak op het theaterpodium te zien was. Ze was te zien in enkele tienerseries en brak twee jaar na haar debuut door in Superbad. Daardoor kreeg ze ook nog een bijrol voorgeschoteld in The House Bunny en Ghosts of Girlfriends Past. Ook haar rol in Zombieland ging niet onopgemerkt voorbij. In Easy A kreeg ze uiteindelijk een hoofdrol cadeau en voor dit jaar stonden er vijf rolletjes klaar tussen allemaal bekende Hollywoodacteurs. Verwacht wordt dat het grote publiek ze pas echt zal kennen door de vrouwelijke hoofdrol in de remake van Spider-Man, waar ze als Gwen Stacy de love interest speelt van Andrew Garfield oftewel Peter Parker.

En daarmee...

2011-01-18T18:27:00.001+01:00

Ik had hier gisterenavond al een heel tekstje getypt, maar na vandaag is zowat alles al gezegd eigenlijk. En toch. Het werd tijd dat er iemand eens een stamp in de kloten werd gegeven. Ik vind dit soort guerilla-journalistiek eerlijk gezegd geweldig, al is het eigenlijk absurd om te zien hoe de media dit omvormt tot heksenjachtjournalistiek. Jammer, want eigenlijk zou de media dergelijke zaken niet buiten proportie moeten blazen, maar de gewone mens zelf.

Want ik kan me niet van de indruk ontdoen dat we hier in Vlaanderen (of België voor u me als een populist/separatist/friturist gaat beschouwen) de laatste jaren steeds meer de Amerikaanse toer opgaan. Iedereen heeft steeds meer een uitgesproken mening, maar dat wordt voornamelijk binnenskamers gehouden. Wie als BV of politicus een koe een vet kalf durft noemen, krijgt meteen een online artikel of vier voorgeschoteld, een plaatsje in de krant van morgen, een reeks Facebookgroepen voor of tegen en een artikel in de krant van overmorgen waarin besproken wordt of dit of dat nu niet te ver gaat? Zo ver dat het nieuws nog geen twee uur oud is, of je bent het al kotsbeu.

Nuja, een mens moet op zijn woorden letten vandaag de dag. Alles staat onwaarschijnlijk snel vast op foto, video, Facebook, internet of wat dan ook. Quotes, uit de context gerukt of niet, kunnen je jaren achtervolgen. Alles is zwart/wit geworden, waardoor de oppervlakkigheid alleen nog méér uitgediept wordt. Om dan maar niemand tegen de schenen te schoppen, gedragen we ons dan allemaal zo braaf mogelijk. Ik zie het elke week weer op het werk, schrikwekkend veel mensen die zich aan bepaalde manieren of beslissingen doodergeren, maar gewoon hun toetsenbord opvreten en braafjes ja-knikken. Lafaards zijn we geworden.

Vorige week nog lazen we berichten van mensen die acties op poten zetten om de politieke leiders duidelijk te maken dat het zo niet verder kan. Je baard groeien, een virtueel tentenkamp oprichten... is dat eigenlijk allemaal niet om je dood te schamen? Mijn grootvader zaliger, die in de jaren '60 vaak deelnam aan bepaalde betogingen, draait zich om in zijn graf bij het zien van zoveel laf gedrag. Al drie jaar geen regering? Dan wordt het tijd om onze baard te laten staan om een signaal te geven... Meent ge dat nu? Revolutie godverdomme!

Uw baard geeft alleen maar het signaal dat ge toegeeft een mak schaap te worden. Hoeveel verhalen kregen we de afgelopen jaren al voorgeschoteld uit het politieke milieu en hoeveel miljoenen werden al verbrast aan beslissingen van mensen die niet op hun plaats zitten? Was het een gewone sterveling, dan hoorden we daar nooit iets meer van. We vergeten in deze wegwerpcultuur alles weer even snel, maar te vaak wordt er met onze privacy, veiligheid of portefeuille gerammeld. Als ik alles zo es overlees, voel ik me een randgeval omdat niemand er iets aan doet en een kuddedier omdat iedereen er steeds meer alleen maar van babbelt. En ja, ik word daar onnozel van.

Het kind van de rekening

2011-01-14T23:39:00.003+01:00

Op jaarbasis spendeer ik gemiddeld één uur per dag in een ziekenhuis en ontmoet ik gemiddeld meer dan 4.000 mensen die ik niet ken. Tijdens mijn babyfotoronde kom ik mensen tegen van diverse pluimage en alhoewel dat misschien hautain klinkt, doe ik toch flink mijn best om op elk niveau vriendelijk te zijn. Je hebt in elke kamer al snel door met wie je te maken hebt, van doorsnee mensen zoals u en ik, maar ook met mensen die zich stijver gedragen of wiens schoenmaat groter is dan hun IQ. Het is een kwestie van daarop in te spelen en heel eerlijk, voor mij maakt het weinig uit wie ik voor mijn neus heb. ’t Zijn allemaal ook maar mensen en met hun leeftijd, beroep of intelligentie heb ik eigenlijk niets te maken.

Maar soms, heel soms ben je verbluft als je een kamer verlaat. Die keer dat de kersverse papa een tatoeage op zijn keel had met daarop ‘White Power’, dat vergeet je niet snel. Of de kamer waarbij een doorsnee café op zaterdagavond in het niets verbleekte. Maar vorige week tartte alle verbeelding. De vrouw, 34 jaar, had met haar nieuw lief een kind op de wereld gezet. Hij had er drie uit een vorig huwelijk, zij zeven. Jawel, zeven! Vroeger waren grote gezinnen geen uitzondering, maar elf kinderen?! En of de papa ’s nachts kon opstaan, want hij was sinds een week of twee zijn werk kwijt. Alsof dat nog niet verbijsterend genoeg was, hoorde ik achteraf hoe het technisch mogelijk was om zoveel kinderen onderdak te geven in een appartement. Juist ja, zes kinderen waren geplaatst. Bovendien wist de vrouw in kwestie nog vol trots te vertellen aan de verpleegsters dat ze al 15 jaar aan één stuk borstvoeding geeft.

En het werd nog zotter. Toevallig raakte ik afgelopen weekend aan de praat met een politieagent die enkele weken voor de geboorte moest tussenkomen wegens huiselijk geweld. De vrouw -hevig kettingrokend of wat dacht u?- deed uit de doeken dat het nog wat stroef ging in de relatie omdat ze elkaar nog maar negen maanden kenden. En binnenkort mogen ze weer naar de kraamafdeling, want dan bevalt haar oudste dochter van, juist ja, 15 jaar oud.

In de schaduw

2011-01-14T22:45:00.002+01:00

Ik had hem al een keer of tien geïnterviewd. Toen ik vijf jaar geleden begon, was het mijn eerste volwaardige pagina in de krant met een titel waar ik zo content over was, dat ik hem stiekem vier jaar later opnieuw heb gebruikt in een ander stuk over zijn bezigheden. Hij is twee jaar ouder dan mij en heeft ondertussen twee kinderen, maar is vanbinnen nooit volwassen geworden. Tussen ons eerste en laatste gesprek heeft hij keihard getimmerd, gewroet en gewerkt om zijn droom uit te werken. Daarvoor alleen al verdiende hij bewondering.

Op de avond van het interview bleek hij niet thuis, maar had hij zijn achterdeur en koelkast figuurlijk opengelaten. Blijkt dat zijn jongste zoon in het ziekenhuis vertoefde en toen hij wat later kwam, sprak hij vol goede moed, schouders achteruit en bezeten van passie en vertrouwen. Hij runt een eigen cultuurhuis samen met zijn vrouw en hoeft niet op veel subsidies te rekenen. Met wat hij krijgt van de gemeente kan hij tien avonden per jaar zijn verwarming mee aansteken. ’t Is vechten en bakkeleien om soms rond te komen. Zoeken, elke cent twee keer draaien en nieuwe initiatieven en risico’s ondernemen. De reden hoeft hij niet ver te zoeken: hij doet niets liever. Noem het geen ADHD, maar een gezonde overdosis energie, zegt ‘ie zelf. "Ik heb weinig slaap nodig, zit soms tot een gat in de nacht met mijn lichtopstelling te klooien, schrijf tekstjes, werk ideeën uit…"

En terwijl de zon snel en toch onmerkbaar ondergaat en het bureau de witte tinten verliest, praat hij onverstoord over zijn drive. Hoe de buur hem koste wat kost wegwil terwijl hij elke eurocent die over is investeert in isolatie en overlastbeperking. Spreekt vol liefde over zijn vrouw, die hem bij elke stap of impulsief idee helemaal steunt. Hij tekent zijn wereld voor mijn neus en ik kan alleen maar lege woorden opschrijven. Hij doet zijn best, werkt hard en laat zich door geen mens in de wereld uit zijn lood slaan. Hij is beleefd en eerlijk, draait er soms een vloek door en praat honderduit over zijn toekomstplannen, hoe nijpend en moeilijk ze ook zullen worden.

Ik had daar deugd van, van zo’n interview. Van een eerlijke mens die keihard werkt en zichzelf nooit verloochent. Van iemand die impulsief en dromerig is, zonder zijn zelfrespect af te geven. Hij heeft ergens een hoek af, en die hoek bouwt hij uit als ware het een gigantische doos Lego. In die hoek, waar creativiteit en die kindse speelheid nooit zal sterven, wordt hij langzaam ouder, maar geen kat die het ooit zal merken. En terwijl de duisternis helemaal valt, gaat hij steeds harder in zijn vel blinken en kan ik niet anders dan naar zo’n mens op te kijken.

Preview: Spider-Man (2012)

2011-01-14T11:11:00.002+01:00

Le nouveau Spider-Man est arrivé! De geweldig populaire Spider-Manfranchise zou oorspronkelijk nog een vierde deel krijgen, maar dat plan werd vorig jaar naar de prullenbak verwezen. Het probleem was dat er te veel superhelden in één film gepropt werden. In Spider-Man 3 zagen we Venom, Green Goblin en Sandman, terwijl Dr. Octopuss in Spider-Man 2 opdraafde. The Lizard –en daarmee hebben we het rijtje vijanden gehad- kwam niet aan bod, hoewel het personage van dokter Curt Connors (die later in The Lizard transformeert) wel meedeed in Spider-Man 2 en 3. Enfin, Spider-Man 4 kon niet nóg meer vijanden laten opdraven en het personage leek op het witte doek wat uitgewerkt. Riami en Sony hadden elk een idee hoe de film(s) –er stond inderdaad ook een vijfde deel in de steigers- zouden evolueren, maar de creatieve verschillen waren te groot. Toen Riami opstapte, volgde ook Tobey Maguire.

Maar omdat de franchise teveel had opgeleverd aan de kassa’s, kwamen de studio’s opdraven met een nieuw plan: een reboot van de film, tien jaar na de oorspronkelijke Spider-Man. Dat is inderdaad wat kort om van een populaire Hollywoodfilm een soort remake te maken, maar de trilogie leverde alleen al aan de bioscoopkassa’s een recette van meer dan 1 miljard dollar. Sony trommelde Marc Webb op, die actief was als videoclipregisseur, maar in 2009 scoorde met (500) Days of Summer. Er werd gezocht naar een jong en relatief onbekend maar getalenteerd gezicht om Spider-Man te spelen en zo kwam men terecht bij Andrew Garfield. Na enkele televisierolletjes was hij te zien in Lions for Lambs (met Tom Cruise) en The Imaginarium of Doctor Parnassus. Zijn opmerkelijkste rol was vorig jaar toen hij schitterde als beste vriend Eduardo Saverin in de Facebook-film The Social Network.

Momenteel zijn de opnames voor de voorlopig titelloze Spider-Man reboot volop aan de gang. Het personage van Mary Jane Watson (gespeeld door Kirsten Dunst) werd overboord gegooid en de vrouwelijke hoofdrol gaat nu naar Gwen Stacy, die in Spider-Man 3 gespeeld werd door Bryce Dallas Howard. Voor Gwen Stacy werd Emma Stone aangesproken, nu in de zalen te zien in Easy A en daarvoor in Superbad en Zombieland. Voor de villain werd er gekozen voor The Lizard. De rol van dokter Curt Connor wordt vertolkt door Rhys Ifans, bekend uit Notting Hill, Little Nicky, Hannibal Rising en Mr. Nobody. Verder zien we ook nog oude rotten Martin Sheen en Sally Field als de ouders van Peter Parker.

Sony lanceerde al de eerste officiële foto van de nieuwe Spider-Manfilm. Hij zal bij ons te zien zijn begin juli 2012.

Van Avatar tot Zombieland

2010-12-27T19:21:00.002+01:00

Zoals de Filmblog het al aangaf: 2010 was geen al te vet filmjaar. Met nog enkele dagen te gaan geef ik mijn best of in willekeurige volgorde mee van de films die ik het afgelopen jaar gezien heb. Dat zijn er 79, maar liefst 30 minder dan vorig jaar. Een deel daarvan is te wijten aan het feit dat er weinig films cinemawaardig waren en het feit dat ik 24 seizoenen van verschillende series bekeken heb, twee meer dan in 2009.

1. Avatar: daar is al genoeg over gezegd en geschreven waarschijnlijk, maar ondanks het flutverhaal blijft het een geweldig knap gemaakt epos.

2. District 9: stond nog op mijn to see-lijstje en het resultaat viel beter mee dan verwacht. Geen overdreven budget, maar toch een meesterlijke sfeerschepping.

3. Iron Man 2: übercommerciële no-brainer, maar wel dikke fun.

4. Inception: knappe special effects en een plot waar je nog weken op loopt te tobben. Briljante film!

5. Kick-Ass: voor mij de verrassing van 2010. Een tienerfilm van de nieuwe generatie: niet altijd even verfijnd, maar eerlijk en met ballen.

6. The Expendables: er zo los over dat hij compleet geweldig is. Ventenfilm pur sang en nu al legendarisch omdat we nooit meer zoveel actiehelden in één film zullen zien.

7. Paranormal Activity: ik had er weinig van verwacht, maar het bleek een nagelbijtende thriller te zijn, dat bewijst dat je met erg weinig budget toch de kijker kan boeien.

8. The Social Network: degelijk gemaakt en met veel potentieel talent en weinig pretentie.
9. Toy Story 3: hoewel andere Pixar-titels mij meer kunnen bekoren is dit meer dan een waardig vervolg en is het hallucinant om te zien hoe de CGI er op vooruit gegaan is.
10. Buried: één acteur, zes planken, dezelfde locatie en een handvol attributen zorgen voor een -letterlijk- adembenemende film met een zinderend slot.

Vielen net buiten de top 10: Zombieland, Percy Jackson and the Lightning Thief, Scott Pilgrim vs the World en Machete.

Vergeten filmvrouwen uit de 80's

2010-12-08T14:36:00.005+01:00

1. Top Gun (1986)

Vrouwelijke hoofdrol: Kelly McGillis (53)

Kelly speelde Charlie, de vrijgevochten liefde van Tom Cruise. Terwijl die laatste richting sterrendom werd gekatapulteerd, ging Kelly van tv-film naar tv-film. Ze gooide helemaal geen hoge ogen meer in Hollywood. De grootste titels waar ze nog in meespeelde waren The Babe (een film over Babe Ruth met John Goodman) en At First Sight (een film met een blinde Val Kilmer waarbij je het liefst je eigen ogen uitstak). Af en toe speelt ze nog een gastrolletje in een kleine film, maar haar hart ligt vooral bij het theater.

2. Back to the Future (1985)

Vrouwelijke hoofdrol: Lea Thompson (49)

Lea speelde Lorraine, op wie McFly een geweldige crush had. Lea maakte twee jaar eerder al haar debuut in Jaws 3D. Ze was druk aan de slag als actrice; in de vier jaar tussen Back to the Future I en II deed ze mee in 7 films. Na het derde deel (in 1990) dook ze nog op in kinderfilms als Dennis The Menace, The Beverly Hillbillies en The Little Rascals. Van 1995 tot 2000 had ze nog bescheiden succes met haar eigen serie Caroline in the City en van 2005 tot 2007 maakte ze negen tv-films onder hetzelfde misdaadformat. Vandaag werkt ze nog altijd in Hollywood, maar in onbekende kleine producties.

3. Dirty Dancing (1987)

Vrouwelijke hoofdrol: Jennifer Grey (50)

Jennifer Grey werd/wordt jarenlang benijd door duizenden vrouwen over de hele wereld die wilden wegsmelten in de armen van Patrick Swayze. Grey debuteerde in The Cotton Club en Red Dawn, een oorlogsfilm waar ze ook al tegenover Swayze stond. Het jaar voor ze in Dirty Dancing schitterde, was ze al te zien in die andere 80’s klassieker Ferris Bueller’s Day Off . Daarna belandde ze in een reeks tv-films en kleinschalige producties. Afgelopen jaar stond ze opnieuw in de schijnwerpers na de dood van Swayze, een gastrol in House MD en haar deelname aan de danswedstrijd Dancing with the Stars, dat ze uiteindelijk ook won. In haar persoonlijk leven gaat het haar ook voor de wind. Hoewel ze eerder al verloofd was met Johnny Depp en Matthew Broderick is ze gelukkig getrouwd met Clark Gregg, te zien in Iron Man.

4. Karate Kid (1984)

Vrouwelijke hoofdrol: Elisabeth Shue (47)

Elisabeth speelde de love interest in The Karate Kid, nadat ze een jaar eerder debuteerde met een gastrolletje in een onbekende film met Sarah Jessica Parker. Na een paar kleine rollen mocht ze in de ogen kijken van Tom Cruise op de set van Cocktail (1988), waarna ze de zus van McFly speelde in de twee sequels van Back to the Future. Na een rits films stond ze weer in de schijnwerpers in Leaving Las Vegas met Nicolas Cage. Elisabeth bleef acteren met in de laatste tien jaar als opmerkelijkste films Hollow Man en Hide and Seek die flopten aan de bioscoopkassa’s. Dit jaar dook ze nog op als sheriff in de culthorrorfilm Piranha 3D.

5. An Officer and a Gentleman (1982)

Vrouwelijke hoofdrol: Debra Winger (55)

Debra viel op met haar rolletje als Wonder Girl in de populaire Wonder Woman-serie. Het duurde nog vijf jaar en enkele tv-films vooraleer ze aan de zijde van Richard Gere schitterde in de romantische film An Officer and a Gentleman. Een jaar later dook ze nog op in Terms of Endearment, maar daarna belandde ze weer in het stramien van de kleinere films, met een pauze tussen 1995 en 2001. Sindsdien acteert ze nog om de twee jaar, maar verkeerde filmkeuzes nekken beetje bij beetje wat er nog rest van haar carrière. Winger weigerde immers telkens de vrouwelijke hoofdrol in Taxi Driver, Silence of the Lambs, The Terminator, Pretty Woman, Ghost, Thelma & Louise, Basic Instinct, Sleepless in Seattle en Speed. Pijnlijk!

Movies of 2011: Specials

2010-12-06T18:22:00.002+01:00

1. TRON: Legacy

Kort: Sam Flynn onderzoekt de mysterieuze verdwijning van zijn vader, een beruchte game-ontwikkelaar. Tijdens zijn zoektocht belandt hij in een virtuele wereld waarin zijn eigen vader al 20 jaar vastzit. Voor hij het weet raakt hij verstrikt in een spectaculaire digitale oorlog.

Regisseur: Joseph Kosinski (geen film-, maar wel 3D-ervaring)
Hoofdrol: Garrett Hedlund (Death Sentence, Eragon, Troy)
En verder: Jeff Bridges, Olivia Wilde

Extra: Vervolg op Tron, een cultscifi-film uit 1982 met voor in die tijd grensverleggende special effects.
Release: 25 januari 2011

Vette hit want: TRON: Legacy verschijnt in een tijdperk waar grafisch alles mogelijk is en de 3D-animatietechnieken verbluffende resultaten geven. De geweldige promocampagne, de indrukwekkende teasers en een strakke soundtrack van Daft Punk maakt dit een van de meest gehypete films van 2011.

2. Sucker Punch

Kort: Een jonge vrouw wordt in een instelling geplaatst door haar gewiekste stiefvader en ontsnapt er aan de werkelijkheid door een virtuele wereld te fantaseren, waarbij ze een oplossing zoekt om te ontsnappen uit de instelling.

Regisseur: Zack Snyder (Watchmen, 300)
Hoofdrol: Emily Browning
En verder: Jon Hamm, Vanessa Hudgens, Scott Glenn

Extra: Er werd beroep gedaan op actrices met een brave reputatie, om het contrast met het grote geweldsgehalte nog meer uit te doen komen.
Release: 30 maart 2011

Vette hit want: Zack Snyder is na Watchmen en 300 een cultfilmgod. De indrukwekkende special effects, het hoge geweldgehalte en de gedurfde stijl is ook in Sucker Punch aanwezig. Belooft een ride from hell te worden.

3. Cowboys & Aliens

Kort: Een groep cowboys in de jaren 1800 bestrijden de Indianen, tot ze opeens aangevallen worden door buitenaardse wezens. Hun leider wil het Wilde Westen ombouwen tot zijn slavenrijk, maar dat is buiten een stelletje vingervlugge cowboys gerekend.

Regisseur: Jon Favreau (Iron Man, Iron Man 2)
Hoofdrol: Daniel Craig
En verder: Harrison Ford, Olivia Wilde

Extra: het verhaal is gebaseerd op een comic en het concept voor een film lag al in 1997 op de onderhandelingstafel. Oorspronkelijk zou de film een luchtige toon meekrijgen, maar er werd toch voor een serieuze aanpak gekozen.
Release: 12 augustus 2011

Vette hit want: Hoeveel science fiction-westernfilms kennen we? Bovendien is Jon Favreau een knap commercieel talent, bevat de film Bond en Indiana Jones en lijkt het verhaal op Unforgiven meets Aliens.

4. Super 8

Kort: Een groep mensen wordt geconfronteerd met de landing van een UFO. Over het plot is weinig tot niets bekend, enkel dat J.J. Abrams het als een eerbetoon aan Spielberg beschouwd.

Regisseur: J.J. Abrams (Star Trek, Mission Impossible III, Alias, Lost)
Hoofdrol: Elle Fanning en Kyle Chandler
En verder: enkele nobele onbekenden

Extra: Er is weinig budget voorzien (zo’n 45 miljoen dollar), maar dat is niet noodzakelijk een slecht teken (zie District 9 en Paranormal Activity). Abrams hoopt ook het publiek te teasen als bij Cloverfield, geregisseerd door een oude vriend van hem.
Release: 4 augustus 2011

Vette hit want: J.J. Abrams staat garant voor kwaliteit en boeiend entertainment. Bovendien scoren dergelijke undergroundfilms goed en zijn ze meestal de verrassing van het jaar.

5. Real Steel

Kort: Een aan lager geraakte bokser steekt robotten in elkaar die in de toekomst de wereld van het boksen veranderd hebben. Samen met zijn vervreemde zoon koestert hij een droom van een ultieme boksmachine, maar dat pad loopt niet over rozen.

Regisseur: Shawn Levy (Night at the Museum, Date Night)
Hoofdrol: Hugh Jackman
En verder: Evangeline Lilly, Dakota Goyo, Kevin Durand

Extra: De film is een speciale soort remake. Het is namelijk gebaseerd op een aflevering uit het vijfde seizoen van de cultserie The Twilight Zone uit de jaren ’60.
Release: 7 oktober 2011

Vette hit want: We moeten al ver zoeken om een slechte film met Jackman te vinden. Bovendien is dit een boksfilm met een hoog Transformersgehalte, dus commercieel en toch origineel. Benieuwd wat dit wordt…

Movies of 2011: Sequels (2)

2010-12-06T12:02:00.004+01:00

6. Final Destination 5

Kort: Als een brug instort, slagen enkele jonge mensen er opnieuw in om aan de dood te ontsnappen, maar lang duurt dat niet…

Wie valt er weg? Er wordt gewerkt met een nieuwe onbekende cast.
Wie komt er bij? Geen grote namen: Emma Bell, Miles Fisher, Nicholas D’Agosto
Release: 26 augustus 2011

7. Fast Five

Kort: In het vijfde deel van The Fast and The Furious leven Dom Toretto en Brian nog altijd aan de verkeerde kant van de wet. Ze worden nog steeds opgejaagd door criminelen en de politie, maar krijgen in Rio de Janeiro de kans om hun vrijheid te herwinnen.

Wie valt er weg? Michelle Rodriguez om begrijpelijke redenen (zie Fast and Furious)
Wie komt er bij? Dwayne Johnson, Ludacris
Release: 10 juni 2011

8. Harry Potter and the Deathly Hollows: Part II

Kort: De strijd tussen Harry Potter en aartsvijand Voldemort bereikt haar hoogtepunt.

Wie valt er weg? Niemand
Wie komt er bij? De cast blijft dezelfde als in het eerste deel
Release: 14 juli 2011

9. Twilight: Breaking Dawn – Part I

Kort: Het vierde en laatste deel van Twilight wordt nog eens netjes verdeeld in twee films. De Quileute en de Volturi jagen Edward en de zwangere Bella steeds meer op, zodat een confrontatie niet lang meer uit kan blijven.

Wie valt er weg? Niemand
Wie komt er bij? Maggie Grace
Release: 18 november 2011

10. Mission Impossible: Ghost Protocol

Kort: opnames zijn volop aan de gang, over het script is nog niets bekend

Wie valt er weg? Philip Seymour-Hoffman, Laurence Fishburne, Maggie Q, Keri Russell, Michelle Monaghan
Wie komt er bij? Jeremy Renner, Josh Holloway
Release: 16 december 2011

Movies of 2011: Sequels (1)

2010-12-06T11:37:00.001+01:00

1. The Hangover Part II

Kort: Stu (de kerel zonder tand) gaat trouwen in Thailand, maar heeft zijn lesje geleerd na Las Vegas en voorziet een kalme vrijgezellenbrunch die uiteindelijk ook uit de hand loopt. What happens in Vegas, stays in Vegas, maar wat er in Bangkok gebeurt, kan je je niet inbeelden…

Wie valt er weg? Niemand, alhoewel Mike Tyson nog niet bevestigd is.

Wie komt er bij? De verguisde Mel Gibson werd gevraagd, maar na een njet van Galifianakis terug naar huis gestuurd. Hij wordt ‘vervangen’ door Juliette Lewis, Liam Neeson en Bill Clinton, jawel.

Release: 26 mei 2011

2. Transformers: Dark of the Moon

Kort: De Decepticons besluiten nog maar eens wraak te nemen voor hun nederlaag en raken ondermeer betrokken in een ruimteoorlog tussen de VS en Rusland. Nog meer problemen als de ultieme vijand Shockwave op aarde landt.

Wie valt er weg? Megan Fox, nadat Michael Bay haar streken beu was.
Wie komt er bij? Victoria Secret-model Rosie Huntington-Whiteley die haar debuut op het grote scherm maakt.
Release: 1 juli 2011

3. Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides

Kort: Jack Sparrow gaat op zoek naar de Fontein van de Eeuwige Jeugd nadat hij door een vrouw uit zijn verleden verplicht wordt om aan boord te gaan van de Queen Anne’s Revenge, het schip van de piraat Blackbeard.

Wie valt er weg? Orlando Bloom en Keira Knightley, die naar eigen zeggen uitgekeken waren op hun personages.
Wie komt er bij? Pénelope Cruz speelt de kompaan van Johnny Depp. Ook nieuw zijn Judi Dench en Ian McShane.
Release: 19 mei 2011

4. Sherlock Holmes 2

Kort: Detective Holmes moet samen met zijn assistent Watson weer alles uit de kast halen om hun aartsvijand en crimineel genie Moriarty te bestrijden.

Wie valt er weg? Niemand
Wie komt er bij? Stephen Fry en Noomi Rapace
Release: 15 december 2011

5. Scream 4

Kort: Tien jaar zijn voorbijgegaan en Sidney Prescott leidt nu een rustig leventje, maar dan besluit de Ghostface Killer een lugubere verjaardag te vieren… Maar de horrorregels zijn ondertussen veranderd.

Wie valt er weg? Niemand, de originele cast met Courteney Cox, Neve Campbell en David Arquette is helemaal terug.
Wie komt er bij? Hayden Panettiere, Anna Paquin en Kristen Bell.
Release: 15 april 2011

Movies of 2011: Animatiefilms (2)

2010-12-06T01:28:00.001+01:00

6. Winnie The Pooh

Kort: Vijf Pooh-verhalen worden gebundeld in één langspeelfilm met kleine avonturen als de zoektocht naar de staart van Eeyore en de reddingsactie van Christopher Robin.

Genre: reboot

Extra: Ondanks de nieuwe (3D-)technologieën van vandaag, heeft Disney beslist om opnieuw voor een handgetekende film in 2D te kiezen, naar eigen zeggen om de authenticiteit te bewaren. Er wordt ook samengewerkt met John Lasseter van Pixar.

Uit de stal van: Walt Disney Animation Studios (Tangled, The Princess and the Frog)
Regisseur: Stephen Anderson en Don Hall (Meet The Robinsons)
Stemmen: Jim Cummings, John Cleese
Release: 21 april 2011

7. Kung Fu Panda 2: The Kaboom of Doom

Kort: Panda Po beleeft zijn droomleven als Dragon Warrior, maar dan duikt een sterke vijand op die China wil veroveren en Kung Fu vernietigen. Hij zal zijn Furious Five hard nodig hebben, maar moet ook in zijn eigen verleden gaan graven.

Genre: sequel

Extra: Naast de trouwe cast, doen ook enkele nieuwe personages hun intrede met de stemmen van onder meer Gary Oldman, James Woods en Jean-Claude Van Damme.

Uit de stal van: Dreamworks Animation (Madagascar, Shrek, Monster vs Aliens)

Regisseur: Jennifer Yuh (tv-reeks Spawn)

Stemmen: Jack Black, Angelina Jolie, Seth Rogen, Jackie Chan, Lucy Liu, Dustin Hoffman

Release: 22 juni 2011

8. Gnomeo and Juliet

Kort: Het verhaal van Romeo en Julia speelt zich af in een eigentijds kader met… tuinkabouters, waarbij twee verliefden testen of hun liefde sterker is dan de haat van hun families.

Genre: spoof

Extra: Oorspronkelijk zouden Kate Winslet en Leonardo DiCaprio de stemmen inspreken. De film is overigens de eerste animatiefilm van de Touchstone-afdeling van Disney.

Uit de stal van: Rocket Pictures, Starz Animation (9, Space Chimps)

Regisseur: Kelly Asbury (Spirit: Stallion of the Cimarron, Shrek 2)

Stemmen: Jason Statham, Emily Blunt, James McAvoy, Michael Caine, Patrick Stewart, Dolly Parton, Hulk Hogan en Ozzy Osbourne

Release: 16 februari 2011

9. Cars 2

Kort: Racewagen Lightning McQueen trekt samen met zijn beste vriend Mater de wereld rond voor allerlei races, maar botst op een spionnennetwerk waardoor ze al snel diep in de problemen zitten.

Genre: sequel

Extra: Cars is de tweede film uit de Pixar-reeks dat een vervolg krijgt. Net als de originele Toy Story was Cars geen succes aan de bioscoop, maar was het wel een dikke hit op vlak van merchandising. Toeval of niet, maar de traditionele voorafgaande kortfilm zal de figuren van Toy Story bevatten.

Uit de stal van: Pixar Animation Studios (Toy Story, Up, Wall-E)

Regisseur: John Lasseter en Brad Lewis (Cars, Toy Story, A Bug’s Life)

Stemmen: Owen Wilson, Michael Caine, Michael Keaton

Release: 22 juli 2011

10. Happy Feet 2

Kort: De tapdansende pinguïn Mumble is vader geworden van de aparte Erik, die zijn eigen weg zoekt in de pinguïnwereld, maar op grote gevaren stuit.

Genre: sequel
Extra: tot nu toe is er erg weinig bekend over deze film. Brittany Murphy zou de stem van Gloria weer inspreken, maar overleed vorig jaar. Zij wordt nu vervangen door zangeres Pink.

Uit de stal van: Animal Logic, Kennedy Miller Productions (Legend of the Guardians, Happy Feet)
Regisseur: George Miller (Happy Feet, Babe: Pig in the City en de Mad Max-trilogie)
Stemmen: Elijah Wood, Robin Williams, Matt Damon, Brad Pitt, Hank Azaria
Release: 2 december 2011

Movies of 2011: Animatiefilms (1)

2010-12-05T19:48:00.001+01:00

1. The Smurfs

Kort: De Smurfen worden nog maar es opgejaagd door Gargamel, door wie ze pardoes in onze mensenwereld belanden.

Genre: reboot

Extra: Is eigenlijk live-action adaption, dus een klassieke film waar animatietechnieken aan toegevoegd worden. Quentin Tarantino weigerde het stemmetje van Brilsmurf in te spreken.

Uit de stal van: Sony Pictures Animation (Surf’s Up, Open Season)

Regisseur: Raja Gosnell (Scooby-Doo, Big Momma’s House en Beverly Hill Chihuahua)

Stemmen: Neil Patrick Harris, Hank Azaria, Katy Perry

Release: 3 augustus 2011

2. Puss in Boots

Kort: Puss werkt samen met mastermind Humpty Dumpty en de vlotte Kitty om de befaamde Gans met de Gouden Eieren te stelen.

Genre: spin-off

Extra: Het verhaal speelt zich af vóór Puss zijn groene vriend Shrek ontmoet.

Uit de stal van: Dreamworks Animation (Shrek, Madagascar, Kung Fu Panda)

Regisseur: Chris Miller (Shrek 3)

Stemmen: Antonio Banderas, Salma Hayek en Zach Galifianakis
Release: 7 december 2011

3. Rio

Kort: Blu is een schuwe papegaai met vliegvrees uit een klein Amerikaans dorpje, die door een avontuurlijk vrouwelijk kompaantje in Rio de Janeiro belandt.

Genre: nieuw

Extra: volgens de makers zal er meer gezongen en gedanst worden dan in andere animatiefilms à la Ice Age.

Uit de stal van: 20th Century Fox Animation en Blue Sky Studios (Ice Age, Horton hears a Who!)
Regisseur: Carlos Saldanha (de Ice Age-trilogie, Robots)
Stemmen: Jesse Eisenberg, Anne Hathaway, George Lopez
Release: 21 april 2011

4. The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn

Kort: De jonge reporter Tintin (Kuifje) gaat op schattenjacht door een gezonken schip dat behoorde aan de voorouders van Captain Haddock op te sporen.

Genre: stripadaptie

Extra: Dit is de eerste animatiefilm waar Steven Spielberg zich aan waagt. Peter Jackson, grote fan en verantwoordelijk voor de special effects, zal het vervolg regisseren. Het verhaal is gebaseerd op De Krab met de Gulden Scharen, Het Geheim van de Eenhoorn en De Schat van Scharlaken Rackham. De animatie werd net als Gollum uit LOTR gebaseerd op echte personen, enkel de hond Bobby is volledig door de computer gemaakt.

Uit de stal van: Amblin Entertainment (Monster House, The Adventures of Young Indiana Jones)

Regisseur: Steven Spielberg (Indiana Jones, War of the Worlds, Minority Report)

Stemmen: Daniel Craig, Jamie Bell, Andy Serkis en Simon Pegg.

Release: 26 oktober 2011

5. Rango

Kort: Een kameleon met een identiteitscrisis moet zich ontpoppen tot held als een klein dorpje geteisterd wordt door bandieten.

Genre: nieuw

Extra: Dit is de eerste animatiefilm van Industrial Light & Magic, die special effects verzorgt voor films als Star Wars.

Uit de stal van: Blind Wink, GK Films en Nickolodeon Movies (The Spongebob Squarepants Movie, Barnyard)

Regisseur: Gore Verbinski (Pirates of the Caribbean-trilogie, The Ring)

Stemmen: Johnny Depp, Timothy Olyphant, Bill Nighy

Release: 6 april 2011

Even terloops...

2010-12-05T17:57:00.001+01:00

We zijn voortaan ook op Facebook te vinden! Kom gerust es langs en drinkt iets!

Movies of 2011: Superheroes

2010-12-05T16:34:00.002+01:00

Ook in 2011 krijgen we een shitload aan superhelden op het grote scherm te zien. In afwachting van de reboot van Spider-Man en de nieuwe X-Men, Wolverine en Iron Man, mogen we ons verkneukelen aan:

1. Thor

Plot: Nadat de machtige en arrogante god Thor, die drijft op woede, het wat te bont heeft gemaakt bij zijn voorvaderen, wordt hij verbannen naar de aarde om te leven onder de mensen. Hij komt er terecht in de handen van de wetenschappers, leert er een knappe vrouw kennen en moet alles op alles zetten als zijn aartsvijand ook naar de aarde komt afgezakt.

Regisseur: Kenneth Branagh (als acteur bekend uit de serie Wallander. Als regisseur is zijn bekendste prent Frankenstein met Robert De Niro)

Hoofdrol: Chris Hemsworth, bekend uit Home and Away. Schitterde als George Kirk in Star Trek (2009)

En verder: Natalie Portman, Anthony Hopkins, Rene Russo, Stellan Skarsgard, Idris Elba en Clark Gregg.

Extra: Thor komt uit de Marvel Studios en zou oorspronkelijk geregisseerd worden door Matthew Vaughn, die uiteindelijk voor Kick-Ass (2010) koos. Voor de hoofdrollen kwamen eerder al Brad Pitt, Channing Tatum en Daniel Craig in aanmerking. Voor de film ging Chris nogal flink trainen en dat is er duidelijk aan te zien.

Release: 19 mei

2. Captain America

Plot: Nadat Steve Rogers als vrijwilliger voor het leger niet fit genoeg blijkt, stelt hij zich kandidaat voor een mysterieus proefproject. Daarbij wordt hij omgevormd tot Captain America, een superheld die de Amerikaanse idealen tegen elke prijs verdedigt.

Regisseur: Joe Johnston (The Wolfman, Hidalgo, Jurassic Park III en Jumanji)

Hoofdrol: Chris Evans (The Losers, Street Kings, Fantastic Four, Cellular)

En verder: Samuel L. Jackson, Hugo Weaving, Tommy Lee Jones, Stanley Tucci en Dominic Cooper

Extra: Captain America is een van de oudste en meest favoriete superhelden en maakt ook deel uit van The Avengers, het zootje superhelden dat in 2012 een volwaardige film krijgt. In Iron Man 2 zag je al zijn bekende schild tijdens een gevechtsscène.

Release: 21 juli

3. The Green Lantern

Plot: Een stuntelige testpiloot krijgt van een gecrashte alien een buitenaardse ring cadeau, dat hem ongewild lid maakt van een intergalactische elitegroep die de vrede binnen het universum moet bewaren.

Regisseur: Martin Campbell (Edge of Darkness, Casino Royale, GoldenEye, The Mask of Zorro)

Hoofdrol: Ryan Reynolds (Buried, The Proposal, Wolverine, Smokin’ Aces, Blade: Trinity)

En verder: Blake Lively, Peter Sarsgaard, Tim Robbins en Angela Bassett

Extra: Reynolds is een van de zeldzame acteurs die een Marvel-rol (Green Lantern) en een DC Comics-rol vertolkt (Deadpool in Wolverine). Dat laatste personage krijgt nog een aparte film in 2012. Voor deze film werden verschillende acteurs en regisseurs aangesproken, waaronder Quentin Tarantino.

Release: 17 juni

4. The Green Hornet

Plot: Een rijkeluisplayboy erft een krantenimperium na de mysterieuze dood van zijn vader. Hij huurt een van zijn werknemers in – een expert in martial experts en dodelijke gadgets- om ’s nachts de misdaad te bestrijden en de nieuwe gangsterbendeleider een hak te zetten.

Regisseur: Michel Gondry (Be Kind Rewind, Eternal Sunshine of the Spotless Mind)

Hoofdrol: Seth Rogen (Funny People, Pineapple Express, Superbad, Knocked Up)

En verder: Cameron Diaz, Edward Furlong, Christopher Waltz

Extra: The Green Hornet is niet gebaseerd op een comic, maar op een radioshow dat later uitgroeide tot een populaire tv-serie. De tegenspeler van Rogen is Jay Chou, een populaire Taiwanese zanger.

Release: 19 januari

5. X-Men: First Class

Plot: In deze prequel maken we kennis met Charles Xavier en Erik Lensherr, die later de namen Professor X en Magneto zouden aannemen. De jonge knapen zijn onafscheidelijke vrienden, maar met hun macht groeit ook de tweestrijd, zodat ze uiteindelijk aartsvijanden worden.

Regisseur: Matthew Vaughn (Kick-Ass, Stardust, Layer Cake)
Hoofdrol: James McAvoy (Atonement en Wanted) en Michael Fassbender (Band of Brothers, Inglorious Basterds, Jonah Hex)
En verder: Kevin Bacon, January Jones en Jennifer Lawrence

Extra: in de film zullen we kennis maken met enkele vaste waarden uit de X-Men-franchise, als enkele nobele onbekenden.
Release: 2 juni

Nine 2 see @ Gent

2010-12-05T15:55:00.000+01:00

Voor wie zelden in Gent komt en er dan nog enkel de Veldstraat doorloopt, vind je hieronder enkele topadresjes, boordevol geweldige gadgets en fantastische vintagespullen:

1. Axeswar Design

Topwinkel waar trends geboren worden. Veel import en geweldig originele én bruikbare spulletjes voor in huis. Wie hier geen cadeautips haalt, vindt er nergens meer. Je vindt al heel wat van hun aanbod in hun online shop. Vlot bereikbaar en overzichtelijke winkel.

Axeswar Design - Gebroeders Vandeveldestraat 3 - 9000 Gent

http://www.axeswardesign.be/

2. Huiszwaluw

Gezellige zaak waar je veel kleurrijke vintagespulletjes vindt. Sfeervol materiaal, niet altijd goedkoop, maar zeker de moeite om eens binnen te springen.

Huiszwaluw - Jan Breydelstraat 33 - 9000 Gent

http://www.huiszwaluw.com/

3. The Fallen Angels

Noemen zichzelf een snuisterparadijs en dat mag je letterlijk nemen. Classic vintage zonder veel poeha. Veel new vintage, maar ook duizenden exclusieve retrospulletjes, antiek en klassieke kitsch. Hier kan je uren slijten.

The Fallen Angels - Jan Breydelstraat 31 - 9000 Gent

http://www.thefallenangels.be/

4. Achter de maan

Bijzonder kleurrijke accessoireswinkel met bijzondere juwelen en geweldig leuke hebbedingetjes. Did I mention kleurrijk as in blindmakend kleurrijk? Er is ook een winkel in Antwerpen en Turnhout.

Achter De Maan - Bennesteeg 18 - 9000 Gent

http://www.achterdemaan.com/

5. Spoonful of Sugar

Miniscuul winkeltje in de Bennesteeg -naast de fancy kinderschoenenwinkel Aap.Noot.Mies- dat creatieve kinderkleding aanbiedt en ook leuke kinderspulletjes. Wat aan de dure kant, maar heel leuk materiaal.

Spoonful of Sugar - Bennesteeg 1b - 9000 Gent

http://www.spoonfulofsugar.be/

6. Dille & Kamille

Waarschijnlijk de meest commerciële winkel in het lijstje, maar is door zijn uitgebreid aanbod zeker een bezoek waard, zeker voor keukenfreaks.

Dille & Kamille - Hoornstraat 15 - 9000 Gent

http://www.dille-kamille.nl/

7. The Mouse House

Deze onofficiële Disney-winkel is een aardig alternatief voor de originele Disney-store, die het dichtst in Londen en Parijs gelegen zijn. Midden 2011 opent er wel een filiaal in Antwerpen. The Mouse House ligt wel wat afgelegen, maar is voor de echte Disney-fans best een ommetoerke waard.

The Mouse House - Nederkouter 118 - 9000 Gent

http://www.themousehouse.be/

8. Tierenteyn Mosterd

Misschien een vreemde naam in dit lijstje, maar de winkel alleen al is een bezoekje waard. In het ouderwetse kader stap je regelrecht de jaren 1900 binnen. Tierenteyn biedt overigens een geweldig aanbod aan ambachtelijk bereide mosterd.

Tierenteyn - Groentenmarkt 3 - 9000 Gent
http://www.tierenteyn.be/

9. Huis Annick Van Wesemael
Floriste, auteur, maar bovenal iemand met ongelooflijk veel smaak. Annick Van Wesemael doet je binnenstappen in de fifties. Niet altijd even goedkoop, maar wel een indrukwekkende collectie aan klassieke maar nooit ouderwetse retrohebbedingen.
Huis Annick Van Wesemael - Recollettenlei 2 - 9000 Gent
http://www.annickvanwesemael.be/

Op het todo-lijstje staan nog enkele leuke adresjes, maar wie tips heeft, mag die hier gerust droppen...

Feest bij Pixar!

2010-09-07T14:18:00.000+02:00

Toy Story 3 is de eerste animatiefilm ooit die de 1 billion mark overschrijdt. De volgende Pixar-film (de veertiende al) zou volgend jaar uitkomen. Oorspronkelijk was dat Newt, een verhaal over een salamander. Het artwork was op zijn zachtst gezegd indrukwekkend (zie hierneffest), maar toch werd het project onverwachts in de koelkast gezet. Sommige bronnen beweren dat de film niet on hold is, maar gecancelled werd om ‘ruimte te maken voor andere projecten’. En dat zijn er nogal wat.

Projecten genoeg in de pijplijn, in elk geval. Volgende zomer komt Cars 2 uit, gevolgd door Brave. Daarna is het sequelgewijs dan de beurt aan Monsters, Inc. 2. De grote ‘nieuwkomer’ is dus Brave, waarvoor Pixar voor het eerst beroep doet op een vrouwelijke regisseur. Brenda Chapman werkte al mee aan The Prince of Egypt, The Lion King en Cars. Het verhaal draait rond een Schotse prinses die het liever verder zou schoppen als boogschutter in plaats van koningin. Verder wordt het verhaal behoorlijk verDisney’d met een pratende alligator, een knappe prins en een eeuwenoude vloek. De film bevat enkele vrouwelijke hoofdrollen, iets waar ze bij Pixar al lang mee in hun hoofd zaten. Het is het eerste sprookje van Pixar en daar willen ze zwaar mee scoren. De prinses zou bovendien onderdeel gaan uitmaken van de Disney Princess-merchandise. Chapman is al een tijdje bezig met de film, dat voor kort nog The Bow and The Bear heette. Reese Witherspoon, Billy Connolly, Emma Thompson en Julie Walters zullen de stemmen voorzien. Brave wordt gelanceerd op 15 juni 2012.

Avatar opnieuw in bios

2010-08-10T11:11:00.000+02:00

Alsof er nog niet genoeg (digitale) inkt gevloeid is over de film van James Cameron, is het grootste kassucces aller tijden volgende maand opnieuw in de bioscoop te zien. De film, die wereldwijd 2.734.766.139 miljard dollar opbracht, krijgt extra scènes.

Cameron, die volop bezig is met het verzamelen van budget en ideëen voor Avatar 2 en 3 (die hij overweegt back-to-back op te nemen), voegt er never-before-seen footage aan toe. Geen scènes dus die op de DVD staan of geen verknipte versie van de originele film, maar gewoon 9 extra minuten. Het gaat onder meer over een groteske jachtscène met computergegenereerde beelden en een emotionele scène. Cameron wilde evenwel niets kwijt over de release van een Blu-Rayversie in 3D.

Australië, Rusland en Singapore krijgen de première van Avatar op 26 augustus. In België is Avatar opnieuw te zien in de Belgische bioscopen vanaf 8 september. Het is nog niet duidelijk op welke schaal dat zal gebeuren. Begin september staan er –met uitzondering van The Expendables- weinig publiekstrekkers op de planning, dus de kans is wel bijzonder groot dat het opnieuw een volwaardige release wordt.

The Avengers (2012)

2010-07-25T20:43:00.002+02:00

In de VS is momenteel Comic-Con aan de gang, dé beurs voor film- en seriegeeks. Je komt er niet alleen heel wat artiesten tegen, maar traditioneel wordt er ook kwistig met primeurs en footage gestrooid in de hoop dat er in blog- en medialand volop hypes worden opgestart. Geen betere plaats om promotie te voeren voor The Avengers, die ongetwijfeld een hele dikke hit gaat worden. The Avengers is immers een stripreeks die een reeks superhelden van Marvel verzameld in een soort ultieme groep bondgenoten die de wereld van alle onheil redden. De 'machtigste helden op aarde' werden voor het eerst stripgewijs verzameld in 1963 en door de jaren heen werd de samenstelling van het team vaak veranderd. Voor de film, waarvan de volledige cast officieel werd voorgesteld op Comic-Con, wordt er gerekend op:

1. Nick Fury: hoofd van S.H.I.E.L.D, een wereldwijde anti-terreurorganisatie, die vaak moet afrekenen met bovenmenselijke gevaren. Wordt vertolkt door Samuel L. Jackson. Hij dook eerder al als Nick Fury op in Iron Man, The Incredible Hulk en Iron Man 2. In 2012 wordt er een film rond zijn personage verwacht.

2. Tony Stark aka Iron Man: de belachelijk rijke industrieel die zijn zelfontworpen superkracht en overload aan testosteron bundelt in de metalen actieheld Iron Man. Wordt opnieuw vertolkt door Robert Downey Jr.

3. Agent Phil Coulson; eerder al te zien in de Iron Man-films en ook actief bij S.H.I.E.L.D en ook geen superheld dus. In Iron Man 2 'ontdekte' hij het schild van Captain America en liet hij ook verstaan dat de hamer van Thor gevonden was. Wordt vertolkt door Clark Gregg, die tot nu alleen maar heel wat bijrolletjes speelde. Is trouwens getrouwd met Jennifer 'Nobody puts baby in the corner' Grey.

4. Thor, de mytische god van de donder. As we speak is de productie net achter de rug van de film, geregisseerd door Kenneth Brannagh. Die film met verder Natalie Portman en Anthony Hopkins mogen we in mei van volgend jaar verwachten. Wordt vertolkt door Chris Hemsworth, die George Kirk speelde in Star Trek en daarvoor furore maakte als Kim in Home and Away.

5. Hulk, het groene monster moeten we niet eens voorstellen. Nadat de stoïcijnse Eric Bana in zowat de grootste flop van het afgelopen decennium acteerde, werd er 2 jaar geleden gekozen voor een donkere versie met Edward Norton. Die haakte af voor The Avengers, na zijn slechte ervaring met de Hulk. Hij herschreef immers het script, maar werd daar niet voor vergoed of vermeld in de aftiteling. Wat volgde was een fikse ruzie met de regisseur, die bij de voorstelling van zijn film dus niet kon rekenen op het traditionele promopraatje van de hoofdrolspeler. Integendeel, Ed Norton wilde het woord Hulk niet eens meer horen. Daarom werd er nu een overeenkomst gesloten met Mark Ruffalo, die na enkele chick-flicks mocht opdraven in films als Zodiac, Reservation Road en recent nog Shutter Island.

6. Steve Rogers aka Captain America, zowat de grootste superheld en onuitgesproken leider van The Avengers. Captain America is door een door het leger ontwikkelde supersoldaat, die in de reeksen het opneemt tegen de grootste vijanden van de VS: de Russen, de Japanners en de nazi's natuurlijk. 'Zijn' film verschijnt volgend jaar in de bios en wordt ook dan vertolkt door Chris Evans, die eerder al meespeelde als Johnny Storm in Fantastic Four.

7. Natasha Romanoff aka The Black Widow is een Russische superspionne die werkt voor S.H.I.E.L.D. Ze was al te zien in Iron Man 2, vertolkt door Scarlett Johansson. Voor haar staat er voorlopig geen aparte film gepland.

8. Clint Barton aka Hawkeye, een gekostumeerde boogschutter die atletisch en acrobatisch aangelegd is maar ook niet over superkrachten beschikt. Wordt vertolkt door Jeremy Renner, onlangs nog te zien in The Hurt Locker.

Superhelden als Wolverine en Spider-Man behoren ook tot The Avengers, maar die zijn er niet bij. Voor Spider-Man is dat logisch, want er staat een remake in de steigers zonder Tobey Maguire. The Avengers verschijnt op 4 mei 2012 in bioscopen wereldwijd. De prent wordt geregisseerd door Joss Whedon (Buffy, Angel en Dollhouse)

BV-spotting (1)

2010-07-14T10:45:00.001+02:00

Ik zag dit leuke item een tijdje geleden bij collega Freaq en schaamteloos als ik ben, besloot ik het zomaar te kopiëren. Tot het introtekstje en al, zeg:

Ik dacht, ik lijst eens op welke Bekende ~~Vlamingen~~ Mensen ik zoal al in mijn leven heb ontmoet, hetzij van dichtbij, hetzij van ver, hetzij heel concreet, hetzij maar in een momentopname.

Enfin, 't gaat in een paar deeltjes moeten en het ene verhaal is al interessanter dan het andere, maar kom. Here goes:

Angela Schijf oftwel mevrouw Tom Van Landuyt, tijdens een interview in de Ardense bossen. Erg knappe Hollandse, die haar huishouden duusd keer belangrijker vond dan haar eigen looks.

Annette Bening zat een koffietje achter mij te drinken, toen we op het Filmfestival van Toronto aan het wachten waren op meer nieuws rond een persconferentie. In ’t echt nog knapper dan op film (The Siege, American Beauty) Warren Beatty is a lucky bastard.

Arno vorige zomer op een terrasje aan de zee, samen met zijn tweelingbroer. En wij hebben daar spaghetti gegeten en al.

Charlie Cox in Pinewood Studios in een outfit waar Jane Austenfans compleet 1800 van worden. Ideale schoonzoon-type.

Chris Evans tijdens een interview in NY, waarbij hij compleet ongeïnteresseerd alle vragen afwerkte. Hij kwam pas los toen een Braziliaanse journalist hem op de man af vroeg waarom hij een hekel had aan junkets.

Claire Danes tijdens een interview na een opname voor Stardust, in haar lang kleed en met een Red Bull in de hand. Speelse en erg down-to-earth antwoorden.

Claudio en Gaëlle, bij de voorstelling van de nieuwe Mijn Restaurant-reeks. Waren een uur te laat omdat zijn auto weggesleept was. Zij bleek een spraakwaterval en hij niet geïnteresseerd, tot je over eten begon.

Danny Verstraeten in de cafetaria van VTM. Breedgeschouderde mens, dus ge denkt dat die een serieuze posteure heeft, maar toen hij rechtstond bleek hij de heupkes van een topmodel te hebben.

Deborah Ostrega was mijn eerste echte BV die ik mocht interviewen in mijn eerste jaar Journalistiek. Ik spoorde naar Antwerpen alwaar miss een uur te laat was, duidelijk hungover, maar wel een spraakwaterval bleek. Ze vertelde ronduit wat ze allemaal door haar neus had gehaald, dat ze S. Bettens een vervelende pot vond en wilde achteraf voor de foto nog in mijn oor likken.

Dominic Chianese heb ik technisch gezien maar van heel ver gezien, want hij zat aan de overkant van de zaal tijdens een basketbalwedstrijd. Oh ja, da’s deen van The Sopranos. Zong ook de ode aan de American Flag.

Dylan McDermott die tijdens de vragenronde voor Edison compleet van de wereld leek. Toen ik hem proficiat wenste met zijn vier dagen oude dochter, schoot hij figuurlijk wakker en werd hij meteen overladen met felicitaties door LL Cool J, die compleet van niks wist. *trots*

Elke Vanelderen in de VTM-studio’s, in de periode dat ze niét met Regi vrijde, wiens mening –en god weet waarom- ik vroeg over de voorstelling van het nieuwe Big Brother-seizoen. Een erg lieve en geestige madam eigenlijk.

Erik Van Looy gebeld naar aanleiding van een zomerreportage, waarvoor hij eigenlijk echt geen tijd had omdat hij volop aan het monteren was aan Loft.

Floor de Goede, e-mailsgewijs geïnterviewd voor mijn blog, alhoewel ik na een viertal maanden totaal geen antwoord meer had terug verwacht. Hoe hij bestaat, weet ik niet, maar het blijft een geweldige tekenaar.

Francesca Vanthielen, geïnterviewd voor haar voice-over in Madagascar, en ze eigenlijk totaal niet kon lachen toen ik haar vragen stelde als: “Wat zoud ge doen moest ge een nijlpaard zijn?”

Geena Lisa toen ze met Fata Morgana in 't gebuurte was. Leuke babbel mee gehad, vlotte madam.

Gène Bervoets in Blankenberge voor de voorstelling van een dvd. Niet mee gebabbeld, al kon ik zijn smoel in het echt beter verdragen dan in zijn tv-programma’s.

Goedele Liekens, met haar twee dochters, die ik polste naar een reactie omtrent de Samson-film. Een erg vlotte en letterlijk grote tante, die echt wel een knappe madam is in ’t echt.

Boardwalk Empire

2010-07-13T15:22:00.001+02:00

De Amerikaanse zender HBO is al meer dan 10 jaar dé leverancier van topseries: Band of Brothers, Carnivale, Oz, The Sopranos, Sex and the City, Six Feet Under, Deadwood, Generation Kill, Entourage, Rome, The Wire en recentelijk True Blood. Een indrukwekkend palmares en het ziet er naar uit dat ze daar binnenkort nog een titel mogen bijvoegen.

Met Boardwalk Empire heeft HBO opnieuw een paradepaardje in de stallen. Het verhaal, dat gebaseerd is op het gelijknamige boek, speelt zich af in Atlantic City van begin vorige eeuw. In het bloeiende kuststadje stond entertainment voorop. Je kon er gokken, stripbars bezoeken of je compleet lam drinken in de honderden bars die de stad rijk was. Tijdens de Prohibition, de grote drooglegging, wordt Atlantic City een geweldig populair oord van verderf. Een gedroomde basis dus voor corrupte politici, die regeren als volleerde maffiabonzen. Enoch ‘Nucky’ Johnson is één van de grote leiders en krijgt te kampen met jaloerse collega’s, officiële instanties en misdadigers die steeds meer willen. Maar aan de vooravond van de grote drooglegging kan Nucky een illegaal imperium uitbouwen…

De pilootaflevering werd ingeblikt door niemand minder dan Martin Scorcese, die ook het creatieve verloop van de reeks verder zal opvolgen. De hoofdrol wordt gespeeld door Steve Buscemi en verder zien we ook Michael Pitt (The Village, Funny Games), Michael Shannon (Revolutionary Road) en Michael K. Williams (Omar Little uit The Wire). Terence Winter (The Sopranos) is schrijver van dienst, terwijl Allen Coulter (pilot van Nurse Jackie en regisseur van enkele afleveringen van Rome, The Sopranos en Sex and the City) de overige afleveringen regisseert. Dat HBO het volste vertrouwen heeft in de reeks, bewijst de 50 miljoen dollar die ze op tafel legden voor de pilootaflevering. Ter vergelijking: de eerste aflevering van Lost kostte een kleine 15 miljoen dollar. Zeker iets om naar uit te kijken, dus!

De trailer vind je hieronder. Op 19 september verschijnt het op de Amerikaanse buis.

TeVeel

2010-05-19T12:49:00.003+02:00

Binnen enkele weken loopt het seizoen van House M.D. en The Simpsons af en komt er een definitief einde aan Lost en 24, twee van de beste tv-reeksen sinds 2000. Het wordt dus wat kalmer op de Amerikaanse buis. Daar is naast die reeksen American Idol, Glee, Dancing with the Stars en CSI: Miami het populairst. Gene vetten dus en het ziet er naar uit dat er nog meer reeksen zullen sneuvelen.

Vorige week eindigde Heroes op het kapblok en dat komt geen seizoen te vroeg. Ik ben halverwege het tweede (voorlopig) gestopt en het leek toen al een aaneenschakeling van vergezochte plottwists en personages die om de haverklap sneuvelen en weer tot leven kwamen. Verder zet NBC na 20 jaar een punt achter Law & Order en het recente Mercy en Trauma. CBS besloot Ghost Whisperer op te geven door de hoge productiekost. Bones en Grey's Anatomy overleven nog bij Fox. Ook Dexter keert terug, wellicht voor een laatste seizoen.

De grote televisiebonzen hebben de afgelopen weken hun toekomstige series voorgesteld, maar voorlopig zit er niet veel soeps bij. Eigenlijk is het nog koffiedik kijken en zal bij de lancering van de meeste reeksen in september wel blijken of er iets écht de moeite waard is. Afwachten dus.

Panda²

2010-05-10T11:54:00.002+02:00

Onze jongsten kwam vorige week enkele filmpkes meepikken omdat zijn mamzel enkele dagen in 't buitenland vertoefde. Naast Iron Man en Transformers 2 drong ik aan om Kung Fu Panda es te bekijken. Hij is blijkbaar gene grote fan van animatiefilms, maar dit vond ik toch een aanrader. Enfin, eenmaal thuis opent hij Transformers 2, want die zat nog in de verpakking. Tot zijn grote verbazing, en vooral de mijne, bleek daar een extra dvd in te zitten van... Kung Fu Panda. Als we het vergelijken, is het identiek dezelfde dvd als deze in de originele Kung Fu Panda-hoes. De dvd's zijn afkomstig van een andere winkel en een andere regio, maar zijn wel alletwee geproduceerd door Dreamworks. Vermoedelijk is er bij de dvd-productie van Transformers 2 iets misgelopen. Als er iemand een lege doos in huis heeft (ik heb het niet over uw vrouw), dan mag 'em een seintje geven...

Beste lezer,

2010-04-12T21:31:00.003+02:00

Als u van plan bent om binnenkort voor een nageslacht te zorgen, wilt u mij dan een plezier doen en deze kleine stelregeltjes in acht nemen? Onderstaande puntjes heb ik al te vaak meegemaakt om het nog geestig te vinden...

1. Kweek geen twintig kindjes.
De wereldbevolking explodeert, ze kosten handenvol geld en ge kunt ze niet allemaal evenveel aandacht geven, hoe graag ge het ook wil. Droomt ge van een groot gezin en hebt ge tijd/geld/ruimte/liefde, kies dan gerust voor drie of vier kindjes. Maar als ge er 7 hebt en ge wilt nog voor een achtste, dan hebt ge een probleem. Of geen besef van anticonceptie. En laat trouwens geen 18 of 20 jaar tussen, dat is gewoon fout.

2. Kies zorgvuldig een naam.
Een naam hoeft geen specifieke betekenis te hebben, maar als het dat wel heeft, kies dan niet voor bloempot in het Indiaans, bij wijze van spreken. Zorg ook dat het niet of nauwelijks kan misschreven worden en hou voor de liefde gods op met namen als Kyliano, Tytiana, Xino en Kayento. Da's marginaal. En daarmee bedoel ik: dat-wordt-later-nooit-niks-marginaal.

3. Hou uw borsten voor uzelven.
Leve borstvoeding, maar dat blijft toch nog altijd een privé-aangelegenheid, niet? Ge moet daarvoor niet elke keer weer uw gasten buitengooien, maar vier pubers, twee kleuters, zes senioren en twee vriendinnen zijn geen geschikt gezelschap op zo'n moment. Laat het kind ook drinken. Sleur het er niet zomaar af als er volk binnenkomt en pop niet zomaar één uit terwijl ge aan het babbelen zijt met mensen. Serieus, stop daarmee.

4. Laat een kind rusten.
Laat een slapend kind niet rondgaan en roep nooit ofte nimmer in het bijzijn van een kind. Een ziekenhuiskamer is geen cafetaria. Praat rustig en voorzichtig of leg het kind apart. Als ge een gast zijt: blijf daar geen twee uur, gun de ouders rust en heb de decency om op te staan als er een vloot volk binnenkomt, zelfs al zit ge er nog niet lang.

5. Maak niet zomaar een stambos.
Maar hou het bij een stamboom en bij voorkeur ene vent/één wijvekijn. Ik geloof best dat ge na een scheiding opnieuw op de liefde botst en ge daarmee een kindje wilt, maar weeg dat es serieus af. Als ge 25 zijt en ge vertelt mij dat het het vierde is van u, het derde van uwe vent en het eerste van samen, dan zijt ge volgens mij geboren met een chromosoom of vijf teveel.

6. Kies bewust voor een kind.
Als ge een vent zijt, doe dan geen uitspraken als: 'Zij wilde er persé nog eentje', 'Ge kunt toch alleen uit dat bed' of 'Kga eerst mijn pintje uitdrinken'. Als ge een vrouw zijt, hef uw kind niet op als een zak appels, behandel het niet als seriewerk en klaag niet alsof het de pijn niet waard is geweest.

Gelieve de bovenstaande richtlijnen op te volgen. De mensheid is u dankbaar.

Bijna opge-Lost

2010-04-07T18:43:00.000+02:00

Met nog zes afleveringen te gaan, nadert het definitieve einde van Lost razendsnel. De trouwe fans werden in het vijfde seizoen beloond met heel wat spanning en avontuur afgewisseld met serieus wat heen- en weergereis in time and space. Dat seizoen eindigde met een knaller: een deel van de groep, dat in de jaren ’70 was beland, deed een bom ontploffen om zo de loop van de geschiedenis te veranderen en alles weer normaal te laten worden. Twee mogelijkheden dus:
1. Gelukt: alles gaat terug zijn gewone gangetje en de levens van de passagiers van Oceanic 815 gaan gewoon verder.
2. Niet gelukt: de Losties moeten weer een nieuwe oplossing zoeken om van dat eiland te geraken.

De makers zijn er echter in geslaagd om nog een derde optie te creëren en die biedt op zijn zachtst gezegd heel wat mogelijkheden. Nu, de verschillende plottwists blijven cool en er zit echt vaart in het zesde seizoen. Minpunt is wel dat die plottwists op den duur soms echt bij de haren gegrepen zijn en dat je er geen snars van begrijpt. De makers hadden bovendien beloofd om heel wat antwoorden te geven, maar daar is vreemd genoeg al amper sprake van. Het ziet er naar uit dat de laatste puzzelstukjes pas echt in de finale in elkaar zullen vallen.

Ik hoop het alvast, want ik heb een hekel aan open eindes. Frank Lapidus vatte het nog het best samen aan het einde van de tweede aflevering: "I'm seeing it, but I'm still not believing it". Het wordt nog tricky, denk ik. Maar ik blijf hopen. :-)

Teevee

2010-04-07T12:47:00.003+02:00

't Is lente en dat merken we aan die kutvogel die om 6.30u aan ons raam komt zingen alsof 'em in een musical zit. Met de zomer in 't vooruitzicht gaat den televies weer omgewisseld worden voor den barbecue, die nu al een klein jaar onaangeroerd in zijn nieuwe verpakking op zolder staat. Voor de moment volg ik met plezier MLF en Benidorm Bastards, dat mijn lief ook best kan appreciëren. Samen kijken we nog naar Mijn Restaurant en ook wel Sterren op de Dansvloer. Bij dat laatste kijkt vooral mijn lief. Nuja, probeert ze te kijken, want bij het minste commentaar spoel ik het boeltje door. Als ik al niet constant met mijn ogen zit te draaien en mijn lief een stijve nek bezorg met al mijn gezucht, that is. Dees fotootje op 't Nieuwsblad vond ik dan wel weer grappig, want terwijl Kader Gebeurs de ogen uit hare kop bleit, zit Jacky Lafon nogal evil te lachen. Enfin, wat kijkt u zoal tegenwoordig van rommel?

Wonder

2010-04-02T22:13:00.003+02:00

Woensdag is ze geboren, 2 kilo 740 gram levensgeluk. Je kijkt er maanden naar uit en opeens is ze er. Onooglijk klein ligt ze in de armen van haar papa, verbeten wrikkelend en zachtjes vechtend tegen de slaap. We zitten er bij en kunnen er alleen maar naar kijken. Verwonderd en onder de indruk van zo'n klein mensje, die hele levens overhoop gooit. In tien jaar vriendschap hebben we zowat alles meegemaakt, maar dat verbleekt in het niets met zo'n klein klompje liefde.

Tien jaar geleden zijn we ergens allemaal onze onschuld kwijtgeraakt in tegenslagen en ontgoochelingen. In de liefde, in de mens, in onszelf. Heb je beseft dat dromen dromen zullen blijven en leer je elke dag dat de onvoorspelbaarheid van de werkelijkheid die dromen altijd een kant zal opsturen naar een plek waar je het niet verwacht. Dat ze na jaren ook nog doorprikt kunnen worden. Je groeit steeds verder van die dromen, van die onschuld, de onwetendheid en de onvolwassenheid. Met haar lijkt een klein deeltje van de cirkel rond. Met haar staat een klein mensje klaar om herinneringen, dromen en geloof in onschuld op te bouwen. Ooit zal er misschien ook een deel doorprikt worden, maar hetgeen ze in de plaats krijgt zal onvervangbaar zijn. En daarom. Daarom alleen al, zien we ze nu al graag en denk ik: wrikkel maar, meiske. Het wordt de moeite.

Family t(h)ree

2010-03-31T10:47:00.002+02:00

De babyboom rondom ons is volop bezig. Eerder deze week sneuvelde nog een collega, met een verrassend knappe naam. Normaal gezien was het vrijdag de beurt aan onze beste vrienden, maar hun dochter vindt het nog te gezellig om eruit te komen. Binnen een week is ze er zeker, want momenteel heeft ze nog vijf dagen te gaan vooraleer ze het in gank steken. Dat mag immers niet langer zijn dan tien dagen omdat de placenta dan wat minder beter werkt en het kind gemakkelijker kan leven buiten de baarmoeder. Mij hoor je niet zeggen dat mijn babyfotojob niet leerrijk is…
Enfin, als ze de tien dagen haalt dan mag ze niet alleen kaarsjes uitblazen met Hugo Claus, Colin Powell, Miet Smet, Pharell Williams en Nicolas van de Pfaffs, maar sluit ze perfect aan bij haar ouders. De mama-to-be is jarig op 6 april, en de papa-to-be een dag later. Dat wordt een verjaardagsdriedaagse om u tegen te zeggen! Benieuwd of de papa nuchter geraakt voor zijn verjaardag…

Stripverleden

2010-03-27T10:24:00.008+01:00

Ik kon niet veel ouder dan 6-7 jaar geweest zijn, toen ik mijn eerste strip in handen kreeg. Ik kon niet slapen, dus stopte mijn vader me een album van Suske en Wiske toe. Het ging om De Witte Uil, een verhaal dat een bonte bende naar China bracht voor enkele bizarre avonturen met Chinese bendes, mandarijnen en opium. De avond erop vroeg ik een andere strip en had ik de smaak helemaal te pakken. Al snel bleek dat mijn pa nogal wat strips had, een hobby die hij van thuis uit meegekregen had. Bij mijn grootvader stonden op de gang naar de zolder twee boekenkasten, die uitpuilden van thrillers, romans en strips natuurlijk. Elke keer als ik als kind ging, vroegen we om naar boven te gaan en kozen we er bibliotheekgewijs een hele reeks uit. De Rode Ridder, Bakelandt, Nero, De Geuzen... oervlaamse strips die ons serieus boeiden. Maar ook Lucky Luke, Asterix en Yoko Tsuno lagen er in stripvorm.

Sindsdien trokken we elk jaar weer naar de toen nog twee stripfestivals aan de kust, waar de collectie van onder meer Suske en Wiske werd aangescherpt. Ik leerde thuis Kiekeboe kennen, de eerste strip die ik toen las was Black-out. Daarin wordt Kiekeboe wakker met een black-out van jewelste en kan hij beetje per beetje de puzzel leggen die hij leidt tot een chirurg die van een bekende popster Garfield en Mickey Mouse heeft gemaakt. Vreemd, een tikkeltje absurd en spannend. Ik vond het geweldig.
Strips waren de ideale bezigheid tijdens vakanties. Hadden we een goed rapport, dan kregen we het zomerboek van Suske en Wiske, een knoert van een stripboek met heel wat andere strips en spelletjes, iets waar we vaak écht naar uitkeken.

Toen ik 10 jaar oud was verscheen het Suske & Wiske-weekblad, dat we sindsdien elke week kochten. Daarin leerde ik Biebel, Steven Sterk, Bessy, Bollie en Billie, Sarah en Robin, Baxter, Waterland, Tandori, Sam, Muriel en Schroefje, Urbanus, De Familie Klipper en FC De Kampioenen. Dat ging zo een zestal jaar door, maar op het einde bracht onze pa dan weer wekelijks het Robbedoes-weekblad, dat net als het S&W-weekblad ondertussen ter ziele is gegaan door slabakkende verkoopcijfers. Opnieuw ging een wereld open en ging ik naast Standaard Uitgeverij meer strips lezen uit de Dupuis-stal, zoals: Robbedoes, De Kleine Robbe, Cedric, Kid Paddle, De Psy, G. Raf Zerk, Agent 212, Jojo. J.K.J. Bloks, Vrouwen in 't wit, Largo Winch en de geweldige Soda...

Enkele jaren geleden ontdekte ik ook internetstrips als Sigmund, DirkJan en Flo, waar ik ook al enkele exemplaren in stripvorm staan heb. Momenteel verzamel ik Asterix (nog 6 te kort!), Kiekeboe, Cedric, De Kleine Robbe en kleinere stripreeksen als Largo Winch, Kroost, De Psy... Van Suske en Wiske hoef ik niet alle strips te hebben. De reeks vanaf Het Delta Duel tot Tazuur tot Het Wondere Wolfje bevat zonder meer de meest geweldige albums van Sus & Wis. Hetzelfde bij Robbedoes, van album 39 (Avontuur in New York) tot album 46 (Als in een droom), niet toevallig strips aan de hand van Tome en Janry, die met Gazzotti ook instonden voor Soda en Alleen.

Ik ga het meest op zoek naar tweedehandsstrips die amper gelezen worden, zoals op het Boekenfestijn of winkels die ze haast nieuw voor een klein prijsje verkopen. Of er strips zijn die ik niet kan smaken? Jawel. Hoezeer ik ook fan ben van The Simpons, Urbanus en in veel mindere mate van FC De Kampioenen, heb ik een rothekel aan die strips. Voor mij zijn dat prentjes met tekstballonnetjes. Ook van Jommeke ben ik geen grote fan. Die verhaaltjes leken mij vaak wat té simpel. Alle respect voor het oeuvre van Jef Nys, maar Willy Vandersteen slaagde er pas in om op een verfijnde manier hele verhalen te creëeren, iets waar de laatste 50 albums helaas geen spoor meer van te zien is. Ook de gerestylede covers missen heel duidelijk dat vakmanschap. Bekijk het origineel en de nieuwe versie van De Komieke Coco eens van dichtbij. Het is een schande. Ook Kiekeboe zorgde voor nieuwe covers, maar bleef zijn eigen stijl trouw. Al was ik van die dikke tien albums met Stallaert ook geen grote fan...

En u? Wat leest u zoal?

Eerste

2010-03-26T19:43:00.004+01:00

Ik was al een heel tijdje niet content van de lay-out en in plaats van weer uren te prutsen in photoshoppen, heb ik mij dan maar zo'n template aangeschaft. Netjes, dus we kunnen er weer efkes tegen. Er zal waarschijnlijk nog vanalles veranderen, maar geef toe: echt wakker ligt ge daar niet van, u daar, samen met dien andere man en die paardekop.

Enfin, ook de blogroll werd aangepast. Ik volg minstens dubbel zoveel blogs in mijn RSS-reader, maar deze rechts lees ik graag. Als ge er niet tussen staat, gene paniek. Ofwel staat ge in die andere blogroll, post ge te weinig, zijt ge net niet interessant genoeg of moet ge dringender écht grappig worden. Wie op zijn teentjes getrapt is, verdient normaal gezien een pak petsen, maar ik zal met de lente in zicht gul zijn en u een kans geven om in de commentbox uwe blog te verdedigen. Als cadeau (en om dat het lente is) staat hier een foto van een lammeke. Graag gedaan, jaat jaat.

Lachen met de pet op

2010-03-15T19:20:00.005+01:00

Vandaag in kamer 12 tijdens mijn babyfotoronde, geen woord veranderd:
- Best daj hier donderdag nie was. Ik was niet om aan te spreken.
Ik: - Oei, zware bevalling?
- Spoedkeizersnede. In 20 minuutjes was ze eruit.
Ik: - Nog een geluk, ik hoor soms verhalen over bevallingen van 32 uren.
- Ja, al goed en wel, maar die vrouwen zijn wel al thuis, hé. Ik zit hier verdomme tot woensdag. En madam was al 12 dagen over tijd.
Ik: - 12 dagen? Ik dacht dat 10 het maximum was.
- Ik dacht dat ook en mijn gynaecoloog ook. Alles heb ik gedaan. De hele Vlaamse ardennen, Batibouw, maar 't wilde er niet uit. En stappen maar! En ananas fretten! En rozebottelthee en da's niet eens te zuipen!
Ik: - Vrijen schijnt ook te helpen.
- Maak dat niemand wijs! Geen bal heeft dat geholpen. Dat bleef maar duren voor dat kind eruit kwam, zeg.

End of the weak

2010-03-05T23:34:00.003+01:00

We zijn vrijdagavond 23:45u en meneer zit hier schoon te wezen. Schone afsluiter van alweer een geweldige week:

- Maandag: de hele dag op route voor fotookes, 's avonds op weg naar gemeenteraad geflitst, bij thuiskomst vastgesteld dat ik domweg mijn nota's laten liggen heb. Lief gezien: half uur.
- Dinsdag: mij belachelijk gemaakt voelen door iets aangeboden te krijgen wat anderen na zes maanden in hun schoot geworpen krijgen, werken tot iets voor 20u, lief een uur of drie later. Lief gezien: half uur.
- Woensdag: zelfde als dinsdag, lief thuis om 22.30u. Chance. Lief gezien: anderhalf uur. Wochei!
- Donderdag: hele dag fotookes, thuiskomen, doucheke in de rapte, naar 'feest' van duusd jaar rusthuis. Twee uur, drie kwartier. Lief gezien? Neeje, speechkes van non, geschiedkundige, burgemeester, directeur én een toneelke. Op de receptie achteraf door 'collega's' vastgestekt voor drie kwartier boss-bashing en verhaalkes over een blauw oog door een kip achter na te zitten. Daarna nog tien minuutjes minivoetbal. Lief gezien: toch een vol uur.
- Vrijdag: dik overslapen, hele dag opleiding over tijdrovende, ingewikkelde nieuwe versie van werkprogramma, daarna snelsnel om groenten, een interview afnemen, drie reportagekes zoeken om in 't weekend nog uit te werken én nog te horen krijgen dat daar best nog wat bij mag, daar eigenlijk compleet mottig van worden. Lief gezien: vanaf 00u. Half uurtje.

Samengevat: in 120 uren: 4 uur mijn lief gezien, 33 uren geslapen en zo'n 83 uren druk gemaakt in kleine en grote zaken. Hoezo, een rotweek?

Lee Anders

2010-02-23T21:06:00.002+01:00

Ik heb zo’n lief dat zich veel minder aantrekt van films en series dan ikzelf, maar eentje die wel weet hoe de vrouw van Antonia Banderas heet en die uitkijkt naar een aflevering van Top Gear en recent nog Generation Kill. Bij het bekijken van die laatste serie (een dikke aanrader trouwens) dacht ik een acteur te herkennen uit het nieuwe seizoen van 24 en Heroes, maar mijn lief zei langs haar neus weg dat het om een andere acteur ging. Toen ik de laatste aflevering van 24 bekeek, zei ze het nog eens droog.

Zonet even opgezocht en ze heeft toch wel gelijk, zeker? Het gaat inderdaad om twee acteurs, al zal ik de volgende keer toch nog twijfelen als ik één van hen aan het werk zie.
- David Anders (links) is de bekendste van de twee. Hij is 29 en is bekend om drie grote rollen: als Julian Sark in Alias, als Takezo Kensei/Adam Monroe in Heroes en als Josef Bazhaev in het achtste seizoen van 24.

- Lee Tergesen (rechts) speelde al in zowat iedere serie en ziet er eigenlijk geen 45 jaar uit. Speelde onlangs nog een gastrol in House en speelde in Generation Kill de rol van Evan ‘Rolling Stone’ Wright. Hij was ook een vijftal afleveringen te zien in Desperate Housewives en speelde vijf seizoenen lang in de gevangenisreeks Oz.

Ik weet niet of er hier veel film- of seriefreaks meelezen, maar voor zij die dat wel zijn: zag u het verschil?

Petotterke

2010-02-19T16:40:00.002+01:00

Eigenlijk behoor ik tot de grote meerderheid van de mensen die niet tuk zijn op grote veranderingen. Durf is voor dommekloten, denk ik soms. Toen vrienden zeiden dat ze gingen samenwonen, dacht ik: 'hela, hola, waarom zo serieus? We hebben het toch goed thuis? We hebben toch tijd en geen geld? Plezier en geen goesting?'

Het is het eeuwige kind in mij, denk ik. Dat volwassen worden onnodig vindt en serieuze beslissingen liever uitstelt. Waarom risico’s nemen als je het goed hebt? Enfin… uiteindelijk hebben we ook de stap gezet en dat valt elke dag steeds beter mee. Maar een half jaar geleden werd opeens de halve wereld rondom ons zwanger. Een collega of zeven besloot ineens aan een nageslacht te beginnen en klasgenoten, van ’t kleuter tot het middelbaar, gingen ook massaal aan het kindjeswerpen. En het kwam nog dichter: twee goed bevriende koppels zijn zwanger, een ander is volop aan het oefenen. Hell, zelfs onze nicht loopt sinds kort rond met een bolle buik.

Het kind in mij berust weeral, kan leven met de situatie. Maar embryo’s blijven niet eeuwig in vruchtwater rondhozen. Neeje, ze komen haast tegelijkertijd ter wereld. Vrienden van broers, vrienden van vrienden, een collega aan de andere kant van de redactie… Het komt steeds dichterbij. Dichter bij mensen die me nauw aan het hart liggen. Als alles goed gaat, is het binnen vijf weken zover. Dan krijgen we een kindje in onze vriendenkring. Een meisje. Drie kilo en noeneffen durf. Een klein petotterke, dat het leven van twee vrienden in één keer volledig omgooit en waarna niets meer hetzelfde zal zijn. En dan vraagt dezen dommekloot hier wat de impact zal zijn. Op gezever, relaties en ons denken. Worden we nu voorgoed volwassen of blijft dat eeuwige kind moeilijk doen?

Ik heb geen idee hoe ze ons leven wel of niet gaat veranderen, maar ik weet nu al dat het geweldig wordt.

Kapperhapper

2010-02-12T18:20:00.004+01:00

Ik moet er tegenwoordig elf kilometer voor rijden, terwijl ik vroeger een voet of tien moest verzetten. But Anja, she's making it all worthwile... Het interieur van haar kapperszaak lijkt sinds de jaren '80 amper veranderd. Marmerachtige steen waarop een spiegel rust met koperkleurige randen en een fake gouden omranding. U kent het wel. Dat haar man vaak buitenshuis is voor zijn werk en dat ze geen kinderen heeft, straalt af op haar uiterlijk. Knap en fijngebouwd voor haar leeftijd, met een charmante naïeve ingesteldheid dat uitgebluste mannen en onzekere vrouwen aanzien als geflirt. Anja is een vrouw die je als laatste klant van de week vraagt of je eens van haar soep wil proeven of als je geen ijspraline lust. Maar ze is ook de vrouw die elke keer weer een opmerking maakt over je weerborstel. Echt elke keer weer. Dan giechelt ze bijna als ze het ziet en zegt ze dan zo speels mogelijk: "ik draai daar toch zo graag met mijn vingertje in". Of ze borstelt overdreven het pasgeknipte haar van je schouders, terwijl ze E Viva Espagna meefluit.

Maar Anja heeft naast een vent nog een liefde in haar leven. Tot voor kort was dat Joepke (afkorting van Joepie), een 16-jarige Shitzu die het laatste anderhalf jaar de boel onderhoeste, -snoof en -haspelde. Ze was er het hart van in toen ze hem liet inslapen, maar sinds eind december heeft ze een nieuwe Shitzu in huis. Toen ik vorige week een afspraak ging maken, zag ik dat klein wit beest voor het eerst.

Ik: En hoe heet 'em?
Anja: Ik durf het niet zeggen.
Ik: Ik dacht eigenlijk dat je hem Hoera zou noemen, in navolging van Joepie. Zou leuk geweest zijn als je dat weer zou afkorten. *grijns*
Anja: Ja, Hoe'tje.
Ik: Euhm, dat bedoelde ik, ja.

Enfin, ze heeft het beest dus Bertje genoemd en hoewel ik zo'n platneuzig mormel eigenlijk niet echt mooi vind, is het wel een schattig platneuzig mormel. Hoe het op mijn schoot zat, terwijl Anja mijn haar waste en hoe hij in mijn neus probeerde te bijten... Naar de kapper gaan, is elke keer weer ondergedompeld worden in geestige eenvoud. En terwijl Bertje zijn poten in mijn nek plant, fluistert Anja dat ze deze keer het wassen niet zal aanrekenen. Gewoon, zomaar. Ik vind dat geweldig.
Gewoon, zomaar.

Bébie

2010-02-09T12:49:00.001+01:00

Vorige week verscheen bij ons een babybijlage, waar de krant elk jaar weer mee uitpakt. Daarvoor zou er een reportage gemaakt worden voor de regionale televisie, waarbij ze onder meer een babyfotograaf zouden volgen. Een serieuze opluchting toen bleek dat ze een collega te stekken kregen, want ik heb al helemaal gene kop om op televisie te komen.

Enfin, het is altijd ook weer uitkijken in de bijlage naar weinig vanzelfsprekende voornamen zoals dit jaar onder andere Lotto, Fanta en Million. Zelf kom ik er ook heel wat tegen, met Tchi-Tchi-Xantippe als absoluut hoogtepunt. Het eerste deel van die naam was afkomstig van een Japanse mangastrip en het tweede deel hoorden ze gewoon graag.

Maar er zijn er nog. Pallieter bijvoorbeeld, ‘omdat Felix Timmermans een levensgenieter was en onze kleine hopelijk later ook’. Brain, Galaor, Eleanor, Arwen, Fhara, Tycho… en dat zijn er alleen al van de laatste drie weken. Net even opgezocht en die laatste betekent trouwens ‘stierenoog’. Misschien dat de vader in kwestie negen maanden geleden keihard ‘Bull’s Eye!’ riep bij het verwekken van zijn nageslacht. Of wat dacht u van Ziva, genoemd naar een hoofdpersonage in CSI? Een verbastering van het Perzische woord voor wilde bloem, de Indiaanse naam voor een hert… de betekenissen zijn vaak hallucinant.

Deze week had ik opnieuw twee aparte: Corvé en Jute. Alle respect voor die mensen, maar da’s toch vragen om problemen? Karweitje of Patattenzak, dat lijken me toch geen leuke bijnamen? Dan mag een mens serieus blij zijn dat ze 26 jaar geleden ietsje strenger waren bij de burgerlijke stand van de gemeente. Want ik heb toch het gevoel dat die mannen regelmatig liggen te dutsen…

TV or not TV

2010-02-02T13:09:00.001+01:00

Het laatste half jaar werden er in de VS enkele nieuwe reeksen voorgesteld, vaak zonder succes. FlashForward, gepromoot als de opvolger van Lost en een serie die –qua dialogen zeker- nog moest groeien, hield na tien afleveringen opeens een pauze van vier maanden voor rewrites. Hetzelfde verhaal bij de veelvuldig besproken ‘V’, die het slechts vier afleveringen volhield vooraleer de opnames voorlopig werden stilgelegd. Dollhouse en Fringe, waar twee jaar terug heel wat van verwacht werd, komt in de VS nog steeds niet echt van de grond. Dexter en Californication blijven het daar wél goed doen, maar het vet raakt langzaam maar zeker van de soep. Daarom moeten we het ginder nog steeds hebben van de kijkcijferkanonnen:

- The Simpsons: Seizoen 21 al en ze weten maar van geen ophouden. Ondanks een sterk 20ste seizoen ontbreekt de schwung en de sublieme humor voorlopig een beetje. We leven op hoop.
- House M.D.: Een goeie tien afleveringen ver en is me dat een sterk seizoen, zeg. Een geweldige pilot en verder meer cynisme en karakteruitdieping. Als het dit niveau kan houden, wordt dit ongetwijfeld het beste House-seizoen.
- 24: Jack Bauer woont in NY, maar heeft plannen om opnieuw naar LA te verhuizen met zijn dochter Kim. Net als hij op het punt staat om zijn koffers te pakken, stormt een oude bondgenoot binnen die weet heeft van plannen om een aanslag te plegen op president Hassan, die op het punt staat een belangrijk vredesakkoord tussen het Midden-Oosten en de VS te tekenen. Het duurt nog geen halfuur vooraleer Bauer zich weer ongewild in een wespennest bevindt. Matig en voorspelbaar begin, maar we geven het graag nog een kans. Bauer blijft –net als House- eigenlijk een praktisch onuitputtelijk personage.
- Lost: ~~komende donderdag~~ vandaag is het ein-de-lijk zover: dan start na een stop van 8,5 (!) maanden het langverwachte laatste seizoen. Een erg tricky seizoen, want seizoen 5 was erg sterk, maar de hele serie staat of valt met de antwoorden in het laatste seizoen. Als alles goed gaat, wordt halfweg mei de allerlaatste aflevering uitgezonden.

Warmte

2010-02-02T12:35:00.000+01:00

Gisteren was ze er weer. De afgelopen maanden zag ik ze regelmatig zitten in de inkom van de plaatselijke kraamkliniek. Ongewassen haar, versleten bontjas en haar handen braaf op de schoot. Ze zegt geen woord en lijkt in stilte te willen verdwijnen als iemand binnenkomt. Een poetsvrouw die er werkt, kent haar verhaal.
De vrouw was 18 jaar geleden getrouwd met een succesvolle zakenman en zag haar gezin uitbreiden met een tweeling. Enkele jaren later waren de twee uit het zicht van de vrouw aan het spelen op een bevroren vijver. Het vervolg laat zich al raden. Geen van de twee kinderen heeft het overleefd.

Terwijl de vrouw steeds dieper wegzakte in een depressie, liet haar man haar in de steek. Haar enige houvast was haar zoon, die door slechte vrienden aan de drugs raakte. Als ze hem ziet, gebruikt hij zijn vuisten om het luttele geld dat ze heeft, af te troggelen. Ze leeft in een klein huis en is een schim van de fiere vrouw die ze ooit was. Iedere keer als het flink vriest, zit ze in de inkomhal van de kraamkliniek. Verwarming heeft ze amper.
"Ze valt toch niemand lastig, zeker?", sneert de poetsvrouw als een jonge verpleegster voorstelt om ze weg te laten sturen door de sociale diensten. De vrouw zwijgt bedachtzaam en doet alsof haar neus bloedt. In haar ogen zie ik de tristesse als ze trotse jonge vaders ziet passeren of vervlogen hoop als een koppel met een maxi cosi vol levensgeluk naar huis gaat. Even later vertrekt ze ook, met een ontnuchterende rust over zich heen en met een hart dat weer heel even opgewarmd is.

Failbook

2010-01-25T18:10:00.005+01:00

Facebook, dat is me nog al es iets, zunne. En ja, 't echte leven is veel socialer en leuker en blablabla. Toch vind ik het geweldig dat het een virtuele plek is, waar je iets over een ander kan te weten komen. Iemand heeft brandhout te veel? Gaat vanavond alleen naar de cinema? Wordt mama? Ge belt toch ook niet uw halve telefoonlijst af als ge iets interessants te vertellen hebt? En hoever je daarin gaat, bepaal je gewoon zelf. Voor mij zijn zatte foto's, debiele quizsjes en ruzies not done, want als je je teveel bloot geeft via blogs, facebook en dat twittergedoe, kan dat vroeg of laat alleen maar tegen je gebruikt worden. *trekt wenkbrauw op en kijkt van links naar rechts*
Enfin, ook veel onnozeliteiten op dat spel of lekker foute reacties, zoals hierboven. Maar die groepen spannen toch echt wel de kroon. Mijn neef, -en ik druk het zachtjes uit- de brutere versie van mezelf (ja, dat bestaat) werd de afgelopen maand (I kid you not) al lid van de volgende groepen:

- Weten dat je beter kan zwijgen voor de minste mizerie, maar het ni kunnen!
- Don't like me?? well fuck off!! Problem solved.
- Komaan Regi, waar zijn die tanden?
- Na de woorden "alé, 't is goed, nog enen!" er drie uur later nog zitten...
- Mohow zeg! Trekt uw broek ip, 'k zie hjil uw splete!!!
- Politie uw vriend maar niet de mijne
- Kerels die geen bier lusten, zijn eigenlijk jeanetten.
- Vroeger konden vrouwen koken als hun moeder, nu zuipen ze als hun vader!
- Gevorderde zuipers
- Smurfin heeft sowieso al op alle smurfen gezeten
- Nie truntn, mo zuipen goje!
- Wie haar poesje niet scheert is het b*ffen niet weerd
- eej antwerpenaar, tis 'zout op mijn frietjes' ipv 'zaad op mijn frietjes'
- t ligt ni aan u , ik kan gewoon uwe kop ni hebben
- Vuilniszakn van 't Stad trekn ip ginne zak!
- Palen zijn om te dansen, NIET om te flitsen!
- asse kan veugeln kanse vliegn wok zeitn boer en n smeet zn wuf deur d'rutte
- Klapt West-Vlaams, lik de reste van de weireld
- 24 pinten in een bak. 24 uur in een dag. Toeval? Denk het niet.
- no gilette, no minette

En dat heeft allemaal duizenden aanhangers. That's freakin' hilarious, man.

Film '09 (2)

2010-01-19T18:14:00.000+01:00

De brolfilms die ik zag in 2009, meestal uit masochistische nieuwsgierigheid en met voorbedachte rade dus. Dit moet eigenlijk een veel langer lijstje zijn, maar onderstaande film waren eigenlijk echt niet om aan te zien. Ik heb me voorgenomen om het komende jaar -dringend- het niveau wat op te krikken. Here goes:

1. Hitman: een game-verfilming en dat zegt al veel. Zo onnozel eigenlijk dat ik me er geen enkele scène van herinner.

2. Superhero Movie: dat dit soort films gemaakt wordt, is eigenlijk ronduit schandalig. Dat zoiets in bioscoopzalen mag draaien, is mogelijks nog erger.

3. Paul Blart, Mall Cop: ik ben best fan van Kevin James, maar het script van deze film verbleekt zelfs bij films als Home Alone en dat wil al wat zeggen. Wie deze dvd in huis heeft, verdient eigenlijk kletsen.

4. The Transporter 3: de eerste film vond ik goed, de tweede afgrijselijk en deze derde al helemaal overdreven en onnodig. De eindscène in de trein was eigenlijk te onnozel voor woorden.

5. TMNT: ook van deze blijft er me niks bij, al valt dit onder de categorie van rommel als 'Alvin and the Chipmunks', die ik gelukkig niet gezien heb.

6. 17 Again: voorspelbare teenage-crap met Zac Efron en Matthew Perry. Tijdsverlies².

7. Prison Break: The Final Break: commerciële brol die eigenlijk op geen enkel vlak kon tippen aan het sterke eerste seizoen van de serie.

8. Blade Trinity: zoveel overacting dat zelfs Michael Bay er niet goed zou van worden. Over de kutdialogen en het verhaal -als je het dat al kan noemen- zwijgen we maar helemaal.

9. The Goods: Live Hard, Sell Hard: geestige trailer, maar eigenlijk één langgerekt ongrappige slapstick die eigenlijk nergens over gaat. Next!

10. High School Musical: meegekeken met het lief, die het ook es wilde zien uit nieuwsgierigheid. Als dit soort achterlijke films geadoreerd wordt door de jeugd, dan ziet het er niet goed uit voor de toekomst. Jawadde, dadde.

Film '09

2010-01-19T18:00:00.000+01:00

Vorig jaar heb ik een lijst bijgehouden met het aantal films dat ik zag. Doordat ik nog een tv-seizoen of 20 gezien heb -21 om precies te zijn- valt het aantal films uiteindelijk nog mee, namelijk 109. Na afloop blijkt dat ik behoorlijk wat rommel gezien heb. Hieronder vind je de films die ik zag en mij het meest bijbleven het afgelopen jaar.

1. Yes Man: typisch Jim Carrey-materiaal, vreemd in alle opzichten, maar met geweldig veel schaterlach-momenten. Geestige komedie pur sang.

2. Gran Torino: Meesterlijk Eastwood-werk, zowel qua acteren als regie. Indrukwekkend in zijn soberheid en ongelooflijk hoe hij in puriteins Amerika wegkwam met behoorlijk racistische praat.

3. Role Models: ook al een ietwat vreemde komedie met Seann William Scott en Paul Rudd, maar met geweldige scènes en bij momenten gestoord grappige praat.

4. Fast and Furious: typische vervolg-film, maar de terugkeer van de originele cast (Diesel! Walker! Rodriguez!) maakte me erg nieuwsgierig. Stoere actiescènes, maar de charme van de eerste film ontbrak op alle vlak. Wat jammer, maar toch net cool genoeg.

5. The Hangover: als er één ventenfilm is die ik iedereen kan aanraden, is het deze wel. Er nooit helemaal over, maar de humor ervan vind ik geweldig. Best te bekijken met 'pinten & vrinden'.

6. Mamma Mia: Fout op alle vlak, maar zo nichterig dat hij dan weer geweldig wordt. Zo'n hoog homo-gehalte overigens, dat je mangina bijna eierstokken kweekt.

7. Bienvenue chez les Ch'tis: de Fransen kunnen geestige films maken (Taxi, Banlieue,...) en ook dit vond ik meer dan aangenaam.

8. P.S. I Love You: ik ken geen enkele vrouw die bij het zien van deze film géén potje snottert. Of hoe de dood toch romantisch kan zijn...

9. Up: Zonder twijfel de beste animatiefilm van 2009. Het eerste halfuur was adembenemend in z'n eenvoud met veel gevoel voor afwerking.

10. 2012: alweer vette special effects en niet te veel, nee. Als de wereld vergaat, kán je dan overdrijven? Enfin, het meest ongeloofwaardige vond ik nog het oeverloze gezwets naar het einde toe. De klok tikt, mensen! Geen tijd voor speechkes... actie!

Reklam: Quitters Arcade

2010-01-15T13:30:00.005+01:00

Samenwoonkilo's... ha! Een half jaar geleden moest ik daar es ferm mee lachen, maar vandaag is het huilen met de pet op. Enfin, geen tien voornemens meer zoals de laatste twee jaar, maar slechts ééntje. Waar ik met mijn domme kl*ten eigenlijk een weddenschap heb aan toegevoegd dat me 100 euro, drie bakken bier en een bak Duvel kan kosten. Enfin, wil u dees jaar eindelijk stoppen met roken, drinken of ambetant zijn? Dan is Quitters Arcade misschien iets voor u:

Quitters Arcade is een interactieve website die u op een speelse manier wil helpen stoppen met roken, met drie arcade-spellekes: Blast 'n Quit, Escape from Planet Smokey en Bin' Um. Kwestie van de Pac Man en Space Invaders-generatie iets makkelijker te overtuigen om hun stinkstokken de vuilbak in te kieperen... Ow, en de jonge bloggeneratie kunnen hun scores naar hartelust verbeteren en vergelijken. Blast 'n Quit doet me wat denken aan bepaalde onderwaterlevels van SuperMario, Bin'Um gaat over een pakje sigaretten in de vuilbak kieperen. Hieronder vindt ge Escape from Planet Smokey, de leukste variant van de drie. Eindpunt is dat je nog altijd het best medische hulp zoekt als je wil stoppen met roken. Ow, en dat je niet verslaafd raakt aan deze spellekes. :-) Succes!

De link voor de website vind je overigens hierzo: www.quittersarcade.com
De Facebook-adepten kunnen hier terecht: Facebook-applicatie

Disclaimer: Quittersarcade.com is built to leverage awareness about seeking help and support from your doctor to quit smoking. If you wish to quit smoking, please seek professional medical advice.

Joat, joat...

2010-01-14T16:47:00.003+01:00

... we leven nog! Die twee man een een paardenkop die hier nog langskomen, gaat straks denken dat dendezen hier met zijn pekkels in de lucht ligt. Niet is minder waar, want the truth is dat ik het eigenlijk veel te druk heb om hier nog veel onnozel te komen doen, zeker met Facebook en consoorten. Wie mij daar als frientjeeuh staan heeft, ziet af en toe al eens een debiele foto of een loos commentaarke verschijnen, maar vergis u niet: we zijn weer met vanalles en nog wat bezig.

Hoe dat samenwonen bevalt? Goed, alleen jammer dat mijn lief hier ook rondloopt, gnagnagna. Kent u mij in 't dagelijkse leven, dan bent u nevenzijdig graptje al beu gehoord, moeha! Enfin, veel om naar uit te kijken in de (dichte en) verre toekomst, dus verwacht voortaan wat meer updatekes hier. Maar geen mirakels, hé!

Sequelitis - 2010-2011

2009-11-10T12:58:00.003+01:00

’t Was al een tijdje geleden dat we wat facts and rumors op een rijtje zetten wat sequels betreft. Here goes:

- The A-Team
De opnames zijn nog bezig, maar hiernaast ziet ge al een eerste officiële foto. Van links naar rechts Bradley Cooper (The Hangover) als Face, Quinton ‘Rampage’ Jackson (een ultimate fighterkampioen) als B.A., Sharlto Copley (District 9) als Murdock en Liam Neeson als Hannibal. Voor de vrouwelijke touch zorgt Jessica Biel.

- Mad Max 4
Zonder Mel Gibson, mét Charlize Theron. De opnames zijn deels gestart, al zijn enkel de auto’s en de locaties bekend. De hoofdrol wordt naar alle waarschijnlijkheid gespeeld door Sam Worthington, die eerder al Schwarzenegger verving in Terminator: Salvation. Als het aanslaat, ligt er al een contract klaar voor nummer 5 én 6.

- Jurassic Park IV
Het script is klaar, Jeff Goldblum staat te popelen om terug te keren, maar het is nog wachten op een definitieve go van de studio en een regisseur om de film in te blikken.

- X-Men: First Class
Een spin-off (weeral?) van de X-Menfilms waarbij een klas van superhelden wordt belicht. Teenage crap dus.

- Spider-Man 4
De casting gaat binnenkort van start. Volgens geruchten zou Rachel McAdams The Black Cat gaan spelen, terwijl er nog een mannelijke lead moet gevonden worden voor de villain van dienst: The Green Lizzard. Opnames starten in maart.

- Scream 4
Regisseur Kevin Williamson is terug van de partij, alsook Neve Campbell, Courteney Cox en David Arquette. Het verhaal zou zich vandaag de dag afspelen en zou ondermeer draaien rond een bevriende groep jonge mensen. Met die groep zou er dan een vijfde en zesde deel gedraaid worden.

Verder in de pipelines: De remake van Conan (geen Schwarzenegger, wel voorlopige contacten met Dolph Lundgren), Smokin’ Aces 2 (straight to DVD met Vinnie Jones en Tom Berenger), Ghost Rider 2 (na de flop de semi-remake mét alweer Nicolas Cage), The Boondock Saints II (volgend jaar bij ons op DVD), Who Framed Roger Rabbit 2 en Puss in Boots (spin-off van Shrek, eind 2011 in de bios).

't Is zover

2009-11-10T10:21:00.000+01:00

Zaterdagavond nestelden we ons na een dag sleuren, opruimen en kuisen voor het eerst 'officieel' in de zetel met een lekkere dikke pizza. Nu, veel tijd hebben we nog niet gespendeerd in huis, want zondagmorgen ging het al opnieuw richting ouderlijk huis voor klaaskoeken met verse chocomelk, waarna we met de hele menage naar Bellewaerde trokken. Na een tussenstop in een gezellig restaurantje, ploften we ons zondagavond nog maar es uitgeteld in de zetel. Gisterenavond was het niet anders. Door 11 november schuift de deadline een dagje vooruit, waardoor ik mijn babyfoto's op een bureaudag moest afwerken. Daarna ging het nog rechtstreeks richting minivoetbal. Eenmaal thuis mijn babyfoto's erdoor gejaagd en om 23.30u zat ik eindelijk opnieuw in de zetel. Morgenochtend er opnieuw om 7u uit en dat op een -nouja- feestdag. Wie zegt dat verhuizen niet vermoeiend is? En dat terwijl er nog geen enkele doos uitgepakt is. *lacht groen*

Nieuws via mail:

2009-11-04T13:50:00.002+01:00

Heden is aan onze liefde ontvallen:

Goudvis BERT

Bokaalgenoot van Tom en Romy
Bestuurslid van Duikersclub de paling, lid van WWF.
Geboren te Zoomart op 15 juli van de jaren stillekes en zachtjes ingeslapen in het rust- en verzorgingsbokaal te Aalter, 02 november 2009, gesterkt door de dierenzalving.

We danken onze lieve Heer voor zijn leven in de gebedswake, waatoe u vriendelijk wordt uitgenodigd, zondagmiddag 8 november 2009 om 12.00 uur op de Splash in Bellwaerde Park.

De verrijzenisliturgie zal reeds in intieme kring gevierd, op het toilet in Aalter.

Er is jammer genoeg geen gelegenheid om Bert een laatste groet te brengen, wegens al heengezwommen naar het eeuwige leven.

Rouwadres: Mergelput xx, 9880 Aalter.

DIT BERICHT GELDT ALS ENIGE KENNISGEVING.

Maar tevens ook goed nieuws:

Bij ons is het feest
want de Wies is naar Tom&Co geweest
En wat dacht je dat hij meebracht
een broertje voor Tom en Romy,
dat hadden wij nooit verwacht
Vanaf vandaag mag iedereen weten
dat hij Bertje gaat heten!

SMS

2009-11-02T20:17:00.003+01:00

Datum: 1 nov 2009 02:31.
Afzender: jongste broer.
Bericht: Stapje aant zetten?

Datum: 1 nov 2009 02:38.
Afzender: ik.
Bericht: Fuck you, ant slapen. Een aanrader.

Once you go black...

2009-10-26T13:49:00.011+01:00

Niet dat Hollywood rascistisch was in de jaren '70, maar de zwarte generatie werd lange tijd als een minderwaardig filmpubliek beschouwd. Tot de producenten merkten dat enkele films en reeksen waanzinnig populair waren en het cultgenre ook door blanken werd gesmaakt, zoals de bekende serie Shaft en de dito films. Michael Jai White wilde opnieuw zo'n film draaien, als eerbetoon én als spoof. Het resultaat is Black Dynamite, een geniale persiflage op Blaxploitation (de seventies films voor het zwarte volk). Michael Jai White kennen we nog uit Spawn en een rits bijrollen zoals in The Dark Knight. Hij is haast onherkenbaar als Black Dynamite, wiens broer vermoord werd door The Man. De actieheld trekt dan ook ten strijde en wil het drugs- en alcoholimperium van The Man aan banden leggen. Wie de trailer bekijkt, merkt ook Arsenio Hall op (de kompaan van Eddie Murphy in Coming to America) die voor het eerst weer in een film verschijnt sinds Harlem Nights, nu 20 jaar oud. Maar genoeg gezeverd! De trailer is over-the-top, flashy retro en vooral ge-wel-dig cool. Opgelet, 't is wel een red band, dus een tikkeltje NSFW.

Watch Black Dynamite Red Band Trailer - MovieWeb

The Heartbreak Dick

2009-10-18T22:00:00.005+02:00

Zaterdagavond zag ik The Heartbreak Kid. Waw, denkt u, komt meneer hier amper nog op zijn eigen blog en begint 'em al te lullen als ware dit zijn kleuterdagboek... Indeedie, maar toch vroeg ik me af of niemand anders het al opgemerkt heeft? Wat? Wel, een dikke tien jaar terug, hadden we hét clichébeeld van de afgelopen filmjaren: Cameron Diaz met een kuif te wijten aan sperma/gel/flauwe grap. Vooruitstrevend? Niet zozeer. Nadien kregen we nog een pak komedies te verwerken die het moesten hebben van flauwe situatiehumor, Jim Carrey, een verkleedde Eddie Murphy of vergezochte plots. Enkele jaren geleden dook opeens een compleet ander genre op. Gedaan met rond de pot te draaien. Nee, gewoon boenk erop.

The 40 Year Old Virgin was daarin wat de voorloper. Laat ons een kat een hete poes noemen, dachten ze in Hollywood en al snel verscheen Knocked Up, Superbad, I Love You Man, Forgetting Sarah Marshall,...
Akkoord, films als Grandma's Boy komen uit dezelfde stal en worden niet echt gepromoot als gezinsfilms, maar Forgetting Sarah Marshall en The Heartbreak Kid zagen er in de promofilmpkes toch relatief braaf en cliché uit. Enfin, niet dat wij schrikken van een blote tet of twee, maar soms laten we ze wel erg weinig aan de verbeelding over. In de trailer van The Heartbreak Kid bijvoorbeeld, beperkt het bloot zich tot de blote rug van de hoofdrolspeelster, die even daarvoor in bed in Stiller's tepel knijpt. Een serieus verschil met een scène in de film waarbij de vrouw in kwestie meneer Ben Stiller wil redden van een kwallebeet, hem op de grond duwt, haar broek afsteekt, haar fleurige bush -inclusief piercing- flasht en vrolijk op zijn rug plast. Het bewuste beeld vind je door --hier-- te klikken (nfsw!)

Niet dat we heiliger willen zijn dan de paus, maar het vuilbekkerij-gehalte, het aantal f*ck's, bitches en shit's en de weinig aan de verbeelding overlatende beelden zijn opmerkelijk. En toch is er niemand -zelfs niet in het preutse Amerika- die er zwaar aanstoot aan neemt. Ik ook niet, want bij wijlen zijn de films geweldig, maar ik vind het nogal onnozel dat pure ventenhumor steeds meer gecatalogeerd wordt als romantische komedies (lees: voor het hele gezin). Dan zijn ze verwonderd dat de tieners van tegenwoordig het over domme fuckin' bitches hebben in plaats van ambetante klasgenoten. Of ligt het enkel aan Amerikaanse clips met rapmuziek?

Einde in zicht (2)

2009-10-02T22:51:00.002+02:00

Verlof heet het dan. Akkoord, er was een militair defilé, bijhorende militaire politie-begeleiding, een bezoek aan een brouwerij met bijhorend etentje, een minivoetbalwedstrijd met bijhorende plannen voor bizarre pyamaparty's, maar er was ook parket lakken, gasmannen ambeteren, meubels laten leveren, wat schilderen, stoelen en tafels in elkaar flansen, ikea-aankopen doen, hout splijten, bomen omzagen... Als ik het zo es nalees, klinkt het best vrolijk, geestig bijna of *opgelet! gebruik van afgrijselijk woord* romantisch. Dacht ik ook, tot ik merkte dat mijn geduld evenredig is met mijn bankrekening en dat het gemekker/gezaag/gemoei dan weer evenredig is met mijn groeiende ergernis aan de term 'ik-wil-me-niet-moeien-maar-zou-je-niet-beter...', inclusief gefronsde wenkbrauw. Dan is een mens ineens een freak of nature omdat het niet begint te kriebelen om samen te wonen.

'Komaan, elke avond gezellig met je lief voor de buis!'
--> Euhm... neeje. Ze werkt tot 22.30u dus zit een mens daar de ganse avond wat schoon te wezen.
'Ge moet dat toch missen, nu?'
-->'Ja, vooral omdat we de laatste vier jaar dat aparte-avondentempo niet gewoon zijn. Ik kwijn weg van de melancholie.'
'Je wil er toch je eigen plekje van maken?'
-->Eenmaal alle nonchalant afgewerkte zaken van de vorige eigenaars een beetje proper zijn, moet ge dat nog maar es vragen.
'Verwarming, water en elektriciteit. Meer hebben jullie toch niet nodig?'
--> Tuurlijk, verhuizen we ons boeltje in één weekend of in die drie resterende congéweken. Oh wait, die zijn er niet. En het feit dat ik me geen dag of -godbetert- een weekend kan herinneren waarbij ik niet eens vanalles moet regelen, helpt ook al veel. Vermeldde ik al dat egoïsme een luxe is voor iemand die altijd met iedereen rekening wil houden?
'Eindelijk, alle vrijheid!'
--> Alsof er nu opeens niemand een opmerking zal maken als er vijftien paar sokken naast je bed liggen, je je twee dagen niet scheert of je voor 2u je bed niet ziet.
'Alles bepalen op je eigen tempo.'
--> Op het tempo van je bankrekening, that's the way freedom rolls.
'Eindelijk op je eigen poten.'
--> Nog een geluk dat ik geweldig kan koken en handig ben als geen ander. Of wacht...

Einde in zicht

2009-09-23T12:49:00.001+02:00

't Zijn zotte maanden geweest. Er zijn momenten dat ik 'toch maar eens die barbecue in gang moet steken' en dan realiseer dat het al bijna fokking oktober is. Momenten waarop ik denk dat de meubels pas over een maand of twee geleverd worden en dat de kalender mij het volgende moment uitlacht met een deadline of duusd. Veel zaken zitten in de finale fase voor de moment, maar ze komen ineens allemaal samen. Zo wordt het een (weliswaar haalbare) mini-race tegen de tijd om de living te schilderen voordat de meubels volgende week geleverd worden. We geraken er wel en dat is dan weer voornamelijk te danken aan twee handige schoonouders én twee erg hulpvaardige broers. De keuken is quasi klaar en het resultaat mag gezien zijn, vind ik:

Een duidelijke verhuisdeadline hebben we niet (meer), al wil ik alle details en pruts zo snel mogelijk achter de rug hebben. Ik ben immers niet van plan erg hurry hurry te verhuizen. Dat er altijd zaken kunnen gedaan worden eens je erin woont, klopt misschien. Maar door het laatste halfjaar geen één weekend vrij te hebben, is de goeste meer dan ooit groot om het eerste samenwoonweekend geen fluit te doen. Hell, tot het einde van de komende winter wil ik me géén zorgen maken over buizen, kasten, te zetten plintjes of af te werken schilderwerk. Ondertussen wil ik slaap inhalen, boeken lezen, films bekijken, PS3'en én ongegeneerd leegaarden. Nog efkes...

Make-over

2009-09-17T22:15:00.002+02:00

Als er nog één iemand vraagt of ik nog niet verlang om samen te wonen, krijgt 'ie een oplawaai. Hooray voor gezellige winteravonden met lief, chocomelk, open haard en zo, maar het huis begint serieus op onze zenuwen te werken. Het verlangen om het gewoon af te hebben overheerst het gevoel van samen te wonen. Heck, veel tijd en gedachten hebben we er nog niet eens aan gespendeerd. De reden is al vijf maand dezelfde. Het omwonen van het huis door de vorige eigenaars, vreet aan onze moed en welgezindheid. Alles wat vlot zou moeten lopen, wordt steeds weer gehinderd door hun gepruts. Een voorbeeld: de hoeklatjes van het plafond in de keuken hangen vol met behanglijm, wat doffe plekken nalaat. Drie uur frotten en het is er nog niet af. Of wat dacht u van vernisspetters op de veranda, kapotte hoektegeltjes, out of control bamboe en vier elektriciteitkasten met een plong of duusd waar géén naam bij staat? Een maand nadat de meeste rommel weg is (nog één garage te gaan!), kregen we nog maar eens een leuke verrassing. Maandagavond bleek dat de poes des huizes vijf jongsjes had geworpen en ze één voor één gezellig in onze tuin installeerde. Het asiel verwees ons door naar de politie die twee opties had: ze alle vijf opvoeden of ze laten inslapen. Drie dagen, twee schuldgevoelens en 37 euro later begint de emmer serieus vol te lopen. En drie keer raden waar ik ze wil uitgieten?

Yeah, baby!

2009-09-15T12:52:00.000+02:00

Een mens schrikt nog in weinig qua baby's. Zeker als een kind naar een gitaar wordt genoemd... al kan het niet stuk met een zusje dat Shakira heet. Vorige week kreeg ik echter wel een opmerkelijk verhaal te horen.

Een vrouw baarde 24 jaar geleden haar eerste kind, nadien zouden er nog drie volgen. Begin dit jaar besloot het koppel van enkele zaken werk te maken, en meneer liet zichzelf steriliseren. Enkele maanden later gaat de vrouw naar de dokter (voelt zich niet goed, wat opgeblazen, niet in haar sas). Het vervolg laat zich al raden zeker?

"Proficiat, u bent 8,5 maand zwanger!"

Twee maanden voor het koppel besloot dat er alleen nog maar losse flodders mochten gebruikt worden, schiet meneer de hoofdvogel af. Wat ik mij dan afvraag: een mens zou toch na vier keer weten hoe het voelt om zwanger te zijn? En ook: hoe zou de man gereageerd hebben als uit een onderzoek blijkt dat ge over twee weken weer in de pampers zit? Qua organisatie alleen al gooit dat uw leven overhoop, laat staan op een leeftijd dat de gemiddelde vrouw oma wordt...

Men movies

2009-08-24T22:37:00.000+02:00

Rond deze tijd is Inglorious Basterds in de bios te zien, de nieuwste van Tarantino waar Brad Pitt en co er een sport van maken om nazi’s af te maken. Recent was er nog The Hangover, ook al een ventenfilm eerste klas. Maar er staat nog heel wat leuks op stapel. Liefst te bekijken met mannelijke collega-zeveraars, maar uw vrouwke verplichten na een zwets films met Reeves, McConaughey of Dempsey kan ook. Here goes:

The Goods
Live hard, sell hard. Dat is de leuze van Don Ready, een verkoper en slick dude first class. Samen met zijn team verkopers (waaronder James Brolin en Ving Rhames) gaat hij de uitdaging aan om een lot auto’s te verkopen in één weekend. Maar daarvoor gaat hij ver. Héél ver. Check de unrated trailer en lach u kreupel met onder andere het Pearl Harbor-gevecht. Daarin is de chink van The Hangover weeral dik de pineut.
- In de bios (hopelijk) in oktober 2009. Door het gebrek aan echt bekende namen, zit er een grote kans dat hij hier straight to dvd gaat. Unrated trailer vind je hierzo.

Zombieland
De wereld is overspoeld met zombies. Een schietgrage redneck (gespeeld door Woody Harrelson) jaagt er op los en krijgt daarbij de hulp van Colombus, een watje eerste klas. Tijdens hun overlevingstocht krijgen ze het gezelschap van twee zussen. Elkaar vertrouwen blijkt echter al even moeilijk als zombies afschieten. Zombieland is anderhalf uur zombieslaying en schaamteloze fun. Check zeker de trailer. Lachen!
- In de bios op 13 januari 2010. Trailer (met hoog Shaun of the Dead-gehalte) vind je hierzo.

Machete
De Grindhouse-films van Tarantino en Rodriguez waren een leuk tussendoortje met Machete als film in de film. In die kortfilm zagen we Danny Trejo, een bad-ass semi-Mexicaan met een gezicht alsof er een grasmachine over gereden is. Het verhaal heeft wat weg van The Punisher, al gaat het er wat bloederiger en botter aan toe. Tarantino is niet vies van wat experimenteren, dus maakte hij vorige week een bizarre line-up bekend. In Machete zijn de volgende namen te zien: Robert De Niro, Don Johnson, Steven Seagal, Lindsay Lohan, Jessica Alba en Michelle Rodriguez.
- In de bios ergens in 2010. Nog geen trailer beschikbaar.

The Expendables
Opnames zijn volop aan de gang, wat belooft één van de meest besproken films van 2010 te worden. Een groep huurmoordenaars trekt naar Zuid-Amerika om er het regime van een dictator omver te werpen. Klinkt verdacht Stallone-achtig? Ge moogt gerust zijn. Hij regisseert de prent en verzamelde een kilo of 200 Hollywoodiaanse spierballen. Hou u vast: Arnold Schwarzenegger, Jason Statham, Bruce Willis, Jet Li, Dolph Lundgren, Mickey Rourke en Steve Austin. Als dat niet fuck yeah wordt, weet ik het ook niet meer!
- In de bios rond april – mei 2010. Trailer nog niet beschikbaar.

Kuuskingn

2009-08-18T12:37:00.002+02:00

Tijdens mijn babyfotorondes kom ik vaak vreemde snuiters of situaties tegen. Wat al minstens even boeiend is, zijn de kuisvrouwen, euhm, excuseer: interieurverzorgsters. Het grote en niet te onderschatten voordeel: je kan er serieus tegen zeveren en ze kennen heel wat verhalen en mensen. Dat is al meer dan een keer erg handig gebleken. Bovendien tetteren ze erop los, over hun werkgewoontes en huiselijke situatie. Schatten van vrouwen, warme en lieve dames, maar soms wel heel bizarre praat, zunne.

Eén vrouw is al sinds november uit elkaar met haar man, maar woont er nog mee samen. Onlangs kwam ze na een nachtje stappen om 6u ’s morgens thuis, waar ze zijn minnares (nota bene een collega!) aantrof in haar bed. Ze had geen tijd om ruzie te maken, want een half uur later zat ze op de spoedafdeling met haar zoon, die even daarvoor was afgerost. Van een meisje. En neeje, ’t is geen mietje ‘want hij is gabber en een al even grote racist gelijk ik.’ Waarna ze openlijk toegeeft dat ze kamers van vreemdelingen minder proper kuist. I kid you not. Twee weken geleden was ze zo zwaar uitgeweest dat er compromitterende foto’s van een ‘uitdaging’ op internet verschenen.

Een andere poetsvrouw is na 24 jaar gescheiden van haar Marokkaanse man en vertelt honderduit over de echtscheidingsprocedure en haar nieuwste verovering. Een ander heeft rugklachten en een ander werd in de steek gelaten door haar man en blijft de moeilijke zorgen van haar ADHD-zoontje alleen op zich nemen.

Vorige week een nieuwe stap in la vie sexuelle des kuisvrouws. Een 24-jarig blondje (zoontje van een jaar en een vent die het aftrapte) werd na vier maanden gedumpt door haar nieuwe vriend en neemt nu anti-depressiva. De (moeha!) gekuiste en sterk ingekorte versie: ‘Had nochtans een pikant lingeriesetje gekocht, maar hij kon zich niet voluit geven in bed. Kon niet eens zeggen wat hij graag had en wat niet. Verweet me dan dat ik van hem profiteerde en enkel maar kon *** *** ***** ********** als ik cadeau’s kreeg.”
Euhm. *mond vol tanden* Oh, did I mention dat ik niet eens haar naam ken?

Serieus, een mens maakt wat mee. Ik geef meteen ook nog eens een top drie van uitspraken mee uit de mond van die poetsvrouwen, gemiddelde leeftijd 45.
1. "Ge weet wat ze zeggen van rosse meisjes, hé? Rost in de kappe is meestal nat in de kelder."
2. "Jammer: als ge een worst wil, moet ge meteen een zwijn in huis halen."
3. "Hij hoeft niet te hertrouwen. Hij neemt beter af en toe iemand mee naar huis om zijn puupe uit te kloppen."

Bahahahaha.

You are my limelight

2009-08-10T17:45:00.001+02:00

I can see the glow of a distant sun
I can feel it inside
Maybe this day could be the one
I can hear the roar of a distant crowd
They are waiting for me
Calling my name
Shouting out loud
Holding on isn't always easy
I ain't gonna change my mind

Limelight you were all I ever wanted
Since it all began
Limelight shining on me
Telling the world who I am
Limelight don't let me slip right through your fingers
There's a long way to fall
After the years of waiting
I'm gonna show them all

Limelight you were all I ever wanted since it all began
Limelight shining on me telling the world who I am
Limelight don't let me slip right through your fingers
There's a long way to fall
After the years of waiting I'm gonna show them all
Maybe the role's not easy, maybe the prize is small
After the years of waiting I'm gonna show them all

(Alan Parsons Project - Limelight)

Owned (3)

2009-08-08T22:37:00.007+02:00

Vrijdag, 14.22u. Na talloze excuses en maandenlang wachten ben ik het kotsmoe. Het materiaal van de vorige eigenaar moet buiten. Eerder die week had ik hem opgebeld, maar 'em stond in panne. Ik bel 'em opnieuw, maar blijkt dat zijn auto nog niet hersteld is. Daarbij zegt hij doodleuk dat hij nog slechts de helft van het materiaal graag zou houden.
- Goed. Wanneer zijt ge thuis?
Euhm. Tja, rond 18u.
- Om 18u ben ik er.

18u. *appartementdeurbelringeling* Wat had ge gedacht? Niemand. Ik bel. Voicemail. Een boodschap en een kwartier later sta ik er terug.
18.16u.*appartementdeurbelringelingling* Dat is er mee lachen, hé. Vijf minuten voorbij. Ik bel nog eens en twijfel. Alles voor zijn deur zetten of zijn ex opbellen?
Stilte. Vijf minuten tikken voorbij. Ik bel nog es. Wéér vijf minuten later opeens een teken van leven.
I kid you not, dik TIEN minuten later is em daar. Ongeschoren en verward. Gepruts aan de garage. Getreuzel. Dan blijkt waarom. Ook die garage is een boeltje, bezaaid met rommel.
"Ge treft mij op een slechte dag."

Een halve warme pint en serieus wat verward gekraam later blijkt waarom. Na zijn nachtshift om 11u op café gezeten tot 15u, waarna hij ladderzat in de zetel in slaap viel. Zijn appartement ziet er uit als een studentenkot. De wekkerradio op de dressoir, hier en daar kledingsstukken op de grond en de tafel die dienst doet als asbak terwijl hij praat alsof hij elk moment in een huilbui én een woedevlaag kan uitbarsten. Schuift me een Keizer Karel toe, aangezien het blik bier zo warm als pis is. Zijn liefdesleven blijkt een pijnlijk gesprekspunt, dus not quite the opener. Zijn werk en zijn nieuwe moto blijken ook al moeilijke onderwerpen.
"Ik ben geen grote prater als ik zo gedronken heb."

Over de buren kan er wel gepraat worden. Gelukkig maar. Alhoewel. "Die buur gaat ook scheiden." Sleurt nog eens aan zijn sigaret. As op tafel. Krabt in zijn haar. Lacht, zucht en mompelt. Het kan mij geen reet schelen. Ik ben van hem verlost. Hoop ik. Ik kap de rest van het bier vlug vlug binnen en neem afscheid. Hij bedankt me voor het geduld en geeft toe dat hij het niet aankon om langs het huis te passeren. Gaat zeker weten verder zijn roes uitslapen. Om mijn overwinning te vieren, ga ik een ijsje eten. Twee bollen. De slappe lach tot ik thuis ben.

Owned (2)

2009-08-02T13:23:00.003+02:00

Tijdens het graven van de gasbuis gisteren, kregen we het bezoek van de vader van de vorige eigenares met de boodschap dat hij nog een klink had liggen voor ons. Qué? Wel, blijkbaar had de eigenaar twee jaar geleden zijn voordeur geschilderd, maar was het handvat van de deur al die tijd blijven liggen in het gras. De schoonpapa had 'em dus meegenomen en was gisteren zo vriendelijk om die terug te hangen. Bovendien bleek hij een spraakwaterval. Met een niet te misverstane smile vertelde hij het verhaal dat zijn ex-schoonzoon volop aan het daten is. Daarbij had hij afgesproken met een onbekende aan het station. Bij aankomst (met de moto!) bleek dat de vrouw over een rolstoel, een waterhoofd en zo'n klein armpje beschikte.
Ik: "Euhm, eigenlijk moogt ge daar niet mee lachen."
Schoonvader in kwestie: "Neeje, maar ik had zijn gezicht willen zien. *proest het uit*"
Ik ben er nog niet uit of ik het echt grappig moet vinden of niet...

Owned (1)

2009-08-02T13:22:00.001+02:00

Tijdens de laatste twee congéweken hebben we heel wat werk kunnen verzetten, al is het best frustrerend dat er nog geen enkele ruimte helemaal op punt staat, met uitzondering van het chauffagekot. Er kroop echter ook heel wat tijd in opruimen van alle soorten afval. De badkamervloer bleek bijvoorbeeld een mess. Rot hout, vinylplaten en linoleum... Proper is anders. Net als er licht aan het einde van de tunnel bleek te zijn, ontdekten we nog massa's rommel op de zolderruimte. Onvoorstelbaar weer: van dozen barbie's en gebruikte scheermesjes (I kid you not) tot een Penthouse van 1989. Er kruipt veel tijd in sorteren, maar zo kunnen we alles vlotter naar het containerpark afvoeren en vuilniszakken uitsparen. Aan één ding hebben we wel plezier beleefd. De bekladde bureau's, kleerkasten en rekken heb ik in stukken gezaagd (of deels) waarna Eline zich als volleerde Karate Kid helemaal mocht uitleven...

Ik heb -nog maar eens- gebeld naar de vorige eigenaar of hij zijn materiaal (een lade, fitnesstoestel en een kastje) wil komen halen. Meneer belooft het al twee maanden, maar uit principe wil ik het niet weggooien, want we hebben al te veel van zijn rommel opgekuist. Staat de man toevallig wel niet in panne, zekerst? Nu, vrijdag nog maar eens een poging, al zou ik het niet erg vinden om dat materiaal ook naar de wuppe te stampen. :-)

Tropicalalala

2009-07-27T20:46:00.008+02:00

Van vakantie is al bijna anderhalve week geen sprake. Hoewel we ons bij momenten best amuseren, is het meestal een combinatie van kuisen, regelen, stressen, arm worden en keuzes maken. Gelukkig zijn er af en toe van die kleine onverwachtse zaken die je weer wat oppeppen.

Zo kreeg ik een tijdje geleden dit pakket van Passoa toegestuurd. Een aangename verwelkoming, zeker als dat pakket stuffed is met geestige gadgets voor een zwoel zomerfeestje. Alhoewel... Een feestje zit er de komende maanden nog niet meteen in.

Momenteel zijn we nog volop bezig met meubels te bestellen, behang te kiezen en gasleidingen aan te leggen. Mocht er iemand zijn met tijd en goeste te veel, dan is hij of zij meer dan welkom voor een tropical party... Copains, dorst en palmbomen zijn gewenst. In elk geval, danke schön, Passoa!

Geluk

2009-07-03T19:49:00.007+02:00

De werken in onze nieuwe casa schieten niet zo bijster goed op. Afbreken, het boeltje vuil maken en rommel opruimen gaat makkelijk en je ziet er snel resultaat van. Maar eenmaal alles een halve puinhoop is, dan zie je weinig vooruitgaan en komen ook een aantal zaken naar boven die meer werk vereisen dan gerekend. Ook in de tuin doen we nog elke keer ontdekkingen, zoals Eline vorige week deed:

't Is soms doorbijten of verzuchten als er weer iets niet vooruitgaat, maar het geluk zit in de kleine dingen.

Al beseffen we het eerlijk gezegd soms te weinig, denk ik.

Fotograp

2009-07-01T18:30:00.002+02:00

Moi: Dag X. Stuur je nog die beloofde fotootjes door?
- Medewerker op leeftijd: Ik meel ze nu door, maar stuur je ze zeker terug?
Moi: Qué? Ge gaat ze toch doormailen?
- Medewerker op leeftijd: Ja, ik stuur ze direct door. Ik wil ze gewoon terug. 't Steekt wel niet op een week ofzo.
Moi: Euhm, ok.
- Medewerker op leeftijd: Bedankt!

-3

2009-06-26T00:51:00.005+02:00

De showbizzwereld is opnieuw enkele idolen armer. Het begon vanmiddag met het nieuws dat Yasmine zich van het leven had beroofd. De 37-jarige zangeres en presentatrice werd teruggevonden in een schuur in de buurt, zonder afscheidsbriefje, zonder niets. Enkele uren geleden las ik dan weer het bericht dat Farah Fawcett overleden is aan kanker. De eerst Charlie's Angels was één van de eerste Amerikaanse vrouwen die het van Playboy-model tot voorbeeld voor vele vrouwen schopte. Getrouwd op haar sterfbed, maar ook veel te vroeg: amper 62 jaar. Nog schokkender nieuws zonet: Michael Jackson zou overleden zijn, al bevestigt CNN het nieuws nog niet. Een officieel bericht -of the King of Pop wel of niet in een coma ligt- volgt later. Veel originele woorden kan een mens daar niet over kwijt, maar toch... 't is toch triestig.

Verloan' tied

2009-06-23T17:48:00.000+02:00

Marcel wordt onze nieuwe buur. Vierentachtig jaar, maar hij ziet er zestig uit. Kuist nog elk jaar zijn goten uit, onderhoudt zijn tuintje en is gelukkig getrouwd met Georgetje. Heeft een kat met een knoert van een gezwel en maakt elke dag een ritje met zijn fiets. Marcel is een typische gepensioneerde buur: een nieuwsgierige babbelaar, maar niet ambetant. Hij was zo vriendelijk om een openstaand raam te sluiten en een pakket te ontvangen in onze naam.

Zijn opvallendste eigenschap is echter dat hij graag opduikt als we in de tuin, de zijkant van het huis of de oprit werken. Telkens weer met dezelfde openingszin: Is 't verloan' tied, dè? Mijn antwoord varieert dan weer van 'Valt het op?' tot 'Inderdaad, druk bezig zoals ge ziet'. Maar sla mij nu dood wat verloan' tied wil zeggen. Verlaten tijd, vermoed ik, maar wat in de hell wil dat zeggen? Anyone?

't Weekend:

2009-06-21T23:36:00.008+02:00

Gezien:

- Mijn peren bij het versleuren van ons houten kot
- Een kikker zo ~~groot~~ klein als een pissebed – ik kid u niet
- Alle hoeken van het Gentse Ikea-magazijn
- Een wreed schoon afgewerkt appartement
- Nog wreder veel zweet door kastdeuren vier verdiepingen naar boven te zeulen
- Een stuk in de kraag van vader
- Te veel mojito’s (gelukkig niet in mijn keelgat)
- De jongsten die dezelfden typ (en diens lief) zo’n tiental keer ophief en achter de toog wierp
- De DJ die enkele djoefen kreeg omdat hij een plaatje niet wilde draaien
- Een half afgereden peloeze in combinatie met dreigende regenwolken en een kapotte grasmachine: the panic, the chaos!
- Het containerpark, een keer of drie
- De meest vettige douche ooit
- Veel ambiance
- De vreemdste zuigzoen ooit
- Hoe ‘Broek af, t*tten bloot’ dit jaar plaats ruimde voor ‘we zingen hoempa, hoempa…’
- Een copain die na tien pinten en drie vodka’s er nog bloednuchter uitzag
- Katten, een spin of duusd, een padde, libel, rupsen
- Een perfect geschoren haag *trots*
- Klaarte in de garage

Niet gezien:

- Mijn bed op vrijdagnacht voor 3u
- Mijn bed op zaterdagnacht voor 4u
- Gasten die zichzelf onderzeikten (volgend jaar beter!)
- De vorige eigenaar die dringend nog wat briel moet komen halen
- De mannen van Maes. Awoert!

Keert Charlie terug?

2009-06-09T20:49:00.004+02:00

Terwijl het hier wachten is op het vijfde seizoen van Lost (naar alle waarschijnlijkheid dit najaar op VT4), duikt een nieuw gerucht op voor het zesde en dus laatste seizoen. ABC lanceerde een promofilmpje met Ed O'Neill (Married With Children), Patrick Dempsey (Grey's Anatomy), Courteney Cox (Friends, Dirt)... en Dominic Monaghan (Charlie uit Lost).

Tijdens een spelletje fusball volgt de ene knipoog na de andere omtrent hun series. Vlak voor ze verder spelen grapt McDreamy: "You are so dead.", waarna Charlie mysterieus antwoordt: "Actually, I wasn't."

Het ziet er meer en meer naar uit dat het een zombie season wordt, waarin enkele karakters terugkeren. De makers hebben ondertussen ook navraag gedaan bij Libby en Mr. Eko, maar zij keerden liever niet terug. Anyway, hoera voor de comeback van Charlie, zeg!

't Is wat in Amerika é!

2009-06-01T22:41:00.001+02:00

Lieve dagboek,

vandaag heb ik met Wendy de nieuwe Joepie gekocht. Wij delen echt dezelfde interesses. Zij is echt de beste vriendin op de wereld. We zouden alletwee ook erg graag beroemde zangeres worden. Zij Madonna en ik ook. We hadden veel plezier, tot mijn vader opdoemde. Ik zak door de grond als hij binnenkomt.

Aah! Wa schuiven ze nu onder de deur? Wendy'tjen! Ei! Moesjamarramarramarra! Hé?
- Watte?
Ja, wadde, wadde! Moesjamarramarramarra!
- Pa! Astublieft!
Hela, ela, ni snakken hé, 't is hier geen snackbar hé! Ei, ei, Wendy'tjen, uw vader, was da geen klein dik wijveke? Ei, ei, edde gij ook nog geen lief?

Classic.

Hard times

2009-05-26T23:57:00.004+02:00

Het ging er minder heftig aan toe dan op de redactie van De Morgen (waarvan u hier een indringend verslag leest), maar de sfeer was er niet beter op vanmorgen. Vorige week kregen we het verrassende bericht dat er 4 mensen ontslagen werden op onze redactie.

Door de economische situatie en de groeiende malaise in de journalistiek, was het misschien ergens te verwachten alhoewel niemand aan dit doemscenario wilde denken. Ontslag is immers de laatste reddingsboei. "Ik heb geen plan B in mijn mouw zitten", klonk het vanmorgen uit de mond van de directeur. De hoofden naar beneden, de zaal omhuld in stilzwijgen. De onzekerheid smaakte bitter, de woorden klonken weinig hoopvol. Dat ons weinig schuld treft, dat wel. Maar toch...

"We zullen meer op elkaar moeten rekenen, bijspringen waar nodig." Ironisch genoeg werd dat al meteen duidelijk. Nu al blijkt dat onverwachte afwezigheden door ziekte nefast zijn op het werkritme. Het vertrouwen lijkt me niet zozeer geschonden binnen de groep, al vrees ik wel dat 'nauwere samenwerking' en 'nog meer flexibiliteit' geen goede zaak zal zijn voor medewerkers die nu al op hun tandvlees zitten. We're all in this together, dus heeft het inderdaad weinig zin om ons hoofd te laten hangen, maar iedereen vraagt zich elke dag meer en meer af: hoe lang nog? En vooral: wat is de volgende stap? En misschien nog vreemder: hoe komt het dat ik geloof in een positievere toekomst?

Pompen en verzuipen

2009-05-26T17:11:00.002+02:00

Vandaag heb ik technisch gezien een dagje congé, wat vanmorgen toch alweer begon met een vergadering op het werk, waarna ik nog naar ons huis gesneld ben. Deze namiddag in de gietende regen nog een halve garage geleegd. Zo'n 17 zakken klimop, onkruid en gras, wat het totaal op 27 brengt. Voorlopig. Het weekje (lees: twee dagen) congé kwam als geroepen, zeker omdat er nog wat administratie moet in orde gebracht worden. De stapel rommel, de chauffageman, de akte... deze week kunnen we er niet van onderuit. Het to do-lijstje met vanalles wordt zo groot, dat ik misselijk word als ik eraan denk. Ik heb constant het gevoel dat ik er niet geraak en mensen rondom mij blijven maar vragen: gij kijkt wel voor die foto's/dat papier/die uit te delen flyers en posters... er komt gewoon geen eind aan. Bovendien is het op de redactie door omstandigheden zo hectisch dat ze vroegen om morgen nog enkele uurtjes bij te springen. Ik geloof dat ik zot aan het worden ben.

Meet Miel...

2009-05-25T20:48:00.000+02:00

Onze (oorspronkelijk) derde huisvriend, ontdekt na onze kennismaking met Max de kikker, en Maurice de vette pad. Vandaag, drie weken later, nóg een kikker en drie padjes ontmoet...
En neeje, die truc met die kus werkt niet. Misschien omdat de prinses al bij mij stond... :-)

Let there be house - 2

2009-05-25T00:06:00.000+02:00

Een andere reden voor de afgelopen blogstilte, ligt bij dit postje. Het laatste huis waarover we het hadden bleek uiteindelijk een unieke kans.

Vrijdag 13 maart: Eline en ik ‘verdwalen’ langs plattelandswegen en botsen op een huis dat uit de hand verkocht wordt. Ik bel aan, niemand thuis. Ik bel het telefoonnummer, waar een vriendelijke madam mij na een korte uitleg doorverwijst naar haar bijna ex-man omdat zij weinig tijd heeft.

Zondag 15 maart: Na enkele pogingen kan ik de man in kwestie eindelijk bereiken om een afspraak te maken.

Zaterdag 21 maart: Het bezoek valt goed mee. Veel opknapwerk maar evenveel mogelijkheden, maar vooral: ruimte, ruimte en nog es ruimte. Voor Eline is het liefde op het eerste gezicht. Ik stel mij wat terughoudend op. De man reageert gelaten en kent niet eens het kadastraal inkomen en nog erger, de verkoopprijs.

Maandag 23 maart: Ik bel de vrouw in kwestie voor een tweede afspraak. Ook Eline’s vader en de man van mijn moeder’s nicht trommel ik op om een kijkje te gaan nemen. Van elektriciteit en de aansluitingen hebben we immers geen kaas gegeten.

Donderdag 26 maart: Het tweede bezoek legt de praktische details bloot. Gelukkig is de vrouw wél van vanalles op de hoogte. De ‘vakmannen’ in kwestie zijn enthousiast. Er komen geen noemenswaardige problemen naar boven.

Vrijdag 27 maart: Ik bel de vrouw voor een afspraak om over de prijs te praten. Haar ex hoeft er niet bij te zijn. Bij de bank weten we ondertussen wat we aankunnen.

Zaterdag 28 maart: De prijs is haalbaar, maar hoog. Eline is geen voorstander van mijn voorstel, maar ik besluit het onderste uit de kan te halen. We doen een flink deel van de prijs af. Tegenvoorwaarde is dat we de rommel in het huis -en dat is er nogal veel- zelf opruimen. Ik ben bloednerveus, maar het gesprek loopt vlot, alsook de losse babbel achteraf. Ze antwoordt niet op het bod, maar belooft het te overleggen met haar bijna ex-man. Ze zegt ons letterlijk dat ze het ons gunt. Dinsdag krijgen we antwoord.

Zondag 29 maart: Ik hoop dat de prijs niet geweigerd wordt, al zijn we 95 procent zeker dat het wel gebeurt. Dat we bereid waren de achtergelaten rommel op te ruimen, viel in goede aarde. Er is een sprankeltje hoop.

Dinsdag 31 maart: Ik besterf het van de zenuwen. Om klokslag 20 uur belt ze. Ze gaan akkoord met het aanbod, mits enkele voorwaarden. Ik probeer zo neutraal mogelijk te klinken, maar kan haast niet geloven dat het bod aanvaard is. Ik vertel het omgekeerde aan Eline via sms die aan het werk is. Die avond ga ik om 22.30u bij Eline langs om haar het nieuws persoonlijk te vertellen.

Donderdag 2 april: Een mailtje van de vrouw. De voorwaarden – de kosten die we voor onze rekening zouden nemen- slinken opeens van 1.500 euro tot 250 euro. Tussen het vele werk door, schuimen we banken af en informeren we ons als gekken over kredieten en leningen.

Vrijdag 10 april: Door de vervelende werkuren zit ik alleen samen met het koppel om de voorwaarden voor de compromis te bespreken. De babbel verloopt opnieuw erg vlot. Het koppel, dat aan het scheiden is, komt bizar genoeg erg goed overeen. Weinig tot geen discussiepunten. Op de vraag of ik de sleutel één dag mag gebruiken om het aan ouders en broers te tonen, krijg ik meteen een sleutel in mijn handen. Teruggeven? Niet nodig.

Woensdag 15 april: Een race tegen de tijd, maar ’s avonds zitten we bij de notaris. Bloednerveus alweer, want het koppel komt zo goed overeen dat het lijkt alsof ze elk moment hand in hand de deur uithuppelen terwijl ze luid lachend de compromis verscheuren. Maar de bank is akkoord en het koppel wil er zo snel mogelijk vanaf. Binnen de twee maanden kan alles geregeld worden. Vroeger dan verwacht en dat komt niet ongelegen. Het vele werk wacht op ons.

Woensdag 22 april: Er ligt nog onwaarschijnlijk veel rommel in het huis, waarvan het koppel nog moet checken wat ze nodig hebben. De grasmachine krijgen we alvast cadeau. De vrouw in kwestie kan zich pas vanaf 11 mei vrijmaken. We profiteren van enkele vrije uurtjes om alles wat op te ruimen en te sorteren. Eenmaal ze hun definitieve go geven, gooien we een pak rommel weg. Eenmaal de akte ondertekend zal zijn, beginnen we aan de ‘definitieve’ werken zoals schilderen en plakken.

Vrijdag 1 mei: voor het eerst werken we in het huis, een dag zoals er nog velen zullen volgen...

Foto 1: een zicht vanop de garagezolder op het enige stukje beton dat vrij is; Foto 2: kruiwagen, ketels, borden, een visnet, dekens... je kan het zo gek niet bedenken of we vonden het terug in het gras; Foto 3: een knalrode muur tussen de grijze is not my kind of thing. De houten vloer en het haardvuur gelukkig wel; Foto 4: Pubers, schrijfgerief en muren: niet bepaald een goeie combinatie. De andere kamer was mogelijks nog erger, I kid you not; Foto 5: De grasmachine on his first try-out; Foto 6: een deel van de rommel in de garage; Foto 7: de eerste slaapkamer mét uitzicht op de tuin.

Beebie³

2009-05-19T23:53:00.003+02:00

Serieus, ne mens maakt wat mee met babyfoto's. Vorige week ging een kersverse moeder het kindje halen uit zo'n klein glazen ruimte. Ze heft het baby'tje braafjes op, grient wat tutterwoordjes en brengt het kindje terug in de kamer terwijl ze mij iets vraagt. En net op dat moment...

TOK. Het hoofdje van die slapende kleine tegen de stijl van de deur. De baby zelf blijft slapen -of ligt in coma- maar de moeder blijft verder praten, als er niets gebeurd is. Serieus, op dat moment weet je echt niet hoe te reageren...

Free

2009-05-19T12:50:00.005+02:00

Vier jaar nadat Prison Break voor het eerst geweldig kont (en medegevangenen) schopte, is de reeks ten einde. Het eerste seizoen was geweldig. In een gevangenis terechtkomen én ontsnappen met de bedoeling om er je broer van death row te redden…zowel de personages als de storyline waren major badass. In het tweede seizoen sloeg een select gezelschap gevangenen op de vlucht, om in de finale uiteindelijk wéér in de gevangenis te belanden. Er werd inderhaast een nieuwe subplot toegevoegd, perfect om uit te werken over twee seizoenen. Aan het begin van het vierde seizoen kreeg de groep de kans om de organisatie te helpen opdoeken, maar ook dat –of wat dacht u?- verliep niet van een leien dakje. Integendeel, ook nu werd er weer kwistig gestrooid met twists en nieuw onthullingen. Zoveel zelfs dat je in het tweede deel van het vierde seizoen er wat genoeg van kreeg. Er werd wat in de soapkast gerommeld met als gevolg dat doden weer tot leven kwamen, mensen opeens een heel andere achtergrond kregen en sommige bad guys opeens goed werden én omgekeerd. Die overkill werd vooral zichtbaar in de finale.

Definitief einde?
De finale eindigt met een flash forward. Het verhaal wordt afgesloten door vier jaar vooruit te kijken, maar toch duiken er nog heel wat vragen op. Opnieuw een slimme zet, zo blijkt. Het einde is satisfying en staat op zich, maar laat genoeg ruimte en mysteries over om verder te werken. Volgende maand worden dan ook twee extra afleveringen uitgezonden, gebundeld in een tv-film die daarna straight to dvd belandt (zie het fotootje hiernaast).

Na vier seizoenen was het vet duidelijk van de soep, al was het wel knap werk om alle verhaallijnen zo snel en sterk op elkaar aan te sluiten. Al bij al geen slecht seizoen van een reeks die echter nooit zo sterk kon eindigen als ze was begonnen.

Beebie²

2009-05-18T21:59:00.002+02:00

Altijd een glimlach waard, die babynamen. Wat dacht u van Gokke, jawel. Een ander heet dan weer Jan-Olle. Dikke pech dat je dan net in West-Vlaanderen woont.

-Da's een gjistig spel. An wien ist nu?
-'t Is an Jan-Olle.

*houdt zijn lach in*

Toeval?

2009-05-18T12:57:00.000+02:00

Ik heb al aardig wat boeken gelezen over toeval en het lot. Voorbestemd of niet? De auteurs waren er zelf niet helemaal uit. Wiskundig uitgedokterd, kosmische gedachtenstralen of andere theorieën zijn allemaal wel geestig, maar weinig satisfying. Een tijdje terug moest ik zonder enige aanleiding denken aan iemand met wie ik ooit een vakantiejob deed. Geen idee waarom, maar enkele van zijn grappen en uitspraken schoten door mijn hoofd. In die negen jaar had ik niet meer aan die persoon gedacht. Twee dagen later ontmoet ik hem op restaurant.

Vorige week maakte ik nog zo'n vreemd geval mee. Tijdens mijn babyfotoronde moest ik opeens denken aan een meisje die bij mij in de lagere school zat. Nochtans was er niets in de buurt dat me aan haar zou kunnen linken. Een kwartier en een ziekenhuis later kom ik bij mensen voor een fotootje. Twee vriendinnen in de hoek zitten wat te kletsen. Eén van hen valt mij onmiddellijk op. Juist, ja. Het was al zeven jaar geleden dat ik ze nog gezien had. Toeval? 't Zal wel, zeker? Maar toch... zijn er nog mensen die daar -nouja- last van hebben?

The Incident

2009-05-14T13:26:00.002+02:00

't Zijn geweldige weken op televisioneel gebied, the american way welteverstaan. Het twintigste seizoen van The Simpsons gaat in volle vaart verder, het zevende seizoen van 24 bereikt zijn hoogtepunt en Prison Break dendert naar de allerlaatste aflevering. Maar vandaag, mensen. Vandaag is een geweldig gestoorde dag op vlak van Amerikaanse serie's. Gisterenavond werd de finale uitgezonden van Lost, het voorlaatste seizoen. En damn, er is geen superlatief om dat vijfde seizoen te beschrijven. Als u mij nu wil excuseren, dan kijk ik verder. Gelieve niet te letten op al dat gekwijl aan mijn scherm. :-)